ẜuis ſuis dedit eis decem mnas. et ait ad illos. Negociamī dum veīo. Ciues autē eiusoderant eū: et miſerūt legatōꝫ poſt illū dicētes. Nolumus hunc regnare ſuꝑ nos. Et factum eſt vt rediret accepto regno. ⁊ iuſſit vocari ſeruos qͥbus dedit pecuniā: vt ſciret qͣꝫtum quiſqꝫ negociatꝰ eſſet. Uenit aūt pͥmusdicens. Domīe: mna tua decem mnas acqͥſiMat. 25. d. uit. Et ait illi¶ Euge bone ẜue qꝛ in modicofuiſti fidel̓: eris poteſtatē habēs ſupra deceꝫciuitates. Et alter venit dicens. Dn̄ e: mnatua fecit qͥnqꝫ mnas. Et huic ait: Et tu eſtoſuꝑ qͥnqꝫ ciuitates. Et alter venit dicēs Domine: eccemna tua quam habui repoſitā inſudario. Timui em̄ te qꝛ hō auſterus es tollis quod nō poſuiſti: et mētis qd̓ nō ſeminaſti. Dixit ei. De ore tuo te iudico ſerue neqͣꝫ.Sciebas ꝙ ego hō auſterus ſum tollens qd̓non poſui: et metēs qd̓ nō ſeminaui. Et quare nō dediſti pecuniā meā ad menſam et egoveniens cū vſuris vtiqꝫ exegiſſem illud. Etaſtantibꝰ dixit. Auferte ab illo mnā: et dateilli qͥ decem mnas habet. Et dixerūt ei. DoMat. 13. b.mine hꝫ decem mnas. ¶ Dico aūt vob̓ qꝛ oīet. 25. ehn̄ti dabit̉ et abundabit: ab eo aūt qͥ non hꝫMar. 4. e.⁊ quod hꝫ auferet̉ ab eo. ¶ Uerū tn̄ inimicoDeutro. 19. meos illos qͥ noluerūt me regnare ſuꝑ ſe adducite huc: ⁊ interficite an̄ me. Et his dictisMat. 21. a.p̄cedebat aſcendēs hieroſolymā. ¶ Et factūMar. II. aeſt cum appropinquaſſet ad bethphage ⁊ beIoh̓. 12. b.thaniā ad montē qͥ vocat̉ oliueti: miſit duMat. 21. .os diſcipl̓os ſuos dicēs. ¶ Ite in caſtellū qd̓cōtra vos eſt. In qd̓ introeūtes: inuenietispullū aſine alligatum: cui nemo vnqͣꝫ hoīmſedit. Soluite illū: et adducite. Et ſi qͥs vosinterrogauerit quare ſoluitis: ſic dicetis ei.Quia dn̄s oꝑam eiꝰ deſiderat. Abierūt aūtqͥ miſſi erāt: ⁊ inuenerūt ſicut dixit ill̓ ſtātempulluꝫ. Soluentibꝰ aūt ill̓ pullum dixeruntdn̄i eius ad illos. Quid ſoluitis pulluꝫ? Atilli dixerūt. Quia dn̄s eū neceſſariuꝫ habet.Et duxerūt illū ad ih̓m. Et iactātes veſtimēMat. 21. aMar. II. bta ſua ſupra pullū impoſuerūt ieſum. ¶ Eūteauteꝫ illo ſubſternebāt veſtimēta ſua in via.Ioh̓ .12. b.Et cū appropinqͣret iam ad deſcēſum montꝭoliueti: ceperūt oēs turbe deſcendētiuꝫ gaudentes laudare deum voce magͣ ſuꝑ oībusqͣs viderāt vtutibus dicentes. Bn̄dictus qͥvenit rex in noīe domī: pax in celo: et gloriahar. 21. c. in excelſis ¶ Et qͥdaꝫ phariſeorū de turb̓ dixerunt ad illū. Mgr̄ increpa diſcipl̓os tuoſuc. 2. ¶ Quibꝰ ip̄e ait. Dico vob̓: qꝛ ſi hi tacuerītlapides clamabunt. Et vt appropinqͣuit videns ciuitatē fleuit ſuꝑ illam dicēs/ Quia ſiſlaū. 3. cogͦuiſſes ⁊ tu. ¶ Et qͥdem in hac die tua quead pacē tibi: nūc aūt abſcōdita ſūt ab oculisLucastuis. Quia venient dies in te ⁊ circūdabunt̉te: inimici tui vallo: ⁊ circūdabūt te: et coanguſtabunt te vndiqꝫ: ⁊ ad terrā ꝓſternent teMat. 24. a.⁊ filios tuos qͥ in te ſunt ¶ Et nō relinquēt inMar. 13. a.te lapidē ſuꝑ lapidē: eo ꝙ n̄ cogͦuerꝭ tp̄s viſi Mat. 21. b.tatōis tue ¶ Et ingreſſus in templū cepit eij. Mar. 11. d.cere vendētes ⁊ emētes: dicens ill̓ ¶ ScpͥtuꝫIoh̓ .2. d.Eſale. 55.eſt: qꝛ domus mea domus oratōis eſt. Vos Piere. 7.aūt feciſtis illā ſpeluncam latronuꝫ. Et erat Mat. 21. g.docens quotidie in tēplo ¶ Principes autē Mar. 12. b.ſacerdotū et ſcribe ⁊ pͥncipes pleb̓ q̄rebāt iljͣ. 22. a.Ioh̓. 7. ē. et.lum ꝑdere ⁊ nō inueniebant qͥd facerent illi.g. et. 8 c.Oīs em̄ pl̓s ſuſpēſus erat audiēs illū. XXT factum eſt in vna dierum docenIte illo populū in templo et euangelizante conuenerunt pͥncipes ſacerdotum ⁊ ſcribe cū ſenioribus: ⁊ aiūt dicētes adillum. ¶ Dic nob̓ in qua poteſtate hec facis. Mat. 21. d.Aut qͥs eſt qͥ dedit tibi hāc ptātem? Reſpō­ Mar. i1. f.dens aūt ieſus dixit ad illos. Interrogabovos ⁊ ego vnū ꝟbuꝫ. Reſpōdete mihi. Baptiſmū iohānis d̓ celo erat: an ex homībus.At illi cogitabāt intra ſe dicētes. Quia ſi dixerimus de celo: dicet. Quare gͦ nō credidiſtis illi? Si aūt dixerimus ex hoībus plebsvniu̓ſa lapidabit nos. Certi ſunt eniꝫ ioh̓emꝓphetam eſſe. Et reſponderūt ſe neſcire vn̄eſſet. Et ieſus ait ill̓. Neqꝫ ego dico vobis inqua poteſtate hec facio ¶ Cepit auteꝫ dicere Mat. 21. f.ad plebem ꝑabolam hāc. Hō qͥdam planta­ Mar. 12. a.uit vineā ⁊ locauit eam colonis: et ip̄e ꝑegrefuit multis temꝑibus. Et in tꝑe illo miſit adcultores ſeruum: vt de fructu vinee darentilli. Qui ceſum dimiſerunt eum inanem. Etaddidit alterum ſeruū mittere. Illi aūt hūcqͦꝫ cedentes: ⁊ afficientes ꝯtumelia: dimiſerunt inanem. Et addidit tertiū mittere: qͥ etillum vulnerātes eiecerūt. Dixit aūt dn̄s vinee. Quid faciā? Mittam filiū meū dilectūforſitan cū hunc viderint verebunt̉. Quemcū vidiſſent coloni: cogitauerūt intra ſe dicētes. ¶Hic eſt heres. Occidamus illū: vt nr̄a ʰen. 37.fiat hereditas. Et eiectū illū extra vineā occiderunt. Quid gͦ faciet illis dn̄s vinee? Ueniet ⁊ ꝑdet colonos iſtos ⁊ dabit vineā alijsQuo audito dixerūt illi. Abſit. Ille āt aſpiPsͣ. 117.ciens eos ait ¶ Quid eſt gͦ hoc qd̓ ſcriptū eſtMat. 21. g.lapidem quē reprobauerunt edificātes h̓ fa Mar. 12. b.ctus eſt in cput anguli? Omīs qͥ ceciderit ſu i. Pe. 2. a.pra illum lapidem conquaſſabit̉: ſupra quē Actu. 4. b.aūt ceciderit cōminuet illū. Et q̄rebant pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſcribe mittere in illū manusilla hora ⁊ timuerūt ppl̓m. Cognouerunt em̄ꝙ ad ip̄os dixerit ſimilitudinē hāc ¶ Et ob/ Mat. 22. c.Mar. 12. b.ẜuātes miſerūt inſidiatores qͥ ſe iuſtos ſimuIoh̓. 7. g.larent: vt caꝑent eum in ẜmone: et traderētet. 8. c.