ab intꝰ ꝓcedūt: ⁊ coīcant hoīeꝫ. Et inde ſurgens abijt in fines tyri ⁊ ſydonis: ⁊ ingreſſuſdomū neminē voluit ſcire ⁊ nō potuit latereMat. 15. d. ¶ Ml̓er em̄ ſtatī vt audiuit de eo cuius filiahabebat ſpm̄ īmūdū intrauit ⁊ ꝓcidit ad pedes eiꝰ. Erat em̄ ml̓er gētil̓ ſyropheniſſa genere. Et rogabat eū vt demoniū cijceret d̓ filia eꝰ. Qui dixit illi. Sine pͥus ſaturari filioſMat .15. e.¶ Nō eſt em̄ bonū ſumere panē filioꝝ ⁊ mitte̓ canibꝰ. At illa rn̄dit ⁊ dixit ei. Vtiqꝫ dn̄e.Nam ⁊ catelli comedūt ſb̓ mēſa de micꝭ pucrorū. Et ait illi. Propt̓ hūc ẜmonē vade: exijt demoniū a filia tua. Et cuꝫ abiſſet domūinueīt puellā iacentē ſupra lectū: ⁊ demoniūexijſſe. Et iteruꝫ exiēs de finibꝰ tyri veīt ꝑ ſidonē ad mare galilee int̓ medios fines decapoleos: ⁊ adducūt ei ſurdū ⁊ mutū. Et dep̄cabāt̉ eum vt imponat illi manuꝫ. Et apprehēdēs eū de tͣba ſeorſuꝫ: miſit digitos ſuos īauriculas eiꝰ: ⁊ expuēs tetigit līguā eiꝰ: ⁊ ſuſpiciēs in celuꝫ ingemuit ⁊ ait illi. Effeta: qd̓eſt aꝑire. Et ſtatī aꝑte ſunt aures eiꝰ: ⁊ ſoluMat. 9. f.tum eſt vīculū līgue eꝰ ⁊ loq̄bat̉ recte ¶ Et preet. 12. b. e.cepit ill̓ne cui dicerēt. Quāto āt eis preciple17. c. jͣ. b.bat tāto magꝭ plꝰ predicabāt: ſ⁊ eo ampliusLuce. 9. e.ammirabant̉ dicētes. Bn̄ oīa fecit ⁊ ſurdosMat. 15 f.fecit audire et mutos loqui. VIII¶ N diebꝰ ill̓ iterū cū turba ml̓ta eſſetsͣ. 6. e.cū ieſu nec haberēt qd̓ manducarēt.ꝯuocatis diſcipul̓ ait ill̓ Miẜeor ſuꝑ turbāqꝛ ecce iā triduo ſuſtinēt me. nec hn̄t qd̓ māEſa. 60.ducent. ⁊ ſi dimiſero eos ieiunos in domumſuā. deficiēt n̄ via ¶ Quidā aūt ex eis d̓ lōgevenerūt. Et rn̄derunt ei diſcipuli ſui. Undeiſtos qͥs pot̓it h̓ ſaturare panibꝰ in ſolitudīeEt interrogauit eos. Quot panes habetis:I. eod̓. d.¶ Qui dixerūt. Septē Et p̄cepit turbe diſcūS. 6. f.bere ſuꝑ t̓rā ¶ Et accipiēs ſeptē panes gr̄asIoh̓ .6. b.agēs fregit ⁊ dabat diſcipul̓ ſuis vt apponerēt. ⁊ appoſuerūt turbe. Et habebāt piſciculos paucos: ⁊ ip̄os bn̄dixit: et iuſſit apponi.Et māducauerūt ⁊ ſaturati ſunt ⁊ ſuſtulerūtqd̓ ſuꝑau̓at de fragmētꝭ ſeptē ſportas. Erātaūt qͥ manducauerāt qͣſi qͣtuor milia: ⁊ dimiMat 16. a.ſit eos. Et ſtatī aſcēdens nauī cū diſcipul̓ ſuIoh̓ .6. d.is: venit in ꝑtes dalmanutha. ¶ Et exieruntphariſei ⁊ ceperūt ꝯqͥrere cū eo: q̄rētes ab illo ſignū d̓ celo tēptātes eū Et īgemiſcēs ſpūMat. 12. f.ait ¶ Quid generatio iſta ſignū q̄rit. Amē diLuce. II. d.co vob̓. ſi dabit̉ generatōi iſti ſignuꝫ. Et dimittēs eos aſcēdit iteꝝ nauī: ⁊ abijt trās fretū. Et obliti ſunt pane ſumere. ⁊ niſi vnū paMatis. b̓.nē nō hēbant ſecū in naui ¶ Et p̄cipiebat eisLuc̄. 32. a.dicēs. Uidete ⁊ cauete a fermēto phariſeoꝝ⁊ fermēto herodis. Et cogitabant ad alterutrū dn̄tes: qꝛ panes nō habēꝰ Quo cognitoait ill̓. Quid cogitatis qꝛ panes nō habetis.MarcusNondū cogͦſcitꝭ nec intelligitꝭ. Adhuc cecatuꝫ habetis cor vr̄m ¶ Ocl̓os hn̄tes nō vide. Psͣ.113.tis ⁊ aures hn̄tes nō auditis ¶ Nec recordaIoh̓ .6. b.S 6.5.mī qn̄ qͥnqꝫ panes fregi ī qͥnqꝫ milia. ⁊ qͦt cōphinos fragmētoꝝ plenos ſuſtuliſtꝭ. Dicūtei. Duodecī. Qn̄ ⁊ ſeptem panes ī qͣtuor milia: qͦt ſportas fragmētoꝝ tuliſtꝭ. ¶ Et dicūt sͣ. eodē. aei. Septē. Et dicebat eis. Quō nōdū intelligitis; Et veniūt bethſaida: ⁊ adducunt ei.cecūſet rogabāt eū vt illuꝫ tāgeret. Et app̄/ Mat. 20. ghēſa manu cecieduxit eū exͣ vicū: ⁊ expuēs īoculos eius īpoſitꝭ manibꝰ ſuis interrogauiteuꝫ ſi qͥd videret. Et aſpiciēs ait. Uideo homīes velut arbores ambulātes. Deīde iteꝝīpoſuit manꝰ ſuꝑ oculos eiꝰ ⁊ cepit videre: ⁊reſtitutꝰ eſt: ita vt clare videret oīa. Et miſitillū in domū ſuā dicēs. Uade in domū tuā:Mat. 16. d.⁊ ſi in vicū introierꝭ nemī dixeris ¶ Et ingreſſus eſt ih̓s ⁊ diſcipuli eiꝰ caſtella ceſaree phiLuc̄. 9. c.lippi: ⁊ ī via int̓rogabat diſcipulos ſuos dices eis: Quē me dicūt eſſe hoīes? Qui rn̄derūt illi dicētes. Alij ioh̓em baptiſtā: alij Heliā: alij ꝟo qͣſi vnū de ꝓphetis. Tunc dic̄ ill̓.Uos ꝟo quē me eſſe dicitis? Rn̄dens petrꝰait ei. Tu es xp̄s. Et cōminatꝰ eſt eis: ne cuiMat. 16. e.dicerēt d̓ illo. ¶ Etcepit doceret eos qm̄ opotet filiū hoīs pati ml̓ta ⁊ reprobari a ſeniori/bus ⁊ a ſūmis ſacerdotibꝰ et ſcrib̓ ⁊ occidi. ⁊petres dies reſurgere. Et palā ꝟbū loq̄bat̉.Et apprehēdēs eū petrꝰ cepit increpare eumQui ꝯu̓ſus ⁊ videns diſcipulos ſuos: cōminatus eſt petro dicens. ¶ Uade retro me ſa/ Mat. 16. g. utlathana: qm̄ nō ſapis q̄ dei ſunt: ſꝫ q̄ ſunt hoīm¶ Et ꝯuocata turba cū diſcipul̓ ſuis: dixit eiſ Maᵗ. 1o. g.Iicc. ix i. IiiSi qͥs vult me ſeqͥ: deneget ſemetip̄ꝫ: ⁊ tollatet. 16. f.cruce ſuā ⁊ ſeqͣt̉ me. ¶ Qui em̄ voluerit aīam et. 9. c.ſuā ſaluā face̓ ꝑdet eam: qͥ aūt ꝑdiderit aīaꝫ Gala. 2. d.Math̓. 16. f.ſuā ꝓpt̓ me ⁊ euāgeliū. ſaluā faciet eā. QuidLuce .17. g. IIijem̄ ꝓderit hoī ſi lucret̉ mūdū totuꝫ et detrimētum aīe ſue faciat. Aut qͥd hō cōmutationis dabit ꝓ aīma ſua: ¶ Qui em̄ me ꝯfeſſus Mat. 10. f.fuerit ⁊ ꝟba mea in generatōe iſta adultera Luc̄. 9 c. et⁊ peccatrice. et filius hoīs ꝯfitebit̉ eum cuꝫ 12ºvenerit ī gl̓a pr̄is ſui cū angelis ſanctis. IXT dicebat illis. ¶ Amē dico vob̓: qꝛ Mat. 16. g.ſunt qͥdaꝫ de hic ſtantibꝰ qͥ nō guſta­ ⁊uc 9. v.Abūt mortē donec videāt regnum deiveniēs in ꝟtute. ¶ Et pꝰ dies ſex. aſſumpſit Mat. 17. a.ih̓s petrū et iacobū ⁊ ioh̓em: ⁊ ducit illos in Huc. 9. s.mōtē excelſuꝫ ſolos: ⁊ trāſfiguratꝰ ē corā ipſis. Et veſtimēta eiꝰ facta ſunt ſplendentia ⁊cādida nimis velut nix: qͣlia fullo nō pōt ſuꝑterrā cādida facere. Et apparuit illis heliascū moyſe: et erāt loquētes cū ieſu. Et rn̄dēspetrꝰ ait Ieſu. Rabbi bonuꝫ eſt nos h̓ eſſe. ⁊faciamꝰ tria tab̓nacl̓a. tibi vnū. ⁊ moyſi vnuꝫ⁊ helie vnū. Nō em̄ ſciebat qͥd diceret. Erāt