velut ꝑuulus nō intrabit ī illud. Et complexans eos ⁊ imponēs manꝰ ſuꝑ illos bn̄dicebat eos. Et cū egreſſus eſſet in via ꝓcurrensqͥdā genuflexo an̄ eum. rogabat eum dicensMat. 19. d. ¶ Mgr̄ bōe: qͥd faciā vt vitaꝫ et̓nā ꝑcipiā?Luc̄. 18. d.Ih̓s aūt dixit ei. Quid me dicꝭ bonū? Nēobonꝰ niſi vnꝰ deꝰ ¶ Precepta noſti: ne adulteres. ne occidas. ne fureris. ne falſum teſtiExo .20.moniū dixeris. ne fraudē fecerꝭ Ihonora paRho. 8. a.Gal. 4. b.trē tuū ⁊ mr̄eꝫ. At ille rn̄dēs ait illi. ¶ MgīEccī .3.hec oīa obẜuaui a iuuētute mea. Ih̓s aūt īMat. 19. etuitꝰ eū dilexit eū ⁊ dixit ei. Unuꝫ tibi deeſt.Luc̄. 12. d.et. 18. d.¶ Uade q̄cūqꝫ habes vēde ⁊ da pauꝑibꝰ ¶ ⁊Mat. 6. d.habeb̓ thezaurū in celo. et veni ſequere me.Luc̄. 12. d.¶ Qui ꝯtriſtatꝰ in ꝟbo: abijt merēs. Erat eī2. Cor. 7. c.hn̄s ml̓tas poſſeſſiōes. Et circūſpiciēs ieſusMat. 19. e.ait diſcipul̓ ſuis. Quam difficile qͥ pecuniashn̄t. in regnū dei introibūt. Diſcipuli auteꝫobſtupeſcebāt in ꝟbis eiꝰ. At ih̓s ruiſus reMat .19. 5ſpōdēs ait ill̓ Filioli: qͣꝫ difficile eſt ꝯfidētesin pecunijs in regnū dei introire. ¶ FaciliusLuc̄. 18. e.eſt camelū ꝑ foramē acꝰ trāſire: qͣꝫ diuiteꝫ intrare in regnū dei. Qui magis ammirabant̉Mat. 19. f.dicētes ad ſemetipſos. Et qͥs pōt ſaluꝰ fieri:Luc̄. 1. d.Et intuēs illos ih̓s ait ¶Apud hoīes īpoſſibile eſt: ſꝫ nō apd̓ deū ¶ Oīa em̄ poſſibilia ſūtet. 18. e.Mat. 19. .f.apd̓ deū ¶ Et cepit ei petrꝰ dicere. Ecce nosLuce. 18. edimſimꝰ omīa: ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Rn̄dēs ih̓usDeu. 33.ait ¶ Amen dico vobis. nēo eſt qͥ reliq̄rit doMat. 19. gLuc̄. 18. c.muꝫ aut ſorores aūt pr̄em aūt mr̄em aut filios aut agros. ꝓpter me et ꝓpt̓ euangeliumqͥ nō accipiet cēties tm̄ nunc in tꝑe hͦ. domoſ⁊ fratres ⁊ ſorores et mr̄es et filios et agrosMat. 19. g.cū ꝑſecutōibꝰ: ⁊ in ſeculo futuro vitā et̓naꝫLuc̄ .13 .f.¶ Ml̓ti aūt erūt pͥmi nouiſſimi: et nouiſſimipͥmi. Erāt aūt in via aſcēdētes hieroſolymāMat. 16 e.et p̄cedebat illos ih̓s. Et ſtupebāt ⁊ ſeq̄ntestimebāt. ¶ Et aſſumēs iteꝝ duodecī cepit illet. 17. f.⁊ .20. d.dicere q̄ eſſent ei vētura Quia ecce aſcendiLuc̄. 18. f.mus hieroſolymā. ⁊ filiꝰ hoīs tradet̉ pͥncipibus ſacerdotū ⁊ ſcrib̓ ⁊ ſenioribꝰ: ⁊ damnabūt eū morte Et tradēt euꝫ gētibꝰ ⁊ illudentei: ⁊ cōſpuent eū ⁊ flagellabūt eū: ⁊ int̓ficiētMot 40. 6.eū. ⁊ tertia die reſurget ¶ Et accedūt ad eumiacobꝰ ⁊ ioh̓es filij zebedei dicētes Mgr̄ volumꝰ vt qd̓cūqꝫ petierimꝰ facias nob̓. At illedixit eis. Quid vultis vt faciā vobis Et dixerūt. Da nob̓ vt vnꝰ ad dexterā tuā. ⁊ aliꝰad ſiniſtrā tuā ſedeamꝰ in gl̓a tua. Ih̓s autēait eis. Neſcitis qͥd petatꝭ. Poteſtis biberecalicē quē ego bibo: aut baptiſmo qͦ ego batizor baptizari. At illi dixerūt ei PoſſumusIh̓s aūt ait eis: Calicē qͥdem quē ego bibobibetis. ⁊ baptiſmo qͦ ego baptizor baptizaM a 20. f.bimī: ſedere āt ad dexterā meā vl̓ ad ſiniſtrānō eſt meū dare vob̓: ſꝫ qͥbꝰ paratū ē. ¶ Et auMarcusdiētes decē indigͣti ſunt de iacobo ⁊ iohāneIh̓s āt vocās eos: ait ill̓ ¶ Scitis qꝛ hi qͥ vi­ Mat. 20. j.dent̉ pͥncipari gentibus dn̄ant̉ eis. ⁊ pͥncipeſᵖηc. 22. c.eoꝝ ptātem hn̄t ip̄oꝝ? Nō ita eſt aūt ī vob̓ſꝫqͥcunqꝫ voluerit fieri maior erit vr̄ miniſter.⁊ qͥcūqꝫ voluerit ī vobis pͥmꝰ eē: erit oīuꝫ ſer Puus. Naꝫ ⁊ filiꝰ hoīs nō venit vt mīſtaret̉ eiſꝫ vt mīſtraret. ⁊ daret aīam ſuaꝫ redēptōneꝫꝓ ml̓tis ¶ Et veniūt hiericho. Et ꝓficiſcente Mat. 20. gͦ.eo de hiericho. ⁊ diſcipul̓ eiꝰ. ⁊ pl̓ima ml̓titu Hnc. 16. g.dine: filiꝰ thimei barthimeꝰ cecꝰ ſedebat iuxͣviaꝫ mendicans. Qui cū audiſſet qꝛ ih̓s nazarenꝰ eſſet: cepit clamare ⁊ dicere. Ih̓ufilidauid miſerere mei. Et cōminabant̉ illi ml̓tivt taceret. At ille ml̓to magis clamabat. filidauid miẜere mei. Et ſtās ieſus p̄cepit illuꝫvocari. Et vocant cecū: dicentes ei. Aīeqͥoreſto ſurge vocat te. Qui ꝓiecto veſtimentoſuo: exiliēs venit ad eū. Et rn̄dēs ih̓s dixit illi. Quid tibi vis faciam? Cecus aūt dixit ei.Rabboni vt videā. Ih̓s aūt ait illi. Uade.Fides tua te ſaluū fecit. ¶ Et cōfeſtim vidit Maᵗ. 20. g.et ſeq̄bat̉ eum in via.¶¶ Tcū appropinqͣrent hieroſolyme ⁊ Mat. 21. a.bethanie ad mōtē oliuaꝝ mittit duLuc̄. 19. dIoh̓ .12. b.os ex diſcipul̓ ſuis: ⁊ ait ill̓. Ite in caſtellumqd̓ cōtra vos eſt: ⁊ ſtatī introeūtes illuc īuenietis pullū ligatū. ſuꝑ quē nemo adhuc hominū ſedit. Soluite illum ⁊ adducite. Et ſiqͥs vobis dixerit qͥd facitis: dicite qꝛ dn̄o neMat. 21. a.ceſſariꝰ eſt. ⁊ ꝯtinuo illū dimittet huc ¶ Et abLuc̄. 19. e.euntes inuenerūt pullū ligatū an̄ ianuā forꝭin biuio ⁊ ſoluūt eū. Et qͥdam de illic ſtātibꝰdicebāt ill̓. Quid facitꝭ ſoluētes pullū? Quidixerūt eis ſic̄ p̄ceꝑat ill̓ ih̓s. ⁊ dimiſer̄t eis.Et duxerūt pullū ad ih̓m: ⁊ īponūt illi veſti ꝯa t. 21. e.mēta ſua ⁊ ſedit ſuꝑ eū ¶ Ml̓ti āt veſtimētauc. 19.5.ſua ſtrauerūt ī via. Alij āt frondes cedebant Ioh̓. 12. b.de arboribꝰ: ⁊ ſternebāt in via. Et qͥ p̄ibant⁊ qͥ ſeq̄bāt̉ clamabāt dicētes. Oſāna bn̄dictꝰqͥ venit in noīe dn̄i: bn̄dictū qd̓ venit regnūpr̄is nr̄i dauid: oſanna in excelſis ¶ Et introi Mat. 21. c.uit hieroſolymā in tēplū: et circūſpectꝭ oībꝰcū iā veſꝑa eſſet hora: exijt in bethaniā cumduodecī Et alia die cū exiret a bethania eſuMat. 21. c.rijt ¶ Cūqꝫ vidiſſet a lōge ficū hn̄tē folia: veLuc̄. 13. b.nit ſi qͥd forte inueniret in ea. Et cū veniſſetad eā: nihil inueīt p̄t̓ folia. Nō em̄ erat tꝑsficoꝝ. Et rn̄dēs dixit ei. Iā nō āpliꝰ in et̓nūex te fructū qͥſqꝫ māducet Et audiebāt diſcipuli eiꝰ. ⁊ veniūt iteꝝ hieroſolymā. ¶ Et cuꝫ Mat. 21. b.Luc̄. 19. gͣ.introiſſet in tēplum cepit eijcere vendētes etIoh̓ .2.d.emētes in tēplo: ⁊ menſas numularioꝝ. ⁊ ca.thedras vēdētiuꝫ colūbas eu̓tit. Et nō ſinebat vt qͥſqͣꝫ trāſferret vas ꝑ tēplū: ⁊ docebat̉ Eſale. 56.dicēs eis. Rōne ſcpͥtū ē ¶qꝛ dōꝰ mea dōꝰ ora Hiere 7.