fluū videret̉ ⁊ vanum orare ꝓ mortuis. Et qꝛcōſiderabat ꝙ hi qͥ cuꝫ pietate dormitionē acceperāt: optimā haberent repoſitā gratiam.Sācta gͦ ⁊ ſalubris eſt cogitatio ꝓ defunctisXIIIexorare: vt a peccatis ſoluant̉QNno centeſimo qͣdrageſimonono cognouit iudas antiochū eupatorē venire cū ml̓titudine adu̓ſus iudeā: ⁊ cūeo lyſiā ꝓcuratorē ⁊ p̄poſitū negociorum ſecum habentē peditū cētuꝫ decē milia: ⁊ eqͥtūqͥnqꝫ milia: ⁊ elephātes vigintiduos: curruscum falcibus trecentos. Cōmiſcuit autē ſe ill̓⁊ menelaus: ⁊ cū ml̓ta fallacia dep̄cabat̉ antiochum nō ꝓ patrie ſalutē: ſꝫ ſperās ſe ꝯſtitui īpͥncipatum. Sed rex regū ſuſcitauit animosantiochi in peccatorē: ⁊ ſuggerente ſyſia hūceſſe cām oīm maloꝝ: iuſſit vt eis eſt ꝯſuetudoapprehenſum in eodem loco necari. Erat aūtin eodem loco turris qͥnquagīta cubitorum.aggeſtum vndiqꝫ hn̄s cineris. Hec ꝓſpectuꝫhabebat in p̄ceps. Inde in cinerem deijci iuſſit ſacrilegū oībus eum ꝓpe llentibus ad interitum. Et tali lege p̄uaricatorē legis cōtingitmori nec terre dari menelaū. Et qͥdē ſatꝭ iuſteNā qꝛ multa erga arcā dei delicta cōmiſit. cūius ignis ⁊ cinis erat ſanctꝰ: ip̄e ī cinerꝭ mortedānatus eſt. Sed rex mente effrenatus veniebat neqͥorem ſe pr̄e ſuo iudeis oſtenſurus.Quibus iudas cognitis p̄cepit ppl̓o vt die acnocte dn̄m inuocarēt: ꝙ ſic̄ ſꝑ ⁊ nunc adiuuaret eos: quippe qͥ lege ⁊ patria ſanctoꝝ templo pͥuari vererent̉: ac ppl̓m qͥ nuꝑ paululuꝫreſpiraſſet: ne ſineret blaſphemijs rurſus nationibus ſubdi. Oībus itaqꝫ ſil̓id facientibus⁊ petentibus a dn̄o miẜicordiā cuꝫ fletu ⁊ ieiunijs ꝑ triduū ꝯtinuū ꝓſtratis hortatus eſteos iudas vt ſe p̄pararent. Ip̄e ꝟo cum ſenioribus cogitauit pͥuſqͣꝫ rex admoueret exercitum ad iudeam ⁊ obtineret ciuitatem exire: ⁊dn̄i iudicio cōmittere exitū rei. dās itaqꝫ poteſtatem oīm deo mundi creatori ⁊ hortatꝰ ſuos vt fortiter dimicarēt: ⁊ vſqꝫ ad mortem ꝓlegibus. tēplo. ciuitate. patria ⁊ ciuibꝰ ſtarētcirca modin exercitū cōſtituit. Et dato ſigͦ ſuis dei victorie. iuuenibus fortiſſimis electisnocte aggreſſus aulā regiā ī caſtris interfecitviros qͣtuordecim milia: ⁊ maximum elephātorumcuꝫ his qͥ ſuꝑpoſiti fuerant. Sūmoqꝫmetu ac ꝑturbatōne hoſtium caſtra replētesrebuſqꝫ ꝓſpere geſtis. abierunt. Hoc autemfactū eſt die illuceſcēte. adiuuāte eum dn̄i ꝓtectione. Sꝫ rex accepto guſtu audacie iudeoruꝫ arte difficultatē locorū tēptabat: ⁊ bethſure q̄ erat iudeorū p̄ſidiuꝫ munitū caſtra admouebat. ſꝫ fugabat̉. impīgebat̉. minorabat̉.His aūt qͥ intus erāt Iudas neceſſaria mitteMachabeorumbat. Et nunciauit autē myſteria hoſtibus rodochus qͥdaꝫ de iudaico exercitu. qͥ reqͥſituscomp̄henſus eſt ⁊ concluſus Iteruꝫ rex ẜmonem habuit ad eos qͥ erāt ī bethſuris dextrādedit. accepit. abijt. cōmiſit cum iuda: ſuꝑatus eſt. Vt aūt cognouit rebellaſſe Philippūantiochie qui relictus erat ſuper negocia.mente conſternatus. iudeos deprecās ſubdituſqꝫ eis. iurat de omnibꝰ qͥbus iuſtū viſū eſt⁊ recōciliatus obtulit ſacrificiuꝫ. honorauittēplū ⁊ munera poſuit. machabeū amplexatus eſt: ⁊ fecit eū aptolomaide vſqꝫ ad gerrenos duceꝫ ⁊ pͥncipē. Ut aūt venit ptolomaidam. gͣuiter ferebāt ptolomēſes aīcicie ꝯuentionem indignātes. ne forte fedus irrūperentTūc aſcēdit lyſias tribunal: ⁊ expoſuit ratōnem ⁊ ppl̓m ſedauit. regreſſuſqꝫ ē antiochiamEt hͨ mō regis ꝓfectio ⁊ reditus proceſſit.Ed poſt triennij tꝑs cogͦuit XIIIIiudas ⁊ qͥ cū eo erāt. demetriū ſeleuci cum ml̓titudine valida ⁊ nauibusꝑ portuꝫ tripol̓ aſcendiſſe ad loca opportuna⁊ tenuiſſe regiones adu̓ſus antiochū ⁊ eiꝰ ducem lyſiam. Alchimꝰ aūt qͥdaꝫ qͥ ſummꝰ ſacerdos fuerat: ſꝫ volūtarie cōinqͥnatus ē tꝑibuscōmixtionis ꝯſiderās nullo mō ſibi eſſe ſalutem neqꝫ acceſſum ad altare: veīt ad regē demetriū cēteſimo qͥnquageſimo anno offerēsei coronā aureā ⁊ palmā ſuꝑ hec ⁊ talos qͥ tēpli eſſe videbant̉. Et ip̄a qͥdem die ſiluit. Tēpus aūt opportunū demētie ſue nactus ꝯuocatus a demetrio ad ꝯſiliuꝫ ⁊ interrogatus qͥbus rebus ⁊ ꝯſilijs iudei niterent̉ rn̄dit. Ipſiqͥ dicunt̉ aſſidei iudeorū qͥbus p̄eſt iudas machabeꝰ bella nutriūt ⁊ ſeditiones mouēt: necpatiunt̉ regnū eſſe qͥetū. Nam ego defraudatus parētuꝫ gl̓a. dico autē ſummo ſacerdotiohuc veni. pͥmo qͥdē vtilitatibꝰ regis fidem ſeruans: ſcd̓o aūt etiā ciuibꝰ ꝯſulēs. Nam illoꝝprauitate vniuerſum genus nr̄m non minimevexat̉. Sed oro his ſingulis o rex cognitis ⁊regioni ⁊ generi ẜm humanitatē tuaꝫ ꝓmulgatam oībus ꝓſpice. Nam qͣꝫdiu ſuꝑeſt Iudas impoſſibile eſt pacē eſſe negocijs. Talibꝰautem ad hoc dictis: ⁊ ceteri amici hoſtiliterſe habentes aduerſus iudam. inflāmaueruntdemetrium. Qui ſtatim nicanoreꝫ p̄poſitumelephantorū ducem miſit in iudeam. datꝭ mādatis vt ip̄m quidem iudā caperet viuū: eosꝟo qui cum illo erant diſꝑgeret: ⁊ conſtitueret alchimum maximi templi ſummum ſacerdotem. Tunc gentes que de iudea fugerantiudam. ſegregatim ſe nicanori miſcebant miſerias ⁊ clades iudeorū ꝓſperitates reruꝫ ſuarum exiſtimātes. Audito itaqꝫ iudei nicanoris aduentū et ꝯuentū nationū: cōſperſi terra