ſtabat inter myrteta: ⁊ dixit. Iſti ſunt qͦs miſit dn̄s: vt ꝑambulēt terrā. Et reſponderuntangelo dn̄i qͥ ſtabat inter myrteta: ⁊ dixeruntPerambulauimꝰ terrā: ⁊ ecce omīs terra habitatur ⁊ qͥeſcit. Et rn̄dit angelus dn̄i: ⁊ dixitDn̄e exercituum vſqꝫ qͦ tu non miſereberꝭ hieruſalē ⁊ vrbiū iuda qͥbus iratus es? Iſte iamſeptuageſimus annus eſt. Et rn̄dit dominusangelo qͥ loquebat̉ in me vba bona verba cōſolatoria. Et dixit ad me angelus qͥ loq̄bat̉ inme. Clama dicēs. Hec dicit dn̄s exercituumZelatꝰ ſum hierl̓m ⁊ ſyon zelo magno. Et iramagͣ ego iraſcor ſuꝑ gentes opulētas: qꝛ egoiratus ſum parū: ip̄i ꝟo adiurauerūt ī maluꝫPropt̓ea hec dicit dn̄s. Reu̓tar ad hierl̓m īmiſericordijs ⁊ domus mea edificabit̉ ī ea aitdn̄s exercituum: et ꝑpendiculū extendet̉ ſuꝑhierl̓m. Adhuc clamā dicēs. Hec dic̄ dn̄s exercituū. Adhuc affluent ciuitates mee boniset cōſolabit̉ adhuc dn̄s ī ſyon: ⁊ eliget adhuchierl̓m. Et leuaui oculos meos et vidi ⁊ ecceqͣtuor cornua. Et dixi ad angelū qͥ loquebat̉in me. Quid ſunt hec? Et dixit ad me Hec ſūtcornua q̄ ventilauerūt iudam ⁊ iſrl̓ et hierl̓mEt oſtendit mihi dn̄s qͣtuor fabros. Et dixitQuid iſti veniunt facere? Qui ait dicēs. Hecſunt cornua que ventilauerunt iudam per ſingulos viros: ⁊ nemo eorū leuauit caput ſuū.Et venerunt iſti deterrere ea: vt deijciāt cornua gentiū q̄ leuauerūt cornua ſuꝑ terraꝫ iuda vt diſꝑgerent ea.T leuaui oculos meos ⁊ vidi: et ecceI vir ⁊ in manu eius funiculꝰ menſorū.Et dixi: qͦ tu vadis? Et dixit ad me.Ut metiar hierl̓m ⁊ videā qͣꝫta ſit longitudoeius: ⁊ quanta ſit latitudo eiꝰ. Et ecce angelꝰqͥ loquebat̉ in me egrediebat̉ et alius angelꝰegrediebat̉ in occurſum eius: ⁊ dixit ad eumCurre: loq̄re ad puerū iſtū dicēs. Abſqꝫ muro habitabit̉ hierl̓m p̄ multitudine hoīm ⁊ iumentorū in medio eiꝰ. Et ego ero ei ait dominus murus ignis in circūitu: ⁊ in gl̓a ero ī medio eius. O. o. o. fugite de de t̓ra aqͥlonis dicit dn̄s. qm̄ in qͣtuor ventos celi diſꝑſi vos?dicit dn̄s. O ſyon fuge q̄ habitas apud filiaꝫbabylonis. qꝛ hec dicit dn̄s exercituū. Poſtgl̓am miſit me ad gentes q̄ ſpoliauerunt vos.Qui em̄ tetigerit vos tangit pupillam oculimei. Quia ecce ego leuo manū meā ſuꝑ eos:et erunt p̄de his qͥ ẜuiebant ſibi: ⁊ cognoſcetꝭqꝛ dn̄s exercituū miſit me. Lauda ⁊ letare filia ſyon: qꝛ ecce ego venio ⁊ habitabo in medio tui. ait dn̄s. Et applicabunt̉ gentes multe ad dn̄m in die illa: et erunt mihi in populūEt habitabo in medio tui ⁊ ſcies qꝛ dn̄s exercituū miſit me ad te. Et poſſidebit dn̄s iudaꝫꝑtem ſuā in terra ſanctificata: et eliget adhuchierl̓m. Sileat oīs caro a facie dn̄i: qꝛ conſurrexit de habitaculo ſancto ſuo.T oſtendit mihi dn̄s ieſum ſacerdoe Item magnū ſtantē coram angelo dn̄i⁊ ſathan ſtabat a dextris eiꝰ vt aduerſaret̉ ei. Et dixit dn̄s ad ſathā. Increpet dominꝰ in te ſathan: et increpet dn̄s in te qui elegit hirl̓m. Nunqͥd nō iſte torris eſt erutus deigne. Et ieſus erat indutus veſtibꝰ ſordidiset ſtabat an̄ facieꝫ angeli. Qui rn̄dit: ⁊ ait adeos qͥ ſtabant corā ſe dicens. Auferte veſtim̄ta ſordida ab eo. Et dixit ad eū. Ecce abſtulia te iniqͥtatem tuā: et indui te mutatorijs. Etdixit. Ponite cydarim mūdā ſuꝑ caput eiꝰ.Et poſuerunt cydarim ſuꝑ caput eiꝰ mundā⁊ induerūt eum veſtibus. Et angelus domīſtabat: et ꝯteſtabat̉ angelus dn̄i ieſum dicēsHec dicit dn̄s exercituū. Si in vijs meis ambulauerꝭ ⁊ cuſtodiā meā cuſtodieris: tu quoqꝫ iudicab̓ domū meaꝫ ⁊ cuſtodies atria mea⁊ dabo tibi ambulātes de his qͥ nunc hic aſſiſtunt. Audi ieſus ſacerdos magne: tu et amici tui qͥ habitāt coraꝫ te: qꝛ viri portendentesſunt. Ecce em̄ ego adduca ẜuū meū orientemqꝛ ecce lapis quē dedi corā ieſu: ſuꝑ lapidemvnum ſeptem oculi ſunt. Et ecce ego celaboſculptura eius. ait dn̄s exercituū: et auferaminiqͥtatē terre illius in die vna. In die illa dicit dn̄s exercituū: vocabit vir amicum ſuumſubter vineam et ſubter ficum.T reuerſus eſt angelus qͥ loquebat̉ īme: et ſuſcitauit me quaſi virū qͥ ſuſcitatur de ſomno ſuo. Et dixit ad me.Quid tu vides? Et dixi. Uidi: ⁊ ecce cādelabrum aureū totū: ⁊ lāpas eius ſuꝑ caput ipſius ⁊ ſeptē lucerne eiꝰ ſuꝑ illud. ⁊ ſeptē infuſoria lucernis q̄ erant ſuꝑ caput eius: ⁊ due oliue ſuꝑ illud: vna a dextris lāpadis: et vna aſiniſtris eiꝰ. Et reſpōdi: ⁊ aio ad angelū qͥ loq̄batur in me dicens. Quid ſunt hec dn̄e mi?Et rn̄dit angelus qͥ loq̄bat̉ in me: et dixit adme. Nūqͥd neſcis qͥd ſunt hec? Et dixi. Nondn̄e mi. Et rn̄dit ⁊ ait ad me dicens. Hoc eſtꝟbū dn̄i ad zorobabel dicens. Non in exercitu nec in robore: ſed ī ſpū meo dicit dn̄s exercituum. Quis tu mons magne coraꝫ zorobabel in planū? Et educet lapidē pͥmariū: ⁊ exeqͣbit gͣtiam gr̄e e ius. Et factuꝫ eſt verbū dn̄iad me dicēs. Manꝰ zorobabel fundaueruntdomū iſtā: ⁊ manꝰ eiꝰ ꝑficiēt eam: ⁊ ſcietis qꝛdn̄s exercituū miſit me ad vos. Quis em̄ deſpexit dies paruos? Et letabunt̉ et videbunt̉lapidē ſtanneū in manu zorobabel. Septemſunt iſti oculi dn̄i qͥ diſcurrūt in vniu̓ſam tra.Et rn̄di: ⁊ dixi ad eum. Quid ſunt due oliue
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten