oꝑbꝰ legis ſūt: ſub maledicto ſunt. ScriptūDeutro. 27. ē em̄ ¶ Maledictꝰ oīs qͥ nō ꝑmāſerit ī oībusque ſcripta ſūt ī libro legis vt faciat ea. Qm̄aūt in lege nemo iuſtificat̉ apud deū. MaAbachuc. 2. nifeſtū ē qꝛ iuſtꝰ ex fide viuit. Lex aūt nō ēex fide: ſꝫ qui fecerit ea: viuet ī illis. Chriſtꝰnos redemit de maledicto legis: factꝰ ꝓ nob̓Deutro. .21.maledictū: qꝛ ſcriptū eſt ¶ Maledictꝰ oīs qͥpēdet ī ligno: vt ⁊ ī gentibꝰ bn̄dictio abrae fieret ī xp̄o ieſu vt pollicitationē ſpūs accipiHeb. 9. c.amus ꝑ fidē¶ Frēs ẜm hoīem dico: tn̄ hoīsꝯfirmatū teſtamentū nemo ſpernit aut ſuꝑordinat. Abrae dicte ſunt ꝓmiſſiones: ⁊ ſemini eiꝰ. Nō dic̄ ⁊ ſeminibꝰ qͣſi ī multis: ſꝫ invno: ⁊ ſemini tuo qͥ ē xp̄s. Hoc aūt dico teſtamentū ꝯfirmatū a deo q̄ poſt qͣdringētoſ⁊ triginta annos facta eſt lex: nō irritū facitad euacuandā ꝓmiſſioneꝫ. Nā ſi ex lege hereditas iam nō ex ꝓmiſſione. Abrae aūt perrepromiſſioneꝫ donauit deꝰ. Quid igit̉ lex?Propter trāſgreſſionē poſita ē donec veniret ſemē cui ꝓmiſerat ordinata ꝑ angelos inmanu mediatoris. Mediator autē vniꝰ nōeſt: deꝰ aūt vnꝰ eſt. Lex gͦ aduerſus ꝓmiſſadei. Abſit. Si em̄ data eſſet lex q̄ poſſet viuificare vere ex lege eſſet iuſticia. Sed ꝯcluſiſſcriptura oīa ſub peccato: vt ꝓmiſſio ex fideieſu xp̄i daret̉ credentibꝰ. Prius aūt qͣꝫ veniret fides ſub lege cuſtodiebamur ꝯcluſi ineā fidē q̄ reuelanda erat. Itaqꝫ lex pedagogus nr̄ fuit ī xp̄o vt ex fide iuſtificemur. Atvbi venit fides: iā nō ſumus ſub pedagogoOēs em̄ filij dei eſtis ꝑ fidē q̄ eſt in xp̄o ieſuRho. 6 a.¶ Quicunqꝫ em̄ in xp̄o baptizati eſtis: xp̄minduiſtis. Nō ē iudeꝰ neqꝫ grecꝰ: nō ē ſeruneqꝫ liber: nō ē maſculus neqꝫ femina. Oēsenim vos vnū eſtis in xp̄o ieſu. Si aūt voschriſti: ergo ſemē abrae eſtis: ẜm ꝓmiſſionēheredes.d Ico aūt: Quāto tꝑe heres ꝑuulusē: nihil differt a ẜuo cū ſit dn̄s oīmſꝫ ſub tutoribꝰ ⁊ actoribꝰ ē vſqꝫ ad p̄finitumI. Thi. 1. b.tp̄s a patre. Ita ⁊ nos cū eſſemꝰ paruuli ſubelemētis mūdi eramꝰ ſeruiētes ¶ At vbi venit plenitudo tꝑis: miſit deꝰ filiū ſuū factumex muliere factū ſub lege: vt eos qui ſub legeerant redimeret: vt adoptionē filioꝝ reciperemus. Qm̄ aūt eſtis filij dei: miſit deꝰ ſpm̄filij ſui in corda vr̄a clamantem abba pater.Itaqꝫ iā nō ſeruꝰ ē ẜꝫ filiꝰ. Ꝙ ſi filiꝰ ⁊ heres ꝑdeū. Sꝫ tūc quidem ignorātes deū his quinatura nō ſunt dij: ẜuiebatis. Nūc aūt cumcognoueritꝭ deū īmo cogniti ſitis a deo quōꝯuertimini iteꝝ ad infirma ⁊ egena elemētaquibꝰ denuo ẜuire vultis? Dies obſeruatis⁊ mēſes ⁊ tꝑa ⁊ annos. Timeo vos: ne forAd Galathaste ſine cauſa laborauerim in vob̓. Eſtote ſic̄ego: qꝛ ⁊ ego ſic̄ vos. Frēs obſecro vos: nihil me leſiſtis. Scitꝭ aūt qꝛ ꝑ infirmitatē carnis euāgelizaui vob̓ iā p̄dē: ⁊ tēptationē veſtrā ī carne mea nō ſpreuiſtis neqꝫ reſpuiſtisſꝫ ſic̄ angelū dei excepiſtis me ſic̄ xp̄m ieſumUbi ē gͦ beatitudo vr̄a? Teſtimoniū em̄ perhibeo vob̓: qꝛ ſi fieri poſſet oculos vr̄os eruiſſetis et dediſſetis mihi. Ergo inimicꝰ vob̓factꝰ ſū veꝝ dicēs vobis? Emulant̉ vos nōbn̄: ſꝫ excludere vos volunt: vt illos emulemini. Bonū aūt emulemī in bono ſꝑ: ⁊ nontm̄ cū pn̄s ſuꝫ apud vos. Filioli mei qͥs iterū ꝑturio donec formet̉ xp̄s ī vobis. Vellēaūt eſſe apud vos modo ⁊ mutare vocē meam: qm̄ ꝯfundor in vobis. Dicite mihi: quiſub lege vultis eſſe. Legē nō legiſtis¶ Scri. Pen̄. 21.ptū ē em̄: qm̄ abraā duos filios habuit: vnūde ancilla ⁊ vnū de libera. Sꝫ qui de ancilla ẜm carnem natus eſt: qͥ aūt de libera ꝑ repromiſſionē. Que ſūt ꝑ allegoriā dicta Hecem̄ ſunt duo teſtamenta. Unū qͥdem in mōte ſina in ſeruitutem generās q̄ eſt agar. Sina em̄ mons eſt ī arabia qͥ ꝯiūctꝰ eſt ei: q̄ nūceſt hierl̓m ⁊ ſeruit cū filijs ſuis. Illa auteꝫ q̄ſurſū ē hierl̓m libera ē q̄ eſt mater nr̄a. Scriꝰ gapien̄. x.ptum ē em̄ Letare ſterilis q̄ nō paris: erū Etale. 54.pe ⁊ clama q̄ nō parturis: qꝛ multi filij deſer Luc̄. 23. d.te magis qͣꝫ eiꝰ q̄ hꝫ virum. Nos auteꝫ frēsẜm yſaac ꝓmiſſionis filij ſumꝰ Sꝫ quō tuncis qͥ ẜm carnem natus fuerat ꝑſequebat̉ eūqui ẜm ſpm̄ ita ⁊ nunc. Sꝫ qͥd dicit ſcpͥtura.¶ Eijce ancillā ⁊ filiū eiꝰ. Non em̄ heres erit Gen̄. 21.filiꝰ ancille: cū filio libere. Itaqꝫ frēs non ſumus ancille filij: ſꝫ libere: qua libertate nosxp̄s liberauit.2. Cor. 6. c.¶¶ Tate: ⁊ nolite iteꝝ iugo ẜuitutꝭ cōActu. 15.tineri. Ecce ego paulꝰ dico vob̓ qm̄ Eccs 13.ſi circūcidamī: xp̄s vob̓ nihil proderit Teſtificor aūt rurſus oī hoī circūcidēti ſe: qm̄debitor ē vniu̓ſe legꝭ faciēde. Euacuati eſtisa xp̄o qͥ ī lege iuſtificamī a gr̄a excidiſtꝭ Noſeī ſpū ex fide ſpē iuſticie expectamꝰ naͣ ī xp̄oieſu neqꝫ circūciſio aliqͥd valet neqꝫ p̄putiūſꝫ fides q̄ ꝑ charitatē oꝑatur. Currebatꝭ bn̄ BQuis vos īpediuit ꝟitati n̄ obedire? Nemīꝯſenſieritis. Perſuaſio hec nō ē ex eo qͥ vocat vos Modicū fermētū totā maſſaꝫ cor. Cor. 5. b.rūpit. Ego ꝯfido ī vobis ī dn̄o: ꝙ nihil aliud ſapietis. Qui autē cōturbat vos: portabit iudiciū quicūqꝫ ē ille. Ego aūt frēs ſi circūciſionē adhuc p̄dico: quid adhuc ꝑſecutionē patior. Ergo euacuatū eſt ſcandalū crucis. Vtinā abſcindant̉ qui vos cōturbant̉.Uos em̄ in libertatē vocati eſtis frēs: tm̄ nelibertatē ī occaſionē detis carnis: ſꝫ ꝑ chari-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten