diant collem vocem tuā. Audiāt mōtes iudicium domī ⁊ fortia fundamēta terre: qꝛ iudicium dn̄i cum ppl̓o ſuo: ⁊ cum iſrl̓ dijudicabitur. Popule meus qͥd feci tibi. aut qͥd moleſtus fui tibi? Reſponde mihi. Quia eduxi tede t̓ra egypti: et de domo ſeruientiū liberauite et miſi ante faciē tuā moyſen aaron ⁊ mariāPpl̓e meus memēto queſo qͥd cogitauerit cōtra te balach rex moab: et quid reſponderit eibalaā filius beor de ſethim vſqꝫ ad galgalam:vt cognoſceres iuſticias domī. Quid dignūofferam domino? Curuabo genu deo excelſo.Nunqͥd offeram ei holocauſtomata et vitulos anniculos: Nunqͥd placari pōt dn̄s ī milibus arietum: an in multis milibus hircorūpinguium? Nunqͥd dabo pͥmogenitum meūpro ſcelere meo: fructum ventris mei pro peccato aīme mee. Indicabo tibi o hō qͥd ſit bonum: et qͥd dn̄s requirat a te. Vtiqꝫ facere iudiciū ⁊ diligere miſericordiā: et ſollicituꝫ ambulare cum deo ſuo. Vox domī ad ciuitatemclamat: et ſalus erit timentibus nomen eius.Audite tribus. Et qͥs approbabit illud? Adhuc ignis in domo impij: theſauri iniqͥtatis:⁊ menſura minor: ire plena. Nunqͥd iuſtificabo ſtateram impiam: ⁊ ſaccelli pondera doloſa; In qͥbus diuites eius repleti ſūt iniqͥtate:et habitantes in ea loquebant̉ mendacium: ⁊ligua eorum fraudulēta in ore eorum. Et egoergo cepi ꝑcutere te ꝑditione: ſuper peccatistuis. Tu comedes ⁊ nū ſaturaberis et humiliatio tua in medio tui. Et apprehendes et nonſaluabis: et quos ſaluaueris. in gladium dabo. Tu ſeminabis ⁊ non mētes: tu calcab̓ oliuam ⁊ non vngeris oleo: ⁊ muſtum ⁊ non bibes vinum. Et cuſtodiſti p̄cepta auri et om̄eopus domus achab: ⁊ ambulaſti in voluptatibus eorū vt darem te in ꝑditionē ⁊ habitātes in ea in ſibilum: ⁊ opprobrium populi meiportabis.Emihi: qꝛ factus ſum ſicut qͥ colligitficus deſiderauit aīa mea. Perijt ſanctus deterra et rectus in hominibus non eſt. Omēsin ſanguine inſidiant̉: vir fratreꝫ ſuū ad mortem venat̉. Malum manuum ſuarum dicūtbonum. Princeps poſtulat: ⁊ iudex in reddēdo eſt. Et magnus locutus eſt deſideriuꝫ aīeſue: ⁊ conturbauerunt eam. Qui optimus ineis eſt quaſi paliurus et qͥ rectus quaſi ſpinade ſepe. Dies ſpeculationis tuę. viſitatio tuavenit. Nunc erit vaſtitas eorum. Nolite credere amico: ⁊ nolite confidere in duce. Ab eaque dormit ī ſinu tuo cuſtodi clauſtra oriſ tuiqꝛ filius contumeliam facit patri: ⁊ filia cōſurilcheasget aduerſus matrem ſuam. nurus aduerſusſocrum ſuam: et inimici homīs domeſtici eiꝰ.Ego autem ad dominuꝫ aſpiciam expectabodeum ſaluatorem meuꝫ. Audiet me deus meus. Ne leteris inimica mea ſuper me: qꝛ cecidi. Conſurgam. Cum ſedero in tenebris dominus lux mea eſt. Iram domī portabo. quoniam peccaui ei: donec cauſam meam iudicet̉et faciet iudicium meum. Educet me in luceꝫvidebo iuſticiam eius. Et aſpietinimica meaet operietur cōfuſione: que dicit ad me. Ubieſt dominvs deus tuus? Oculi mei videbūtin eam. Nunc erit in cōculcatione: vt lutumplatearum. Dies: vt edificentur macerie tueIn die illa longe fiet lex. In die illa ⁊ vſqꝫ adte veīet aſſur: ⁊ vſqꝫ ad ciuitates munitas: ⁊a ciuitatibus munitis vſqꝫ ad flumē ⁊ ad mare de mari: ⁊ ad montem de monte. Et terraerit in deſolationem ꝓpter habitatores ſuoset propter fructū cogitationum eorum. Paſce populum tuum in virga tua: gregem hereditatis tue habitantes ſolos in ſaltū. In medio carmeli paſcent̉ baſan ⁊ galaad iuxta dies antiquos: ẜm dies egreſſionis tue de terra egypti. Oſtendam ei mirabilia. Uidebuntgentes et confundentur ſuꝑ omni fortitudineſua. Ponet manum ſuꝑ os: aures eorum ſurde erunt. Lingent puluerem ſicut ſerpentesvelut reptilia terre ꝑturbabunt̉ de edibus ſuis. Dominū deū noſtrum nō deſiderabunt ettimebunt te. Quis deus ſimilis tui qͥ aufersiniqͥtatem: et tranſfers peccatum reliqͥarumhereditatis tue. Non immittet vltra furoremſuum. quoniā volens miſericordiā eſt. Reu̓tetur ⁊ miſerebitur noſtri. Deponet iniqͥtatesnoſtras: ⁊ proijciet in ꝓfundum maris omīapeccata noſtra. Dabis veritatem iacob. miſericordiam abraam: que iuraſti patribus nr̄isa diebus antiquis.Explicit Micheas propheta.Incipit prologus in Naum ꝓphetam.Aum ꝓphetam ante aduentuꝫregis aſſyriorum qͥ populuꝫ iſrl̓captiuum in ſuam regionē tranſtulerat. fuiſſe hebreorum traditio confirmat. Siquidē in finemhuius lectionis p̄dicti regis aduentū: idē ꝓpheta annunciare monſtrat̉. Sed cum habitatores niniue iona interitū ciuitatis p̄dicante: ne diuina ira denunciatuꝫ interitū ſuſtinerent peccatorū: ⁊ impietatꝭ penitētiā egiſſentaccepta dei miſericordia: grauioribꝰ ſe crimībus implicuerūt. Qua de cauſa memoratusN 5