iſte ad dexterā candelabri et ad ſiniſtraꝫ eiusEt rn̄di ſecūdo et dixi ad euꝫ. Quid ſunt dueſpice oliuarum q̄ ſunt iuxta duo roſtra aureain qͥbꝰ ſunt ſuffuſoria ex auro. Et ait ad me dicens. Nūqͥd neſcis qͥd ſunt hec? Et dixi. Nōdn̄e mi. Et dixit. Iſti ſūt duo filij olei ſplēdoris qͥ aſſiſtunt dominatori vniuerſe terre. VT cōuerſus ſum et leuaui oculos meos et vidi et ecce volumē volans. Etdixit ad me. Quid tu vides? Et dixiEcce ego video volumē volās. lōgitudo eiꝰviginti cubitorū: ⁊ latitudo eius decem cubitorum. Et dixit ad me. Hec eſt maledictio q̄egredit̉ ſuꝑ facieꝫ omīs terre: qꝛ oīs fur ſicutibi ſcriptū eſt iudicabit̉: et oīs iurās ex hoc ſimilit̓ iudicabit̉. Educā illud dicit dn̄s exercituum: et veniet ad domū furis ⁊ ad domū iurantis in noīe meo mendacit̉: et cōmorabiturin medio domꝰ eiꝰ et cōſumet eā ⁊ ligͣ eius ⁊ lapides eius. Et egreſſus eſt angelus qͥ loquebatur in me: et dixit ad me. Leua oculos tuos et vide. Quid eſt hoc qd̓ egreditur? Et dixi. Quid nā eſt. Et ait. Hec eſt amphora egrediens. Et dixit. Hic eſt oculus eorū in vniu̓ſa terra. Et ecce talentū plūbi portabat̉: et eccemulier vna ſedens in medio amphore. Edixit. Hec eſt impietas. Et ꝓiecit eā ī medioamphore: et miſit maſſam plūbeaꝫ in os eiusEt leuaui oculos meos ⁊ vidi: ⁊ ecce due mulieres egrediētes: ⁊ ſpūs in alis earū. Et habebant alas qͣſi alas milui: et leuauerunt amphorā inter terrā et celū. Et dixi ad angelumqͥ loq̄bat̉ in me. Quo iſte deferunt amphorāEt dixit ad me. Ut edificet̉ ci domus ī terraſennaar: et ſtabiliat̉ ⁊ ponat̉ ibi ſuꝑ baſeꝫ ſuāTt cōuerſus ſuꝫ ⁊ leuaui oculos VImeos et vidi: ⁊ ecce qͣttuor quadrige7egrediētes de medio duorū montiuꝫ⁊ mōtes: mōtes erei. In qͣdriga pͥma eqͥ rufi:in qͣdriga ſecūda eqͥ nigri: in qͣdriga tertia eqͥalbi: ⁊ in qͣdriga quarta eqͥ varij et fortes. Etreſpōdi: ⁊ dixi ad angelū qͥ loquebatur ī me.Quid ſunt hec dn̄e mi? Et rn̄dit angelꝰ et aitad me. Iſti ſunt qͣtuor venti celi: qͥ egrediunt̉vt ſtent coram dominatore oīs terre. In quaerant equi nigri egrediebant̉ in terrā aquilonis: et albi egreſſi ſunt poſt eos: ⁊ varij egreſſi ſunt ad terrā auſtri. Qui aūt erant robuſtiſſimi. exierūt et q̄rebant ire ⁊ diſcurrere ꝑ oēꝫterrā. Et dixit. Ite ⁊ ꝑambulate terrā. Et ꝑambulauerūt terrā. Et vocauit me: et locutꝰeſt ad me dicens. Ecce qͥ egrediunt̉ in terraꝫaqͥlonis reqͥeſcere fecerūt ſpūm meuꝫ in terraaqͥlonis. Et factū eſt ꝟbum dn̄i ad me dicēs.Sume a tranſmigͣtione ab oldai et a tobia etab idaia ⁊ venies tu in die illa ⁊ intrabis doMaariasmum ioſie filij ſophonie qͥ venerunt de babylone: et ſumes aurū et argentū ⁊ facies coronas ⁊ pones in capite ieſu filij ioſedech ſacerdotis magni: et loqueris ad eum dicēs. Hecdicit dominus exercituum dicens. Ecce viroriens nomen eius. Et ſubter eum orietur etedificabit templū dn̄o: et ipſe extruet tēplumdn̄o. Et ipſe portabit gl̓am: et ſedebit ⁊ dominabit̉ ſuꝑ ſolio ſuo. Et erit ſacerdos ſuper ſolio ſuo: et ꝯſilium pacis erit inter illos duosEt corone erūt helem et tobie et idaie et henfilio ſophonie memoriale in templo domī. Etqͥ ꝓcul ſunt venient et edificabūt in tēplo domini: et ſcietis qꝛ dn̄s exercituum miſit me advos: Erit aūt hoc. ſi auditu audieritis voceꝫdn̄i dei veſtri.T factū eſt in anno quarto darij regꝭfactū eſt vbum dn̄i ad zachariā ī qͣrIta menſis noni qͥ eſt caſſeū. Et miſer̄tad domū dei ſaraſar ⁊ rogomelech ⁊ viri quierant cū eis ad p̄candum faciem dn̄i: vt dicerent ſacerdotibus domus dn̄i exercituū ⁊ ꝓphetis loquētes. Nunqͥd flendū eſt michi inqͥnto menſe: vel ſanctificare me debeo ſicut feci iam ml̓tis annis? Et factū eſt ꝟbum domīexercituū ad me dicens. Loq̄re ad omnē populuꝫ terre ⁊ ad ſacerdotes dicēs. Cū ieiunaretis ⁊ plangeretꝭ in qͥnto ⁊ ſeptimo ꝑ hos ſeptuaginta annos: nunqͥd ieiuniuꝫ ieiunaſtismihi? Et cū comediſtis ⁊ bibiſtis: nunqͥd nōvob̓ comediſtis ⁊ vobiſmetip̄is bibiſtꝭ? Nūqͥd nō hec ſunt verba q̄ locutus eſt dn̄s ī manū ꝓphetarū pͥorum cuꝫ adhuc hierl̓m habitaret̉ ⁊ eſſet opulēta: ⁊ ipſa ⁊ vrbes in circūitu eius: ⁊ ad auſtrū ⁊ in campeſtribus habitaret̉. Et factū eſt ꝟbum dn̄i ad zachariā dicens. Hec ait dn̄s exercituū dicens. Iudiciūverū iudicate: ⁊ miſericordiā ⁊ miſerationesfacite vnuſqͥſqꝫ cū fratre ſuo. Et viduā ⁊ pupillum ⁊ aduenā ⁊ pauperē nolite calūniari:et malū vir fratri ſuo nō cogitet in corde ſuo.Et noluerūt attendere ⁊ auerterūt ſcapulamrecedentes: ⁊ aures ſuas aggͣuauerūt ne audirent: ⁊ cor ſuū poſuerūt vt adamantem neaudirēt legeꝫ. ⁊ v̓ba que miſit dn̄s exercituūin ſpū ſuo ſancto ꝑ manū ꝓphetaruꝫ pͥorum.Et facta eſt indignatio magna a domīo exercituum. Et factū eſt: ſicut locutus ſum ⁊ nonaudierūt: ſic clamabūt ⁊ nō exaudiā dic̄ dn̄sexercituū. Et diſꝑſi eos ꝑ oīa regna q̄ neſciūt⁊ terra deſolata eſt ab eis eo ꝙ eſſet tranſiens⁊ reuertens: ⁊ poſuerunt terrā deſiderabileꝫin deſertum.T factū eſt ꝟbum dn̄i exercituum diecens. Hec dicit dn̄s exercituū. Zelatus ſum ſyon zelo magno ⁊ indignaO 2