rogabāt eum qͥ ppl̓m ſuū conſtituit. in eternūcuſtodiret: quiqꝫ ſuā portionē ſignis euidentibus ꝓtegit. Imperāte aūt duce ſtatim indemouerūt. ꝯuenerūtqꝫ ad caſtellū deſſa. Simon ꝟo frat̓ iude cōmiſerat cū nicanore ſꝫ cōterritꝰ eſt repētino aduētu adu̓ſariorum. nicanor tn̄ audiēs ꝟtutē comitū iude ⁊ animi magnitudinē quā ꝓ patrie certamībꝰ habebant.ſanguine iudiciū facere metuebat. Quāobrēp̄miſit poſſidoniū ⁊ theodotiū ⁊ matthiaꝫ: ⁊vt darēt dextras: atqꝫ acciꝑent. Et cū diu dehis ꝯſiliū ageret̉ ⁊ ip̄e dux ad ml̓titudinē reatuliſſet. oīm vna fuit ſnīa amicitijs annuere.Itaqꝫ diē cōſtituerūt qͣ ſecreto int̓ ſe agerēt ⁊ſingulis ſelle ꝓlate ſunt ⁊ poſite. Precepit autem iudas armatos eſſe locis opportunis neforte ab hoſtibus repēte mali aliqͥd oriret̉ Etꝯgruū colloquiū fecerunt. Morabat̉ aūt nicanor hieroſolymis. nihilqꝫ iniq̄ agebat. gregeſqꝫ turbarū q̄ ꝯgregate fuerāt. dimiſit. Habebat aūt iudā ſꝑ charū ex aīo: ⁊ erat viro inclinatus. Rogauitqꝫ eū ducere vxorē filioſqꝫprocreare. Nuptias fecit: qͥete egit: cōmuniterqꝫ viuebāt. Alchimꝰ vidēs caritatē illoruꝫad inuicē ⁊ ꝯuentiones: venit ad demetriū ⁊dicebat nicanorē rebꝰ alienis aſſentire. Iudāqꝫ regni inſidiatorē ſucceſſorē ſibi deſtinaſſeItaqꝫ rex exaſꝑatꝰ ⁊ peſſimis huiꝰ crimīationibus irritatꝰ ſcripſit nicanori dicēs gͣuit̓ qͥdēſe ferre de amicicie ꝯuētōne: iubere tn̄ machabeum citius vinctū mittere antiochiā. Quibꝰcognitꝭ nicanor ꝯſternabat̉: ⁊ gͣuiter ferebatſi ea q̄ ꝯuenerāt irrita faceret. nihil lalus a viro: ſꝫ qꝛ regi reſiſtere nō poterat. opportunitatem obſeruabat qͣ p̄ceptū ꝑficeret. At machabeus vidēs ſecū auſteriꝰ agere nicanorē: ⁊ cōſuetū occurſum ferociꝰ exhibentē: intelligēsnon ex bono eſſe auſteritatē iſtam: paucis ſiorū ꝯgregatis occultauit ſe a nicanore. Ꝙ cūille cogͦuit fortit̉ ſe a viro p̄uētū venit ad maximū ⁊ ſanctiſſimū tēplum: ⁊ ſacerdotibꝰ ſolitas hoſtias offerētibꝰ: iuſſit ſibi tradi virum.Quibꝰ cuꝫ iuramēto dicētibꝰ neſcire ſe vbi eſſet. qͥ q̄rebat̉: extēdēs manū ad tēplū iurauitdicens. Niſi iudā mihi vīctū tradideritꝭ iſtꝭdei phanū in planiciē deducā: ⁊ altare effodiam: ⁊ tēpluꝫ hͦ libero pr̄i ꝯſecrabo. Et his dictis abijt. Sacerdotes aūt ꝓtēdētes manꝰ incelū inuocabāt eū qͥ ſꝑ ꝓpugtor eſſet gentꝭ ipſorū hec dicētes. Tu dn̄e vniu̓ſoꝝ qͥ nulliꝰ īdiges. voluiſti tēplū habitatōis tue fieri ī nob̓.Et nūc ſancte ſctōꝝ oīm dn̄e: ꝯẜua in eternūimpollutā domū iſtā q̄ nuꝑ mūdata eſt. Razias aūt qͥdā de ſenioribus ab hieroſolymisdelatus eſt nicanori. vir autē amator ciuitatꝭ⁊ bn̄ audiēs qͥ ꝓ affectu. pr̄ iudeoꝝ appellabatur. Hic ml̓tis tꝑibꝰ ꝯtinentie ꝓpoſitū tenuitī iudaiſmo: corpuſqꝫ ⁊ aīaꝫ tradere ꝯtētus ꝓꝑſeuerātia. Volēs autē nicanor manifeſtareodiū qd̓ habebat in iudeos miſit milites qͥngentos vt eū cōp̄henderēt. Putabat em̄ ſi illum decepiſſet. ſeſe cladē iudeis maximā illaturū. Turb̓ aūt irruere ī domū eiꝰ ⁊ ianuā dirumꝑe atqꝫ ignē admouere cupientibꝰ: cū iācomphenderet̉ gladio ſe petijt. eligēs nobilit̓mori potius qͣꝫ ſubditꝰ fieri peccatoribꝰ ⁊ cōtra natales ſuos indignis iniurijs agi. Sꝫ cūꝑ feſtinatōem nō certo ictu plagā dediſſet: etturbe inter oſtia irrūꝑēt: recurrēs audact̉ admurū p̄cipitauit ſemetip̄m viriliter ī turbasqͥbus velocit̉ locū dantibꝰ caſui eius: venit ꝑmediā ceruicem. Et cum adhuc ſpiraret acce̓ſus animo ſurrexit ⁊ cū ſanguis eiꝰ magno fluxu deflueret: ⁊ grauiſſimis vulneribus eſſetſaucius curſu turbā ꝑtrāſijt ⁊ ſtās ſupra quādam petrā preruptā ⁊ iam exanguis effectuscomplexus inteſtina ſua vtriſqꝫ manibus ꝓiecit ſuper turbas inuocās dn̄atorem vite acſpūs: vt hec illi iterum redderet: atqꝫ ita vita defunctus eſt.Icanor aūt vt cōperit iudā eſſe ī locꝭſamarie. cogitauit cū oī īpetu die ſabbati cōmittere bellū. Iudeis ꝟo qͥ illū ꝑ neceſſitateꝫ ſequebant̉ dicentibꝰ: ne ita ferociter ⁊barbare feceris: ſed honorē tribue diei ſanctificatōis: ⁊ honora euꝫ qͥ vniuerſa ꝯſpicit. Atille infelix interrogauit ſi eſt potens in celo qͥimꝑauit agi diem ſabbatorū: ⁊ reſpondētibꝰill̓: eſt dn̄s viuꝰ ip̄e in celo potens qͥ iuſſit agiſeptimā diē. At ille ait. Et ego potēs ſum ſuꝑterrā qͥ impero ſumi arma ⁊ negocia regꝭ īpleri. Tn̄ nō obtinuit vt conſiliū ꝑficeret. Et nicanor qͥdē cū ſūma ſuꝑbi a erectꝰ cogitaueratcōe tropheū ſtatuere de iuda. Machabeusaūt ſꝑ ꝯfidebat cū oī ſpe auxiliū ſibi a dn̄o affutuꝝ ⁊ hortabat̉ ſuos ne formidarēt ad aduentuꝫ natōnū: ſꝫ ī mēte haberēt adiuoria ſibifacta de celo: ⁊ nunc ſperarēt ab omīpotēte ſibi affuturā victoriā. Et allocutꝰ eos d̓ lege ⁊ꝓph̓is āmonēs etiā certamīa q̄ fecerāt priuspmptiores ꝯſtituit eos. Et ita aīs eoꝝ erectꝭſil̓ on̄debat gētiū fallaciā: ⁊ iuramētoꝝ p̄uaricatōꝫ. Singulos āt illoꝝ armauit nō clypei⁊ haſte munitōne: ſꝫ ẜmonibꝰ optīs ⁊ exhortatōibꝰ expoſito digͦ fide ſomnio: ꝑ qd̓ vniu̓ſosletificauit. Erat autē hmōi viſus. Oniā qͥ fuerat ſummꝰ ſacerdos viꝝ bonuꝫ ⁊ benignū verecundū viſu: modeſtū moribꝰ: ⁊ eloqͥo decorum: ⁊ qͥ a puero ī ꝟtutibꝰ exercitatꝰ ſit. manꝰꝓtēdētē: orare ꝓ oī ppl̓o iudeoꝝ. Poſt hͦ appariuſſe ⁊ aliuꝫ virum etate ⁊ gloria mirabilem⁊ magni decoris habitudine circa illum. Re-