Ad Epheſiostatē ſpūs ẜuite inuicē. Oīs em̄ lex ī vno ſermone implet̉ Idiliges ꝓximū tuū ſic̄ teipſūpat. 22. 8. Ꝙ ſi inuicē mordetis ⁊ comeditis videte neab inuicē ꝯſūmamini. Dico aūt in xp̄o Spiritu ambulate ſ⁊ deſideria carnis nō ꝑficiene. x. b. tis. Caro em̄ ꝯcupiſcit aduerſus ſpm̄: ſpūsho. 13. d. aūt adu̓ſus carnē. Hec em̄ ſibi inuicē aduerſant̉: vt nō q̄cunqꝫ vultis illa faciatis. Ꝙ ſiſpū ducemini nō eſtis ſub lege. Manifeſtaſūt aūt opera carnis q̄ ſūt fornicatio: īmūdicia: īpudicitia: luxuria idoloꝝ ſeruitꝰ: veneficia: inimicitie: ꝯtentiones: emulatiōes: irerixe: diſſenſiones: ſecte: inuidie: homicidia.ebrietates: comeſſationeſ: ⁊ his ſimilia: quep̄dico vob̓ ſicut p̄dixi: qm̄ qui talia agūt reExxeh. .57gnum dei nō ꝯſequent̉ ¶ Fructus aūt ſpūsApoc 22.5eſt charitas: gaudiū: pax: patientia: bengnitas: bonitas: lōganimitas: māſuetudo: fideſHho. 13.d. modeſtia: ꝯtinētia caſtitas ¶ Aduerſus hui. pe. 2. b.iuſmodi nō eſt lex. Qui aūt ſunt chriſti: carnem ſuā crucifixerūt cū vitijs ⁊ ꝯcupiſcētijsSi ſpū viuimus: ſpiritu ambulemus. Nonefficiamur inanis glorie cupidi: īuicem proTuocātes: inuicē inuidentesf ¶ Ratres ⁊ ſi p̄occupatꝰ fu̓it hō ī aliqͦar.j. .. Idelicto vos qͥ ſpūales eſtis hmōi inſtruite ī ſpū lenitatꝭ: ꝯſiderās teipſū: ne ⁊ tutēpteris. Alter alterius onera portate: ⁊ ſicadimplebitis legē chriſti. Nam ſi qͥs exiſtimat ſe aliquid eſſe cū nihil ſit: ip̄e ſe ſeducit.Opꝰ aūt ſuū ꝓbet vnuſqͥſqꝫ ⁊ ſic ī ſemetip̄otm̄ gloriā habebit ⁊ nō in altero. Unuſqͥſqꝫem̄ onus ſuū portabit Cōmunicet aūt his qͥcathezizat̉ verbo ei qͥ ſe cathezizat in oībusbonis. Nolite errare: deꝰ nō irridet̉ ¶ Quē1. Cor. 15. dem̄ ſeminauerit homo: hec ⁊ metet. Qm̄ qui. Cor. 5. b. ſeminat in carne ſua: de carne ⁊ metet corruptionē: qui autē ſeminat in ſpū: de ſpū meteti. Theſ. 3. c. vitam eternā ¶ Bonū aūt faciētes non deficiamus: tꝑe em̄ ſuo metemꝰ nō deficientes.Ergo dū tp̄s habemus: operemur bonū adoēs: maxime aūt ad domeſticos fidei. Uidete qͣlibꝰ lr̄is ſcripſi vob̓ mea manu Quicūqꝫem̄ volūt placere ī carne: hi cogūt vos circūcidi: tm̄ vt crucis xp̄i ꝑſecutionē nō patiāt̉Neqꝫ em̄ qui circūcidunt̉: legē cuſtodiunt.ſꝫ volūt vos circūcidi: vt ī carne vr̄a gloriētur. Mihi aūt abſit gloriari niſi ī cruce dn̄inr̄i ieſu xp̄i: ꝑ quē mihi mūdus crucifixus ē⁊ ego mūdo. In xp̄o em̄ ieſu neqꝫ circūciſioaliquid valet neqꝫ p̄putiū: ſꝫ noua creaturaEt quicūqꝫ hāc regulā ſecuti fuerint: pax ſuper illos: ⁊ miſericordia ⁊ ſuper iſrl̓ dei. Decetero nemo mihi moleſtꝰ ſit. Ego enim ſtigmnata dn̄i ieſu ī corꝑe meo portō. Gr̄a dn̄inr̄i ieſu xp̄i cū ſpū veſtro fratres. Amen.Explicit epiſtola Pauli ad Galathas. Incipit argumentū in epiſtolā ad Epheſios.Pheſij ſunt aſiani. Hi acceptoverbo veritatis ꝑſtiterūt in fide.Hos collaudat apl̓us ſcribēs eisab vrbe roma d̓ carcere ꝑ tychicūdiaconum.Explicit argumentum. Incipit capitulatioepl̓e ad Epheſios ſex ꝯtinentis capitula.Onit̉ aliqͦꝝ diuina p̄deſtinatio ⁊ repOcolunt̉ diuina bn̄ficia facta apoſtolis ⁊ epheſijs.Inducunt̉ epheſij ad gr̄arū actionē: qꝛ ſunta pctō liberati: ⁊ ab alijs gentibꝰ ſegregati.Premittit apl̓s ad orādū ꝓ epheſijs diſpoſitionem: ⁊ ꝓ eis orat: totū bonū eoꝝ deo attribuendo.Inſtruit apl̓s epheſios ad ẜuandā vnitatē IIIIeccl̓iaſticā ī ꝯnectione ⁊ diſtinctōe mēbroꝝac deinde inducit ad morū honeſtatē.Apl̓s inducit epheſios ad ſequēdū xp̄m inferuore charitatꝭ: ī decore ſctītatꝭ: ac ꝟitatecognita ⁊ inſtruit ꝑſonas iūctas mr̄imonioDocet apl̓s parentū ac filiorū mutuā ꝯuerſationē: ⁊ redit ad inſtruenduꝫ epheſios deomnibus virtutibus generaliter.Explicit regiſtrum. Incipit epiſtolaPauli ad Epheſios. Capl̓m IAulꝰ apoſtolus xp̄i ieſu ꝑ volūtatē dei: oībus ſanctis qͥ ſūt epheſi: ⁊ fidelibꝰ ī xp̄o ieſu. Gr̄a vob̓ ⁊ paxa deo pr̄e nr̄o ⁊ dn̄o ieſu xp̄o. Bn̄dictꝰ deꝰ ⁊pr̄ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i qͥ bn̄dixit nos ī oī bn̄dictione ſpūali ī celeſtibꝰ ī xp̄o ſicut elegit nos inip̄o an̄ mundi ꝯſtitutionē: vt eſſemꝰ ſancti ⁊īmaculati ī ꝯſpectu eiꝰ ī charitate. Qui p̄deſtinauit nos ī adoptionē filioꝝ ꝑ ieſū xp̄m īip̄m ẜm ꝓpoſitū volūtatꝭ ſue ī laudē gloriegr̄e ſue ī qͣ gratificauit nos ī dilecto filio ſuoī qͦ habemꝰ redēptionē ꝑ ſāguinē eiꝰ ī remiſſionē pctōꝝ ẜm diuitiaſ gr̄e eiꝰ q̄ ſuꝑabūdauit ī nob̓ ī oī ſapīa ⁊ prudentia: vt notū faceret nob̓ ſacr̄m volūtatꝭ ſue ẜm bn̄placitū eiꝰqd̓ ꝓpoſuit ī eo ī diſpenſatiōe plenitudinistēpoꝝ inſtaurare oī a ī xp̄o q̄ ī celis ⁊ q̄ ī t̓raſūt ī ip̄o¶ In qͦ etiā nos ſorte vocati ſumꝰ: p̄ Sol̓. ī. b.deſtinati ẜm ꝓpoſitū eiꝰ qͥ oꝑat̉ oīa ẜm ꝯſiliū volūtatꝭ ſue: vt ſimꝰ ī laudē gl̓ie eiꝰ nos qͥan̄ ſperauimꝰ in xp̄o. In qͦ ⁊ vos cū audiſſetis verbū veritatꝭ euangeliuꝫ ſalutis veſtrein qͦ ⁊ credētes ſignati eſtis ſpū ꝓmiſſionisſancto: qͥ ē pignꝰ hereditatꝭ nr̄e in redēptionem acquiſitionis in laudem glorie ipſius.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten