ſibi cauſa ſalutꝭ eterne: appellatus a deo ponfex iuxta ordineꝫ melchiſedech. De quo nobis grandis ſermo ⁊ interpretabilis ad dicēdum: quoniā imbecilles facti eſtis ad audiēdum. Etem̄ cuꝫ deberetis magiſtri eſſe ꝓpt̓tēpus rurſum indigetis vt vos doceaminique ſint elementa exordij ſermonū dei: et facti eſtis quibusˡ acte opus ſit: non ſolido cibo. Oīs em̄ qui lactis eſt particeps: experseſt ſermonis iuſticie. Paruulꝰ em̄ eſt. Perfectoꝝ autē eſt ſolidus cibus eoꝝ qui ꝓ ip̄aconſuetudine exercitatos habent ſenſus addiſcretionē boni ac mali.Uapropter intermittentes inchoaq Otionis chriſti ſermonem: ad perfectionem feramur ¶ non rurſum iacientes fundamentum penitentie ab operibusmortuis ⁊ fidei ad deum: baptiſmatum doctrine: impoſitionis quoqꝫ manuū: ac reſurrectionis mortuorum: ⁊ iudicij eterni. Et hͦfaciemus: ſi quidem ꝑmiſerit deus. Impoſſibile eſt enim eos qui ſemel ſunt illuminatiguſtauerunt etiam donum celeſte ⁊ participes facti ſunt ſpirituſſancti. Guſtauerūt nihilominus bonum dei verbum virtuteſqꝫ ſeculi venturi: ⁊ ꝓlapſi ſunt: rurſus renouariad penitentiā: rurſum crucifigentes ſibimetipſis filium dei ⁊ oſtentui habentes. Terraeniꝫ ſepe venientem ſuper ſe bibens imbrem⁊ germinās herbam opport unam illis a quibus colitur accipit benedictionem a deo ꝓferens auteꝫ ſpinas ac tribulos reproba eſt⁊ maledicto proxima: cuius conſumatio incōbuſtionem. Confidimus autem de vobisdilectiſſimi meliora ⁊ viciniora ſaluti: tam ⁊ſi ita loquimur. Non enim iniuſtus deus vtobliuiſcatur operis veſtri ⁊ dilectiōis quaꝫoſtendiſtis in nomīe ip̄ius qui miniſtraſtisſanctis ⁊ miniſtratis. Cupimus autē vnumquēqꝫ veſtrum eandem oſtentare ſollicitudinem ad expletionē ſpei vſqꝫ in finem vt nonſegnes efficiamini: verū imitatores eorum qͥfide ⁊ patientia hereditabunt promiſſionesAbrae nanqꝫ ꝓmittens deus: quoniā neminem habuit per quē iuraret maiorem: iurauit per ſemetipſum dicens: niſi bn̄dicens benadicam te: ⁊ multiplicans multiplicabo te⁊ ſic longanimiter ferens adeptus eſt repromiſſionem. Homines em̄ ꝑ maiorē ſui iurāt⁊ oīs cōtrouerſie eoꝝ finis ad cōfirmationēeſt iuramentū. In quo abundantius volēsdeus oſtendere pollicitationes heredibꝰ immobilitatē cōſilij ſui interpoſuit iuſiurandūvt ꝑ duas res īmobiles quibus impoſſibileeſt mentiri deum fortiſſimū ſolatium habeamus qui cōfugimus ad tenendā ꝓpolitamAd Hebreosſpem: quā ſicut anchoraꝫ habemꝰ anime tutam ac firmā ⁊ incedentē vſqꝫ ad īteriora velaminis: vbi p̄curſor pro nobis introiuit ieſus ẜm ordinē melchiſedech: pontifex factꝰin eternum.¶ Ic em̄ melchiſedech rex ſalē ſacerꝭ Gen̄. 14.hͨ dos dei ſūmi qui obuiauit abrae regreſſo a cede regum et benedixit ei:cui ⁊ decimas omniū diuiſit abraā: primumquidē qui īterpretat̉ rex iuſticie: deinde autē ⁊ rex ſale̓ qd̓ eſt rex pacis: ſine patre: ſinematre: ſine genealogia: neqꝫ initium dierumneqꝫ finē vite habens: aſſimilatus autē filiodei manet ſacerdos imperpetuū. Intuemini aūt quantꝰ ſit hic: cui ⁊ decimas dedit dep̄cipuis abraam patriarcha. Et quidē de filijs leui ſacerdotiū accipientes: mandatumhabent decimas ſumere a populo ẜm legeꝫid ē. a fratribꝰ ſuis: qͣꝫqͣꝫ ⁊ ip̄i exierint de lūbis abrae. Cuius autē generatio non annumeratur in eis decimas ſumpſit ab abraam⁊ hunc qui habebat repromiſſiōes bn̄dixit.Sine vlla autē ꝯtradictione quod minus ēa meliore benedicitur. Et h̓ quidē decimasmorientes homines accipiunt: ibi autē conteſtatur quia viuit. Et vt ita dictum ſit: perabraā ⁊ leui qui decimas accepit: decimatꝰeſt. Adhuc em̄ in lumbis patris erat: quando obuiauit ei melchiſedech. Si ergo ꝯſummatio ꝑ ſacerdotiū leuiticū erat: populꝰ em̄ſub ip̄o legē accepit: quid adhuc neceſſariūfuit ẜm ordinē melchiſedech aliū ſurgere ſacerdotē ⁊ non ẜm ordinē aaron dici? Tranſlato em̄ ſacerdotio: neceſſe ē vt ⁊ legis trāſlatio fiat. In quo em̄ hec dicūtur de alia tribū eſt: de qua nullus altario p̄ſto fuit. Manifeſtū eſt em̄ ꝙ ex iuda ortus ſit dn̄s noſterin qua tribu nihil de ſacerdotibꝰ moyſes loCcutus eſt. Et amplius adhuc manifeſtū eſtſi ẜm ſimilitudinē melchiſedech exurgat alius ſacerdos qui non ẜm legem mandati carnalis factus eſt: ſed ẜm virtutē vite inſolubilis. Conteſtatur em̄: quoniā tu es ſacerdosin eternū ẜm ordinē melchiſedech. Reprobatio quidē fit p̄cedentis mādati: ꝓpter infirmitatē eius ⁊ inutilitatem. Nihil em̄ ad ꝑfectū adduxit lex. Introductio vero melioris ſpei ꝑ quā ꝓximamus ad deū. Et qͣꝫtuꝫeſt: nō ſine iureiurādo. Alij quidē ſine iureiurando ſacerdotes facti ſunt. Hic autē cuꝫPsͣ .109.iureiurādo ꝑ eū qui dixit ad illū. ¶ Iurauitdn̄s ⁊ nō penitebit eū: tu es ſacerdos in eternū. In tantū melioris teſtamenti ſponſor factus eſt ieſus. Et alij quidē plures facti ſūtſacerdotes: idcirco ꝙ morte ꝓhiberent̉ permanere: hic aūt eo ꝙ maneat in eternū: ſem.Cc 3