Ad Corinthiosneqꝫ qui plantat eſt aliquid: neqꝫ quirigat ſꝫqui incremētū dat deus. Qui plātat autem⁊ qui rigat vnuꝫ ſunt. Unuſqͥſqꝫ autē ꝓpriāmercedē accipiet ẜm ſuū labore̓. Dei em̄ ſumus adiutores. Dei agricultura eſtis: Deiedificatio eſtis. Sd̓m gratiā dei q̄ data ē mihi: vt ſapiens architectus fundamentuꝫ poſui: alius autē ſuꝑedificat. Unuſqͥſqꝫ autem2. Thi. 2. e.videat quō ſuꝑedificet ¶ Fundamenum em̄aliud nemo pōt ponere preter id qd̓ poſituꝫeſt qd̓ ē chriſtꝰ ieſus. Si qͥs aūt ſuꝑedificatſupra fundamentū hoc aurū argentum lapides p̄cioſos. ligna. fenū. ſtipulā. vniuſcuiuſqꝫ opus manifeſtum erit. Dies em̄ domī declarabit. qꝛ in igne reuelabit̉ ⁊ vniuſcuiuſqꝫopus quale ſit. ignis ꝓbabit. Si cuius opuſmāſerit. qd̓ ſuꝑedificauit: mercedē accipiet.Si cuius opus arſerit: detrimentū patietur2. Cor. 8. d. ip̄e aūt ſaluus erit. ſic tn̄ quaſi ꝑ igneꝫ ¶ NeCol̓. 2. d.ſcitis qꝛ tēplum dei eſtis: ⁊ ſpūs dei habitatin vobis? Si qͥs autē templū dei violaueritdiſꝑdet illū deus. Templū em̄ dei ſanctū eſtquod eſtis vos. Nemo vos ſeducat. Si qͥsvidet̉ inter vos ſapiens eſſe in hͦ ſeculo: ſtulRho. 1. c.tus fiat vt ſit ſapiens. ¶ Sapientia em̄ huiusmūdi ſtulticia eſt apud deū. Scriptū eſt em̄Iob. 5.¶ Comp̄hēdam ſapiētes in aſtutia eorū. Etiterū. Dn̄s nouit cogitatōes ſapientiū. qm̄vane ſunt. Nemo itaqꝫ gloriet̉ in homībusOmīa em̄ veſtra ſunt ſiue paulus ſiue apollo ſiue cephas ſiue mūdꝰ ſiue vita ſiue morsſiue p̄ſentia ſiue futura. Oīa em̄ veſtra ſuntvos aūt chriſti: chriſtus autē dei. IIII1. Thi. 3. c.¶¶ Ic nos exiſtimet hō vt miniſtros2. Cor. 6. aIxp̄i: ⁊ diſpenſatores miniſteriorumet. II. c.Eph̓. .3. a.dei. Hic iam querit̉ inter diſpenſatores: vt fidelis quis inueniat̉. Mihi autēꝓ minimo eſt vt a vobis iudicer: aut ab humano die. Sed neqꝫ meipſuꝫ iudico. Nihilem̄ mihi conſcius ſum: ſed non in hoc iuſtificatus ſum. Qui aūt iudicat me: dn̄s eſt. Itaqꝫ nolite an̄ tꝑs iudicare: quoaduſqꝫ veniatdn̄s qͥ ⁊ illuminabit abſcōdita tenebrarū. etmanifeſtabit ꝯſilia cordiuꝫ: ⁊ tunc laus eritvnicuiqꝫ a deo. Hec aūt fratres tranſfiguraui in me: ⁊ apollo ꝓpter vos: vt in vobis diſcatis: ne ſupra qͣꝫ ſcriptum eſt vnus aduerſus alterū inflet̉ pro alio. Quis em̄ te diſcernit? Quid aūt habes quod nō accepiſti? Siautē accepiſti: quid gloriaris qͣſi nō acceperis? Iam ſaturati eſtis: iam diuites facti eſt.Sine nobis regnatꝭ. Et vtinā regnetis. vt ⁊nos vobiſcū regnemꝰ. Puto em̄ ꝙ deꝰ nosapoſtolos nouiſſimos oſtendit tanqͣꝫ mortideſtinatos: quia ſpectaculuꝫ facti ſumꝰ mūdo ⁊ angelis ⁊ homībus. Nos ſtulti ꝓpterxp̄m. vos autē prudētes in chriſto. Nos infirmi. vos aūt fortes. Vos nobiles: nos aūtignobiles. vſqꝫ in hanc horam ⁊ eſurimus ⁊ſitimꝰ ⁊ nudi ſumus: ⁊ colaphis cedimur: etinſtabiles ſumus: ⁊ laboramꝰ operātes manibus noſtris. Maledicimur. ⁊ bn̄dicimꝰPerſecutōeꝫ patimur ⁊ ſuſtinemꝰ Blaſphemamur ⁊ obſecramꝰ. Tanqͣꝫ purgamēta huius mūdi facti ſumus oīm peripſima vſqꝫ adhuc. Nō vt confundā vos hec ſcribo: ſed vtfilios meos chariſſimos moneo. Nam ſi decem milia pedagogorū habeatis in xp̄o. ſednō multos patres. Naꝫ in chriſto ih̓u ꝑ euāgelium ego vos genui ¶ Rogo gͦ vos imita­ Eph̓. 5. a.tores mei eſtote ſicut ⁊ ego chriſti. Ideo mi Pʰll̓. 3. dſi ad vos timotheū qui eſt filius meꝰ chariſſimus ⁊ fidelis in domīo: qͥ vos cōmonefaciat vias meas que ſunt in chriſto Ieſu: ſicutvbiqꝫ in omni eccl̓a doceo. Tanqꝫ non venturus ſim ad vos: ſic inflati ſunt quidam.Ueniam autē ad vos cito ſi dn̄s voluerit etcognoſcam nō ſermonē eorū qui inflati ſuntſed virtutē. Non em̄ in ſermone eſt regnumdei ſed in ꝟtute. Quid vultis; in ꝟga veniāad vos: an in charitate et ſpiritu manſuetudinis.Mnino audit̉ inter vos fornicatio A⁊ talis fornicatio qualis nec int̓ gentes: ita vt vxorē patris ſui aliquis habeat.Et vos inflati eſtis: ⁊ nō magis luctū habuiſtis: vt tollat̉ de medio veſtrū qͥ hoc opꝰ fecit. Ego qͥdem abſens corpore preſens autēſpū: iam iudicaui vt p̄ſens eū qͥ ſic operatuseſt in nomīe domini noſtri ieſu chriſti: ꝯgregatis vobis ⁊ meo ſpū cum ꝟtute domī ih̓utradere huiuſmōi hoīem ſathane in interitūcarnis. vt ſpūs ſaluus ſit in die dn̄i nr̄i Ih̓ū Gar. 5. v.xp̄i. Nō eſt bona gloriatio veſtra ¶ Neſcitisqꝛ modicuꝫ fermentū totā maſſaꝫ corrūpit:Expurgate vetus fermentum: vt ſitis nouacōſperſio ſicut eſtis azymi. Etem̄ paſca nr̄mimmolatꝰ eſt chriſtus. Itaqꝫ epulemur: nonin fermēto veteri: neqꝫ in fermento malicie ⁊nequitie: ſed in azymis ſinceritatis et veritatis. Scripſi vobis in epl̓a: ne cōmiſceaminifornicarijs. Non vtiqꝫ fornicarijs huiꝰ mūdi. aut auaris aut rapacibus. aut idol̓ ẜuiētibus. alioqͥn debueratis de hoc mundo exiſſe. Nunc autē ſcripſi vob̓ nō cōmiſceri. Siis qui frat̓ nominat̉ inter vos eſt fornicator.aut auarus. aut idol̓ ẜuiēs. aut maledicꝰ autebrioſus. aut rapax. cū hmōi nec cibuꝫ ſumere. Quid em̄ mihi de his qͥ foris ſunt iudicare? Nonne de his qͥ intus ſunt vos iudicatꝭ.Nam eos qui foris ſūt deus iudicabit. Auferte malum ex vobiſipſis.