illum pͥncipatui ⁊ poteſtati p̄ſidis. Et interMaꝫ. 22. c.rogauerunt eum dicētes: ¶ Mgr̄ ſcimus qꝛMar. 12. c.recte dicis ⁊ doces. ⁊ nō accipis ꝑſonam: ſꝫviam dei in veritate doces. Licet nobis tributum dare ceſari: an nō: Conſiderās autēdolum eorū dixit ad eos. Quid me temptatis? Oſtendite mihi denariū. Cuius hꝫ imaginem ⁊ inſcriptionē? Reſpondentes dixerunt. Ceſaris. Et ait illis. Red dite gͦ q̄ ſuntceſaris ceſari: ⁊ que ſunt dei deo. Et nō potuerunt vbum eius rep̄hendere corā plebe:⁊ mirati in reſponſo eius tacuerūt. Acceſſerunt autē qͥdam ſaduceoruꝫ. qui negant eſſereſurrectōem: et interrogauerūt eum dicenDeutro 25. teg. ¶ Magiſter: moyſes ſcripſit nob̓: ſi frat̓Mar. 22. dalicuius mortuus fuerit habens vxorem eſMar. 12. c.hic ſine liberis fuerit: vt accipiat eam fratereius vxorem: ⁊ ſuſcitet ſemen fratri ſuo. Septem ergo fratres erant et pͥmꝰ accepit vxorem ⁊ mortuus eſt ſine filijs. Et ſequēs accepit illā: ⁊ ip̄e mortuus eſt ſine filio. Et tertiꝰaccepit illam: ſimilit̓ ⁊ omēs ſeptē ⁊ non reliquerunt ſemen: et mortui ſunt. Nouiſſimeoīm mortua eſt ⁊ mulier. In reſurrectōne gͦcuius eorū erit vxor? Siqͥdem ſeptē habuerunt eam vxorē. Et ait illis ieſus. Filij huiꝰſeculi nubūt: ⁊ tradunt̉ ad nuptias: illi ꝟo qͥdigni habebunt ſeculo illo et reſurrectioneex mortuis neqꝫ nubēt neqꝫ ducent vxores:Mat. 22. e. neqꝫ vltra morri poterūt ¶ Equales em̄ āgeMar. 12. d.lis ſunt: ⁊ filij ſunt dei: cū ſint filij reſurrectioExo. 3.nis. Quia ꝟo reſurgant mortui et moyſesoſtendit ſecus rubū: ſicut dicit dominū deūabraā ⁊ deum yſaac ⁊ deū iacob. Deus autēnō eſt mortuorū ſed viuorū. Omēs enim viuunt ei. Reſpondētes aūt quidā ſcribarumdixerūt ei. Mgr̄ bene dixiſti. ¶ Et ampliusMat. 22. g.Mar. 12. .f.nō audiebant euꝫ quicqͣꝫ interrogare. Dixitaūt ad illos. Quomō dicūt chriſtū filiuꝫ eſſedauid: ⁊ ip̄e dauid dicit in libro pſalmorumPāͣ. 109.¶ Dixit dn̄s dn̄o meo: ſede a dextris meis:donec ponā inimicos tuos ſcabellum pedūMat. 22. d.tuorū. ¶ Dauid gͦ dn̄m illū vocat: ⁊ quō filiꝰMar. 12. f.eius eſt: Audiēte aūt oī ppl̓o dixit diſcipuliſMar .12 .g.ſuis¶ Attendite a ſcrib̓ qͥ volūt ambulare inſtol̓: et amāt ſalutatōes ī foro ⁊ pͥmas cathedras ī ſynagogis ⁊ pͥmos diſcubitꝰ ī cōuiuiis. Qui deuorāt domos viduaꝝ: ſimulāteslōgā oratōꝫ. Hi acci piēt dānatōeꝫ maiorē.Mar. 12. g.O¶ Eſpiciēs aūt vidit eos qͥ XXImittebāt munera ſua in gazophylatiū diuites. Uidit aūt ⁊ qͣndā viduāpauꝑculam mittentē era minuta duo. Et dixit. Uere dico vob̓: qꝛ vidua hęc pauꝑ plusqͣꝫ omēs miſit. Nam oēs hi ex abūdanti ſibimiſer̄t in munera dei: hec aūt ex eo qd̓ deeſtLucasilli omnē victū ſuū quē habuit miſit. Et qui Bbuſdam dicētibus de tēplo ꝙ bonis lapidibus ⁊ donis ornatū eſſet dixit. Hec q̄ vide­ Mat. 24. a.tis: venient dies in qͥbus nō relinquetur la / Maruꝫ. a.pis ſupra lapidē qͥ nō deſtruat̉ ¶ Interroga Mat. 24. a.uerūt āt illū dicētes. Preceptor qn̄ hec erūt Mar. 13. b.⁊ quod ſignum cum fieri incipiēt? Qui dixit¶ Uidete ne ſeducamī. Ml̓ti em̄ veniēt ī noMat. 24. a.mine meo dicentes qꝛ ego ſuꝫ: ⁊ tꝑus appro­ Exh. c pMar. 13. b.pinqͣuit. Nolite ire poſt eos Cū aūt audieri 1. Cor. 3. d.tis p̄lia ⁊ ſeditōes: nolite terreri. Oportet pͥ­ Collo. 2. d.mum hec fieri: ſed nondū ſtatī finis. Tūc dicebat ill̓ ¶ Surget gens ꝯtra gentem ⁊ regnūMat. 24. b.Mar. 13 b.adu̓ſus regnum: ⁊ terremotꝰ magni erunt ꝑloca ⁊ peſtilentie ⁊ fames: terroreſqꝫ de celo⁊ ſigͣ magna erūt. ¶ Sed an̄ hec oīa inijtient Mat. 24. b.Mar. 13. b.vob̓ manus ſuas ⁊ ꝑſequent̉ tradētes in ſyIoh̓ .15. f.nagogas ⁊ cuſtodias. trahētes ad reges ⁊ p̄ſides ꝓpter nomen meū. Cōtinget aūt vob̓in teſtimoniū. Ponite gͦ in cordibus veſtrisnō p̄meditari quēadmodū reſpōdeatꝭ. Egoem̄ dabo vobis os et ſapīam: cui nō poterūtreſiſtere ⁊ cōtradicere oēs aduerſarij veſtriTrademī aūt a parētibꝰ ⁊ fratribꝰ ⁊ cogͣtis ⁊amicis: ⁊ morte afficient ex vobis. Et eritisodio omībus homībus ꝓpter nomen meuꝫ.¶ Et capillꝰ de capite vro nō peribit. In pa Mat. 10. f.tientia vr̄a poſſidebitis aīmas vr̄as. ¶ CumMat. 24. c. Iiaūt videritis circūdari ab exercitu hierl̓m:Mar. 13.d. lijtunc ſcitote qꝛ appropinqͣuit deſolatio eius.Mat. 24. c.¶ Tunc qͥ in iudea ſunt fugiāt ad mōtes: ⁊ qͥMar. 13. d. Iin medio eius diſcedāt: et qͥ in regionibꝰ: nōintrent in eam: qꝛ dies vltiōis hi ſunt: vt impleant̉ omīa que ſcripta ſunt ¶ Ue aūt p̄gnā Mat. 24. c.Mar. 13. d.tibus et nutrientibus in illis diebus. EEritEſaie. 13.em̄ preſſura magͣ ſuꝑ terrā: et ira ppl̓o huic. Ezech̓ 13.Et cadēt in ore gladij: ⁊ captiui ducent̉ ī omnes gentes. Et hierl̓m calcabit̉ a gentibꝰ doEſale. 13.nec impleant̉ tꝑa nationū. ¶ Et erūt ſigna inſole ⁊ luna ⁊ ſtell̓: et in terris p̄ſſura gentiuꝫᵍIohelis .2.p̄ cōfuſione ſonitꝰ maris ⁊ fluctuū: areſcentibus homībꝰ p̄ timore ⁊ expectatōe q̄ ſuperuenient vniuerſo orbi. Nam ꝟtutes celoruꝫMat. 24. g.mouebunt̉ ¶ Et tūc videbūt filiū hoīs veniMar. 13.f.entem in nube cum ptāte magͣ et maieſtate. Iob. 26.His aūt fieri incipientibus: reſpicite et leua Eſaie. 3.te capita veſtra: qm̄ appropinquat redēptioveſtra¶ Et dixit ill̓ ſimilitudinem. Uidete fi/ Mat. 24. e. vculneaꝫ ⁊ oēs arbores: cū ꝓducūt iam ex ſe ᵐªᵏᵐᵐfructum: ſcitis qm̄ ꝓpe eſt eſtas. Ita et voscū videritꝭ hec fieri: ſcitote qm̄ ꝓpe eſt r̄genūdei. Ame̓ dico vobis: qꝛ non p̄teribit generatio hec donec omīa fiant. ¶ Celum et terra Mat. 24 eMar. 13. g.trāſibunt: ꝟba aūt mea nō tranſibūt ¶ AttēAho. 13. d.dite aūt vobis ne forte grauent̉ corda vr̄a 3. Theſ. 5.1in crapula ⁊ ebrietate ⁊ curis huius vite: et Apoc. 8. d.