Adixi. Audite pͥncipes iacob: et duces domus iſrl̓. Nunqͥd non veſtrumeſt ſcire iudiciū. qͥ odio habetꝭ bonū:⁊ diligitis malū? qͥ violent̓ tollitꝭ pelles eorūdeſuper eis: ⁊ carnē eorū deſuꝑ oſſibus eorūQui comederūt carnē populi mei: ⁊ pellē eorum deſuꝑ excoriauerūt: ⁊ oſſa eorū cōfregerunt: ⁊ conciderūt ſicut in lebete ⁊ qͣſi carnemiu medio olle. Tunc clamabūt ad dn̄m ⁊ nonexaudiet eos: ⁊ abſcōdet faciē ſuā ab eis ī tēpore illo: ſicut nequiter egerūtin adinuētionibus ſuis. Hec dicit dn̄s. ſuꝑ ꝓph̓as qͥ ſeducunt ppl̓m meū: qͥ mordent dentibus ſuis ⁊ p̄dicant pacem. Et ſiqͥs non dederit in ore eorum quippiaꝫ: ſanctificāt ſuꝑ eū p̄liū. Propt̓ea nox vob̓ ꝓ viſione erit ⁊ tenebre vob̓ ꝓ diuinatōne. Et occūbet ſol ſuꝑ ꝓphetas ⁊ obtenebrabit̉ ſuꝑ eos dies. Et cōfundent̉ qͥ vident viſiones ⁊ cōfundent̉ diuini. Et operient omēs vultus ſuos: qꝛ nō eſt reſpōſuꝫ dei.Uerūtamē ego repletꝰ ſum fortitudine ſpūsdn̄i iudicio ⁊ ꝟtute: vt annūciem iacob ſcelꝰſuū: ⁊ iſrl̓ peccatū ſuū. Audite hͦ pͥncipes domus iacob: ⁊ iudices domus iſrl̓: qͥ abomīamini iudiciū ⁊ oīa recta ꝑuertitis. Qui edificatis ſyon in ſanguinibꝰ: et hierl̓m in iniqͥtate. Principes eius in muneribus iudicabant⁊ ſacerdotes eiꝰ in mercede docebāt. Et prophete eius in pecunia diuinabāt: et ſuꝑ dn̄mreqͥeſcebant dicentes. Nūqͥd nō dn̄s ī medionoſtrū? Non venient ſuꝑ nos mala. Propt̓hoc cauſa veſtri ſyon qͣſi ager arabit̉: ⁊ hieruſalem qͣſi aceruus lapidum erit. ⁊ mons templi in excelſa ſiluarū.IIIIT erit in nouiſſimo dierū: erit monsIdomꝰ dn̄i p̄paratus in ꝟtice mōtiuꝫ:⁊ ſublimis ſuꝑ colles. Et fluēt ad euꝫpopuli ⁊ ꝓperabūt gentes ml̓te ⁊ dicēt. Uenite aſcendamꝰ ad montē dn̄i. ⁊ ad domū deiiacob. Et docebit nos de vijs ſuis: ⁊ ibimusin ſemitis eius. Quia deſyon egredietur lex:⁊ ꝟbum dn̄i de hierl̓m. Et iudicabit inter populos ml̓tos: ⁊ corripiēt gētes fortes vſqꝫ inlonginquū. Et cōcident gladios ſuos in vomeres: ⁊ haſtas ſuas in ligones. Non ſumetgens adu̓ſum gentē gladiū: ⁊ nō diſcēt vltrabelligerare. Et ſedebit vir ſubtus vineā ſuaꝫ⁊ ſubtus ficū ſuaꝫ: ⁊ nō erit qͥ deterreat: qꝛ osdn̄i exercituum locutū eſt. Quia omēs populi ambulabūt vnuſquiſqꝫ in noīe dei ſui: nosaūt ambulabimꝰ in noīe dei nr̄i in eternum etvltra. In die illa dicit dn̄s congregabo claudicantē: ⁊ eam quā eiecerā colligā: et quā afflixeram cōſolabor. Et ponā claudicanteꝫ inreliqͥas: ⁊ eam q̄ laborauerat in gētē robuſtāEt regnabit dn̄s ſuꝑ eos in monte ſyon: ex hͦMicheasnunc ⁊ vſqꝫ ī eternū. Et tu turris gregꝭ nebiloſa filia ſyon. vſqꝫ ad te veniet: ⁊ veniet poteſtas pͥma regnū filie hierl̓m Nūc qͣre merore cōtraheris. Nūqͥd rex nō eſt tibi. aut cōſiliarius tuus perijt: qꝛ comp̄hēdit te dolor ſic̄parturientē: Dole ⁊ ſatage filia ſyon qͣſi parturiens: qꝛ nunc egredieris de ciuitate: ⁊ habitab̓ in regione: ⁊ venies vſqꝫ ad babylonē.Ibi liberaberis: ibi redimet te dn̄s de manuinimicorū tuorū. Et nūc ꝯgregate ſunt ſuperte gētes multe: q̄ dicūt lapidet̉: et aſpiciat inſyon oculus nr̄. Ip̄i aūt nō cognouerūt cogitatōes dn̄i: et nō intellexerūt ꝯſiliū eiꝰ: qꝛ congregauit eos quaſi fenū aree. Surge et tritura filia ſyon: qꝛ cornu tuū ponā ferreuꝫ: ⁊ vnigulas tuas ponā ereas. Et cōminues ppl̓osml̓tos: et interficies dn̄o rapinas eorū: ⁊ fortitudinē eorū dn̄o vniuerſe terre.Anc vaſtaberis filia latronis. Obſit (dionē poſuerūt ſuꝑ nos: in ꝟga ꝑcuAtient maxillā iudicis iſrl̓. Et tu bethleem effrata paruulus es ī milibus iuda. Exte mihi egrediet̉ qͥ ſit dn̄ator in iſrl̓: ⁊ egreſſuseius ab initio a diebus eternitatꝭ Propt̓ hocdabit eos vſqꝫ ad tp̄s in quo parturiēs pariet. Et reliqͥe fratrum eius cōuertent̉ ad filiosiſrl̓. Et ſtabit ⁊ paſcet in fortitudīe dn̄i in ſb̓limitate nomīs dn̄i dei ſui. Et ꝯuertent̉ qꝛ nūcmagnificabit̉ vſqꝫ ad terminos terre. Et eritiſte pax aſſyrijs cum venerit in terram nr̄amet quādo calcauerit in domibus noſtris. Etſuſcitabimꝰ ſuꝑ eum ſeptē paſtores: et octo pͥmates hoīes. Et paſcent terrā aſſur in gladioet terraꝫ nemroth ī lanceis eius. Et liberabitab aſſur cum venerit in terrā noſtraꝫ: et cumcalcauerit in finibus nr̄is. Et erūt reliqͥe Iacob in medio ppl̓orū multorū qͣſi ros a dn̄o: ⁊qͣſi ſtille ſuper herbam q̄ nō expectat viruꝫ: etnon p̄ſtolat̉ filios hoīm. Et erūt reliqͥe iacobin gentbus ī medio ppl̓orū multorū quaſi leo īiumentis ſiluarū: ⁊ qͣſi catulus leonis īgregibus pecorū. Qui cū tranſierit et conculcauerit ⁊ ceperit: nō ē qͥ eruat. Et exaltabit̉ manꝰtua ſuꝑ hoſtes tuos: et oēs inimici tui interibunt. Et erit in die illa dicit dn̄s: auferā eqͦstuos de medio tui: et diſꝑdam qͣdrigas tuasEt ꝑdam ciuitates terre tue: ⁊ deſtruam oēsmunitiōes tuas. Et auferā maleficia de māutua: et diuinatōes nō erūt in te. Et ꝑire faciāſculptilia tua: et ſtatuas tuas de medio tui.Et nō adorab̓ vltra oꝑa manuū tuarū ⁊ euellam lucos tuos de medio tui. Et ꝯterā ciuitates tuas: ⁊ faciā in furore ⁊ indignatōe vltionem ī oībꝰ gētibꝰ q̄ nō audierūt. VIUdite que dn̄s loqͥtur. Surge cōten¶ de iudicio aduerſum montes: et au