cederetꝭ ad aceruū viginiti modiorū et fierentdecem: ⁊ intraretis ad torcular vt expͥmeretꝭqͥnqͣginta lagenas ⁊ fiebant vigīti. Percuſſivos vento vrēte: ⁊ aurugine et grandine oīaoꝑa manuū vr̄aꝝ: ⁊ nō fuit in vob̓ qͥ reu̓teretur adme dicit dn̄s. Ponite corda veſtra exdie iſta: ⁊ in futurū a die viceſima ⁊ qͣrta noni menſis: a die qͣ fundamenta iactata ſunt tēpli domī ponite ſuꝑ cor vr̄m. Nūqͥd iā ſemenin germine eſt. Et adhuc vinea ⁊ ficꝰ ⁊ malogͣnatum ⁊ lignū oliue non floruit. Ex die iſtabn̄dicā. Et factū eſt v̓bū dn̄i ſecūdo ad aggeum in viceſima ⁊ quarta menſis dicens. Loq̄re ad zorobabel ducē iuda dicens. Ego mouebo celū parit̓ ⁊ terram: ⁊ ſubuertam ſoliuꝫregnorū ⁊ ꝯterā fortitudinem regni gentiumEt ſubu̓tam qͣdrigā ⁊ aſcenſorē eius: ⁊ deſcēdent eqͥ ⁊ aſcenſores eoꝝ: vir in gladio fratrꝭſui. In die illa dicit dn̄s exercituū aſſumaꝫ tezorobabel fili ſalathiel ſerue meus dicit dn̄s ⁊ponam te quaſi ſignaculū: qꝛ te elegi dic̄ dn̄sexercituum.Explicit Aggeus ꝓpheta. Incipitꝓlogus in Zachariam ꝓphetā.Ecūdo anno darij regis medorum aggeū ⁊ zacharia ꝓphetaſ2MAſe: lectōnes eorūdem declarantSed hac de cauſa aggeꝰ zacharie in ordine ꝓphetaruꝫ p̄latuseſſe videt̉. ꝙ eū duobus mēſibus vt p̄dictorum lectōes oſtendūt. in ꝓphetia p̄ceſſiſſe inuenit̉: ⁊ ad reparatōeꝫ templi p̄cepto dei populū animaſſe. vt eſdras refert dicēs. In ſecūdo anno darij regis ꝑſaꝝ ꝓphetauerūt aggeus ⁊ zacharias filius addo ꝓph̓e: ſuꝑ iudeos qͥ erant in iuda ⁊ hierl̓m: ⁊ ſuꝑ iſrl̓ in noīedei ſuꝑ eos. Tūc ſurrexerūt zorobabel filiusſalathiel ⁊ ieſus filiꝰ ioſedech ⁊ pͥncipes eiusinchoauerūtqꝫ edificare domū dei q̄ eſt ī hieruſalem. Quibus cū adeſſent ꝓph̓e: exhortatione ſua adiuuerūt eos. Nam ⁊ populū iſrl̓ab imatatōe paternorū delictorū. ꝑ ſuā āmonitionē idem ꝓph̓a cupiēs reuocare. verbislectōe cōp̄henſis vſus eſt. Uidi nocte: ⁊ eccevir aſcēderat ſuꝑ equū rubeū ⁊cͣ. Uidit propheta virū equo rubeo ſedentē. ⁊ ſtantē ī medio myrteti vmbroſi. cuius viſionis hec ſolutio eſt. Uir aſcendens equū rubeū. licet angelus intelligat̉. tn̄ qꝛ p̄dicti coloris equum cōſcendere viſus eſt: vindictā ſanguīs in eā gentem ſignificat afferendā: q̄ ppl̓m iſrl̓ in captiuitatem redegerat. Nam ⁊ eſaias ꝓph̓a ꝑ ruborem veſtimentorū inter gentes vindictā cumſanguine a deo ꝓferendā demōſtrās his verbis vſus eſt dicēs. Quis eſt iſte qͥ veīt de edōtinctis veſtibus deboſra ⁊cͣ. Statē ꝟo ī meAMariasdiomyrteti vmbrantis: ꝙ dixit. leticiaꝫ ppl̓oaffuturā. ꝑ myrtēti ſignificatōꝫ voluit deſigͣri. Eius ligni moyſes in leuitico cum faceretmentioneꝫ. ait. accipietis die pͥma fructus ligni ſpecioſi. vt leticiaꝫ populi ꝑ bn̄ olentis ligni ⁊ ſpecioſi vmbraculuꝫ demoſtraret. Sedhanc viſionē q̄ liberatōeꝫ populi ⁊ vindictaꝫde aduerſarijs affuturam demōſtrat ob hͦ noctu ꝓpheta ſe vidiſſe memorauit. qꝛ populuꝫiſrl̓ in pͥma liberatione de terra egypti. noctudiſcēdiſſe cōſtabat. cuiꝰ exempli qꝛ p̄ſens populus aliquā ꝑtem in ſe retinere videbat̉. liberatio eiuſdem ac reditus captiuitatꝭ de terra chaldeorū ꝑ noctem ꝓph̓e eſt reuelata.Expicit ꝓlogus. Incipit argumentū.Acharias memor dn̄i ſui multiplex ī ꝓphetia. ih̓m veſtibꝰ ſordidis veſtitū ⁊ lampadē oculorum ſepteꝫ. candelabrumqꝫ aureum cū totidē lucernis qͦt ocul̓duas qͦꝫ oliuas a ſiniſtris lāpadis cernit: et adextris: ⁊ poſt equos rufos. varios. albos:⁊ diſſipatas qͣdrigas ⁊ effraim: et equum dehierl̓m pauperē regem vaticinat̉: ⁊ p̄dicit regem ſedentē ſuꝑ pullū filiū aſine ſubiugalis.Explicit argumenū. Incipit Zacharias propheta CapitulumN meſe octauo in anno ſecūdo darij regꝭfactum eſt verbuꝫ domini adzachariam filiū barachie filijaddo ꝓphetā. Iratus eſt dominꝰ ſuꝑ patres vr̄os iracūdia. Et dices ad eos. Hec dic̄ dn̄s exercituūCōuertimini ad me ait dn̄s exercituū. Et cōuertar ad vos dicit dn̄s exercituū. Ne ſitis ſicut patres vr̄i ad quos clamabāt ꝓph̓e pͥoreſdicētes. Hec dic̄ dn̄s exercituū. conuertimīde vijs vr̄is mal̓: ⁊ cogitatōibꝰ vr̄is peſſimis⁊ nō audierūt neqꝫ attēderūt ad me dic̄ dn̄sPr̄es veſtri vbi ſunt ⁊ ꝓph̓e? Nūqͥd in ſempiternū viuent? Uerūtamē ꝟba mea ⁊ legitima mea q̄ mandaui ẜuis meis ꝓphetis: nunqͥd nō cōp̄henderūt patres vr̄os: Et cōuerſiſūt ⁊ dixerūt. Sicut cogitauit dn̄s exercituūfacere nob̓ ẜm vias nr̄as ⁊ ẜm adinuentōesnr̄as: fecit nob̓. In die viceſima ⁊ qͣrta vndecimi mēſis ſabbath in anno ſecundo darij: factum eſt ꝟbū dn̄i ad zachariā filiuꝫ barachiefilij addo ꝓphetam dicēs. Uidi ꝑ noctē: ⁊ ecce vir aſcendens ſuꝑ equū rufū. ⁊ ipſe ſtabatinter myrteta q̄ erant in ꝓfundo: et poſt eumeqͥ rufi varij ⁊ albi. Et dixi. Qui ſunt iſti dn̄emi? Et dixit ad me angelus dn̄i qͥ loq̄bat̉ ī meEgo oſtendā tibi qͥd ſint hec. Et rn̄dit vir qͥ