Marcusem̄ timore exterriti Et facta eſt nubes obumbrās eos ⁊ veīt vox de nube dicēs. Hic ē filius meꝰ chariſſimꝰ audite illuꝫ. Et ſtatī circūſpiciētes. neīem ampliꝰ viderūt niſi ih̓m tm̄ſecū. ¶ Et deſcendentibꝰ ill̓ de mōte p̄cepit ill̓ne cuiqͣꝫ qd̓ vidiſſent narrarēt niſi cum filiuſMat .9. f. ethoīs a mortuis reſurrexerit. Et vbū ꝯtinuerūt apud ſe: ꝯqͥrētes qͥd eſſet cū a mortuis rel. b. ⁊. 17. c.Mat. 17. c. ſurrexerit. Et interrogabant eum dicentes.sͣ. 7. g.¶ Quid gͦ dicunt phariſei ⁊ ſcribe qꝛ heliamoporteat venire pͥmū. Qui rn̄dēs ait ill̓. Helias cū venerit pͥmo reſtituet oīa: et quō ſcriptum eſt in filiū hoīs: vt ml̓ta patiat̉ ⁊ ꝯtemnat̉. Sꝫ dico vob̓: qꝛ ⁊ helias veīt: ⁊ fecer̄tilli q̄cūqꝫ voluerūt ſicut ſcriptū eſt de eo. Etveniēs ad diſcipl̓os ſuos vidit t̉ͣbā magnaꝫcirca eos. ⁊ ſcribas ꝯqͥrētes cū ill̓. Et ꝯfeſtīoīs ppl̓s vidēs ih̓m ſtupefactꝰ eſt et expauerūt. ⁊ accurrentes ſalutabāt eū. Et int̓rogaMat. 17. d. uit eos. Quid int̓ vos ꝯqͥritis ¶ Et rn̄densvnꝰ de turba dixit. Mgr̄ attuli filiū meū adLuc̄. 9. e.te hn̄tem ſpm̄ mutū: qͥ vbicūqꝫ eū app̄hēderit. allidit illū: ⁊ ſpumat ⁊ ſtridet dentibus ⁊areſcit. Et dixi diſcipul̓ tuis vt eijcerēt illuꝫ⁊ nō potuer̄t. Qui rn̄dēs eis dixit ¶ O geneMat 17. e.ratio incredula qͣꝫdiu apd̓ vos ero? QuādiuLuce .9. e.vos patiar. Afferte illū ad me. Et attulerūteū. Et cū vidiſſꝫ eū. ſtatī ſpūs ꝯturbauit illū⁊ eliſus in t̓rā volūtabat̉ ſpumās. Et int̓rogauit pr̄eꝫ eiꝰ. Quātū tꝑis eſt ex qͦ ei hͦ accidit? At ille ait. Ab infantia. Et frequent̓ euꝫin ignē ⁊ in aquā miſit. vt eum ꝑderet. Sꝫ ſiqͥd potes. adiuua nos. miẜtus nr̄i. Ih̓s aūtait illi. Si poteſ credere oīa poſſibilia ſūt credēti. Et ꝯtinuo exclamās pr̄ pueri cū lachrymis aiebat. Credo dn̄e: adiuua incredulitatem meā. Et cū vidiſſꝫ ih̓s ꝯcurrentē turbaꝫcōminatꝰ eſt ſpūi īmūdo dicēs illi. Surde etmute ſpūs: ego p̄cipio tibi exi ab eo. ⁊ āpliꝰne introeas in eū. Et clamās ⁊ ml̓tum diſcerpens eū: exijt ab eo. et factꝰ eſt ſicut mortuuſita vt ml̓ti dicerēt qꝛ mortuꝰ eſt. Ih̓s aūt tenēs manū eiꝰ eleuauit eū: ⁊ ſurrexit. Et cū ītroiſſet in domū. diſcipuli eꝰ ſecreto int̓rogaHat. 17. c. hāt euꝫ. ¶ Quare nos nō potuimꝰ eijcere eumEt dixit ill̓ hoc genus ī nullo pōt exire: niſiī or̄oe ⁊ ieiunio. Et inde ꝓfecti p̄tergrediebāMat. 16. e.tur galileaꝫ. nec volebat quēqͣꝫ ſcire¶ Doceet. 17. f.bat aūt diſcipl̓os ſuus ⁊ dicebat ill̓ qm̄ filiusLuc̄. 9. e.hoīs tradet̉ ī manꝰ hoīm: ⁊ occidēt euꝫ et ocet. 18. f.ciſus tertia die reſurget. At illi igͦrabāt v̓būjͣ. 12. e.⁊ timebāt int̓rogare eū. Et venerūt capharnaū. Qui cū domi eſſꝫ int̓rogabat eoſ QuidMat. 18. ain via tractabatꝭ. ¶ At illi tacebāt. Siqͥdem īuce. 22. 6via int̓ ſe diſputauerant. qͥs eoꝝ maior eſſet.Mat̉ .20. f. Et reſidēs vocauit duodecī. ⁊ ait ill̓. ¶ Si qͥsvult pͥmꝰ eſſe: erit oīm nouiſſimꝰ et oīm miniſter. ¶ Et accipiēs puerū ſtatuit eū in medioMat. 18. a.eoꝝ: quē cuꝫ cōplexus eſſet ait ill̓: ¶ QuiſqͥsLuce .9. f.Mat. 18. a.vnū ex hmōi puerꝭ recepit ī noīe meo: me re­ Luce. 9. f.cipit. ⁊ qͥcūqꝫ me ſuſceꝑit nō me ſuſcipit: ſꝫeūqͥ miſit me ¶ Rn̄dit illi ioh̓es dicēs. Magi­ Lnc̄. 9. f.ſter vidimꝰ quēdaꝫ in noīe tuo eijcienteꝫ demonia qͥ nō ſequit̉ nos: ⁊ ꝓhibuimꝰ eū Ih̓saūt ait. Nolite ꝓhibere eū ¶ Nemo eſt em̄ qͥ 1. Cor. 12. a.fac̄ ꝟtutē in noīe meo: ⁊ poſſit cito male loqͥde me. Qui em̄ nō eſt adu̓ſuꝫ vos. ꝓ vob̓ ē.¶ Quiſqͥs em̄ potuꝫ dederit vob̓ calicem aq̄ ᵐªt. 10. g.frigide in noīe meo: qꝛ xp̄i eſtis: amen dicovob̓ nō ꝑdet mercedē ſuā. ¶ Et qͥſqͥs ſcanda/ Mat. 18. a.lizau̓it vnū ex his puſill̓ credētibꝰ in me: bo­ Fnc. 17. a.num eſt ei magꝭ ſi circūdaret̉ mola aſinariacollo eiꝰ ⁊ in mare mitteret̉ Et ſi ſcādalazauerit te manꝰ tua: abſcide illā. Bonū eſt tibi debilē introire ī vitā. qͣꝫ duas manꝰ hn̄teꝫ ire ingehennā in ignē īextīguibilē Ivbi ꝟmis eo­ Eſa. 66.rum nō morit̉. ⁊ ignis nō extinguit̉. Et pes Fzech .20.tuꝰ te ſcādalizat: amputa illū. Bonū eſt tibiclaudū introire in vitā et̓nā: qͣꝫ duos pedeshn̄tē mitti ī gehēnā ignis inextinguibil̓ vbiꝟmis eoꝝ nō morit̉: et ignis nō extinguit̉.Ꝙ ſi loculus tuꝰ ſcandalizat te: eijce eū. ¶ Bo Mat. 18. b.nuꝫ eſt tibi luſcū introire ī regnū dei qͣꝫ duoſocl̓os hn̄tē mitti ī gehennaꝫ ignis vbi ꝟmiseoꝝ nō morit̉: ⁊ ignis nō extinguit̉ Oīs em̄igne ſaliet̉. ⁊ oīs victīa ſale ſaliet̉. ¶ Bonnꝫ ēMat. 5. b.ſal. Ꝙ ſi ſal inſulſuꝫ fuit in qͦ illd̓ ꝯdietis. HaIoh̓ .14. g.bete in vob̓ ſal: ⁊ paceꝫ habete int̓ vos. X¶ T inde exurgens veīt ī fines iudee Mat. 19. a.vltra iordanē: et ꝯueniūt iteꝝ turbead euꝫ: ⁊ ſic̄ ꝯſueuerat iteꝝ docebatillos. Et accedētes phariſei int̓rogabāt euꝫſi licet viro vxorē dimittere. tēptantes eum.At ille rn̄dens dixit eis. Quid vobis p̄cepitDeū .24.moyſes? Qui dixer̄t Moyſes ꝑmiſit libellū repudij ſcribe̓ ⁊ dimittere. Quibꝰ rn̄dens et. 19. b. lMat. 5. e.ih̓s ait. Ad duriciā cordis vr̄i ſcpͥſit vob̓ p̄ceptū iſtud ¶ Ab initio aūt creature maſculū Gen̄. i.et feminā fecit eoſ deꝰ ¶ Propt̓ hͦ relīquet hōMat. 19. b.pr̄em ſuū ⁊ mr̄em ⁊ adherebit ad vxorē ſuā.Gen. 2.⁊ erūt duo in carne vna Itaqꝫ iam nō ſunt Eph̓. 5. d.duo: ſꝫ vna caro. Qd̓ gͦ deus ꝯiūxit hō non. Cor. 6. d.ſeꝑet. Et ī domo iteꝝ diſcipuli eius de eodēint̓rogauerūt eū. ¶ Et ait ill̓. Quicūqꝫ dimi/ Mat. 5. e.ſerit vxorē ſuā ⁊ aliā duxerit. adulteriuꝫ cō Luce. 15. d.et. 19. b.mittit ſuꝑ eā. Et ſi vxor dimiſerit viruꝫ ſuuꝫ⁊ alij nupſerit mechat̉¶ Et offerebāt illi par Mat. 19. c.uulos vt tangeret illos: diſcipl̓i aūt cōmina Tnc̄. 18. c.bāt̉ offerētibꝰ. Quos cū videret ih̓s: īdignętulit. ¶ Et ait ill̓ Sinite ꝑuulos veīre ad me Mat. 19. d.⁊ ne ꝓhibueritis eos. Taliū ē em̄ regnū dei.Luce. 18. c.Ame dico vob̓ qͥſqͥs nō receꝑit regnum dei