Lucascunqꝫ ꝑdiderit illaꝫ: viuificabit eā. Dico voMat. 24 f. bis in illa nocte erunt duo in lecto vno: vnꝰaſſumet̉ ⁊ alter relinquet̉ ¶ Due erūt molentes in vnum: vna aſſumet̉ et altera relinq̄t̉.Duo in agro vnus aſſumet̉ ⁊ alter relinq̄t̉.Reſpondētes dicūt illi. Ubi domine? QuiMat. 24. d. dixit illis ¶ Ubicūqꝫ fuerit corpus: illuc cōgregabunt̉ et aquile.XVIIIEccī. 18.Icebat autē ⁊ ꝑabolā ad illos qm̄1. Theſ. 5. dꝫoportet ſꝑ orare ⁊ nō deficere: dicēsIudex qͥdam erat in qͣdam ciuitate:qͥ deū nō tīebat. ⁊ hoīeꝫ n̄ reuerebat̉ Uiduaautē q̄daꝫ erat in ciuitate illa: ⁊ veniebat adeū dicēs. Uindica me de adu̓ſario meo. Etnolebat ꝑ multū tempꝰ. Poſt hec autem dixit intra ſe. Et ſi deū non timeo nec homīeꝫreuereor: tn̄ qꝛ moleſta eſt mihi hec viduavindicabo illā: ne in nouiſſimo veniens ſuggillet me. Ait aūt dn̄s. Audite qͥd iudex iniqͥtatis dicit. Deus aūt nō faciet vindictamelectorū ſuorū clamātiuꝫ ad ſe die ac nocte.⁊ patīam habebit in illis. Dico autē vobis:qꝛ cito faciet vindictā illorū. Verūtn̄ filiushomīs veniēs? putas inueniet fidē in terra.Dixit aūt ⁊ ad quoſdā qͥ in ſe confidebāt tāqͣꝫ iuſti: ⁊ aſꝑnabant̉ ceteros. ꝑabolā iſtamg. 2. f.dicēs ¶ Duo hoīes aſcēdebant in templū vtActu 3. aorarent vnus phariſeus ⁊ alter publicanusEcc̄s. 8.Phariſeus ſtās. hec apud ſe orabat. Deusgr̄as ago tibi. qꝛ non ſum ſicut ceteri hoīm.raptores. iniuſti. adulteri. velut etiā hic publicanus. Ieiuno bis in ſabbato. decias doEccī 5.omniū q̄ poſſideo.¶ Et publicanꝰ a lōge ſtāssͣ. 15. e.nolebat nec oculos ad celū leuare: ſed ꝑcutiebat pectus ſuū dicēs. Deus ꝓpitiꝰ eſto michi peccatori. Dico vob̓ deſcēdit h̓ iuſtificaMat. 23. e.tus in domū ſuam ab illo qꝛ omīs qͥ ſe exalMat. 19. b.tat humiliabit̉: ⁊ qͥ ſe humiliat exaltabitur.¶ Afferebāt aūt ad illū ⁊ infantes vt eos tanMar. 10. bgeret. Qd̓ cū viderēt diſcipuli increpabantillos. Ih̓s aūt ꝯuocans illos dixit. Sinitepueros venire ad me: ⁊ nolite vetare eos.Taliū eſt em̄ regnū dei. Amen dico vob̓. qͥcunqꝫ nō acceꝑit regnū dei ſicut puer nō intrabit illud. Et int̓rogauit eū qͥdā princepsMat. 19. d. dicens. ¶ Mgr̄ bone: qͥd faciens vitā eternāMar. 10. bº. poſſidebo. Dixit aūt ei ih̓s. Quid me dicisbonū? Nēo bonꝰ niſi ſolus deꝰ. MandataExo. 20.noſti ¶ Nō occides. nō mechaberꝭ. nō furtūMat. 19. d. facies. non falſum teſtimoniū dices. honoraMar. 10. c.pr̄em tuū ⁊ mr̄em. Qui ait. Hec oīa cuſtodiui a iuuētute mea. Quo audito ih̓us ait ei.Mat. 19. e.¶ Adhuc vnū tibi deeſt. Oīa q̄cūqꝫ hēs vēMar. 10. c. de ⁊ da pauꝑibus: ⁊ hēbis theſaurū ī celo ⁊veni ſeq̄re me. His ille audinis ꝯtriſtatꝰ eſtqꝛ diues erat valde. Uidēs aūt ieſus illū triſtem factuꝫ. dixit. Quā difficile qͥ pecuniashn̄t in regnū dei intrabūt Faciliꝰ eſt em̄ ca Mat. 19. f.melum ꝑ foramē acꝰ trāſire qͣꝫ diuitē intrare Mar. 10. c.in regnū dei Et dixerūt qͥ audiebāt. Et quiſpōt ſaluuꝰ fieri? Ait ill̓ ¶ Que īpoſſibilia ſunt Mat. 19. f.apud hoīes: poſſibilia ſunt apud deum. Ait Mar. 10. c.aūt petrꝰ. Ecce nos dimiſimus oīa: ⁊ ſecutiſumꝰ te. ¶ Qui dixit eis. Amē dico vob̓. nēo Mat. 19. g.eſt qͥ reliquit domū aut parētes aut fratres Maᵗ. 10. d.aut vxorē aūt filios ꝓpter regnū dei ⁊ nō recipiat ml̓ta plura in hoc tꝑe ⁊ in ſeculo futuro vitā eternā ¶ Aſſumpſit aūt ih̓s duodecī Mat. 20. d.⁊ ait ill̓. Ecce aſcendimꝰ hieroſolymā. ⁊ con Mar. 10. e.ſummabūt̉ omīa q̄ ſcripta ſunt ꝑ prophetasde filio homīs. Tr adet̉ em̄ gentibꝰ ⁊ illudetur ⁊ flagellabit̉ ⁊ cōſpuet̉. poſtqͣꝫ flagellauerint occidēt eū. ⁊ die tertia reſurget. Et ipſi nihil horū intellexerūt. Et erat v̓bū iſtudabſconditū eſt ab eis. ⁊ nō intelligebant q̄ dicebāt̉ Factū ē āt cū appropinqͣret hiericho ᵐrt. 20. g.cecus qͥdā ſedebat ſecus viā mendicās. Et Mar. 10. gcū audiret turbā p̄tereūtē: int̓rogabat qͥd hͦeſſet. Dixerūt aūt ei ꝙ ih̓s nazarenꝰ trāſiretEt clamauit dicens ¶ Ieſu fili dauid miſere Mat. 20. g.re mei. Et qͥ p̄ibant increpabāt eū vt taceretIpſe ꝟo multo magis clamabat. fili Dauidmiſerere mei. Stans aūt ih̓s iuſſit illū adduci ad ſe. Et cū appropinqͣſſet: int̓rogauit illūdicens. Quid tibi vis faciam? At ille dixit.Dn̄e vt videā. Et ih̓s dixit ei. Reſpice Fi Mat. 9. e.des tua te ſaluū fecit. Et confeſtim vidit ⁊ ſe ᵐªʳ. ji.quebat̉ illuꝫ magnificās deū. Et oīs plebsvt vidit dedit laudem deo.T ingreſſus ꝑambulabat hiericho.Et ecce vir noīe zacheꝰ ⁊ hic pͥncepserat publicanorū: et ip̄e diues. Et q̄rebat vldere ieſum qͥs eſſet. ⁊ nō poterat preturba: qꝛ ſtatura puſillus erat: Et p̄currensaſcendit in arborem ſycomorū vt videret eūqꝛ inde erat tranſiturꝰ. Et cū veniſſet ad locum: ſuſpiciēs ih̓s vidit illū: et dixit ad illūZachee feſtinās deſcende: qꝛ hodie ī domotua oportet me manere. Et feſtinās deſcēdit⁊ excepit illū gaudens. Et cū viderēt omēsmurmurabāt dicētes ꝙ ad hoīeꝫ peccatorēdiu̓tiſſet. Stans aūt zacheꝰ dixit ad Ieſum OEcce dimidiū bonoꝝ mēorū dn̄e do pauꝑibꝰ ⁊ ſi qͥd aliquē defraudaui reddo qͣdruplūAit ih̓s ad eū. Quia hodie ſalꝰ domui huicfacta eſt eo ꝙ et ip̄e filiꝰ ſit abrae. ¶ Uenit em̄ Mat. 15 6.filiꝰ hoīs q̄rere ⁊ ſaluum facere quod ꝑierat.Hec ill̓ audientibꝰ adijciens dixit ꝑabolameo ꝙ eſſet ꝓpe hierl̓m: ⁊ qꝛ exiſtimarēt ꝙ cōfeſtim regnū dei manifeſtaret̉ ¶ Dixit ergo. Mat. 2 5. b eHō quidā nobil̓ abijt in regionē longinquāªʰªᵏ. ᵐꝰ. s:acciꝑe ſibi regnuꝫ ⁊ reu̓ti. Vocatis aūt decē