Ionaseſt tempeſtas magna in mari: ⁊ nauis ꝑiclitabatur conteri. Et timuerūt naute. ⁊ clamauerunt viri ad deū ſuū. ⁊ miſerūt vaſa que erātin naui in mare vt alleuiaret̉ ab eis. Et ionasdeſcendit ad interiora nauis: ⁊ dormiebat ſopore graui. Et acceſſit ad eum gub̓nator: ⁊ dixit ei. Quid tu ſopore depͥmerꝭ? Surge inuoca deum tuum: ſi forte recogitet deus de nob̓⁊ non pereamus. Et dixit vir ad collegam ſuum. Uenite ⁊ mittamꝰ ſortes: ⁊ ſciamus qͣrehoc malū ſit nob̓. Et miſerūt ſortes: ⁊ ceciditſors ſuper ionam. Et dixerunt ad eum. Indica nob̓. cuius cauſa malū iſtud ſit nob̓. qd̓ eſtopus tuū: que terra tua: et quo vadis: vel exquo ppl̓o es tu? Et dixit ad eos Hebreus egoſum: ⁊ dn̄m deū celi ego timeo: qͥ fecit mare etaridam. Et timuerūt viri timore magno et dixerunt ad eū. Quid hoc feciſti? Cognouerūtem̄ viri ꝙ a facie domī fugeret: qͥa indicauerat eis ionas. Et dixerūt ad euꝫ. Quid faciemuſ tibi: ⁊ ceſſabit mare a nob̓? Qꝛ mare ibat⁊ ītumeſcebat ſuꝑ eos. Et dixit ad eos Tollite ⁊ mittite me ī mare ⁊ ceſſabit mare a vob̓.Scio em̄ ego: qm̄ ꝓpter me tēpeſtas hec grādis venit ſuꝑ vos. Et remigabāt viri vt reu̓terent̉ ad aridā ⁊ nō valebant: qꝛ mare ibat:⁊ intumeſcebat ſuꝑ eos. Et clamauerunt addn̄m ⁊ dixerūt. Queſumꝰ dn̄e ne ꝑeamus inaīa viri iſtius: ⁊ ne des ſuꝑ nos ſanguinē īnocentem: qꝛ tu dn̄e ſicut voluiſti feciſti. Et tulerunt ionam ⁊ miſerunt in mare: ⁊ ſtetit mare a feruore ſuo. Et timuerūt viri timore magno dn̄m: ⁊ immolauerūt hoſtias dn̄o: ⁊ vouerunt vota.T p̄parauit dn̄s piſcē grandē: vt deFIglutiretionam. Et erationas in ventre piſcis tribus diebꝰ ⁊ tribꝰ noctibꝰEt orauit ionas ad dn̄m deū ſuū de vētre piſcis. Et dixit. Clamaui de tribulatōe mea addn̄m: ⁊ exaudiuit me. De ventre inferi clamaui: ⁊ exaudiſti vocē meā. Et ꝓieciſti me īꝓfundum in corde maris: et flumen circūdedit me. Oēs gurgites tui ⁊ fluctꝰ tui ſuꝑ metranſierūt. Et ego dixi. Abiectꝰ ſum a cōſpectu oculorū tuoruꝫ. Verūtamen rurſus videbo templū ſanctū tuum. Circūdederūt me aq̄vſqꝫ ad aīam. abyſſus vallauit me. pelagusoperuit caput meū. Ad extrema montiuꝫ deſcendi: terre vectes cōcluſerūt me in eternum⁊ ſubleuabis de corruptōne vitaꝫ meam dn̄edeus meus. Cum anguſtiaret̉ in me aīa meadn̄i recordatꝰ ſum: vt veniat ad te oratō meaad templū ſanctum tuū. Qui cuſtodiunt vanitates: fruſtra miſericordiā ſuā derelīquūt.Ego autē in voce laudis immolabo tibi: q̄cūqꝫ voui reddam ꝓ ſalute mea dn̄o. Et dixitdn̄s piſci. Et euomuitionam in aridā. IIIT factū eſt ꝟbum dn̄i ad ionam ſecūdo dicēs. Surge ⁊ vade ad niniuē ciAuitatem magna: ⁊ p̄dica in ea p̄dicationem quaꝫ ego loquor ad te. Et ſurrexit ionas ⁊ abijt in niniuen iuxͣ ꝟbum dn̄i. Et niniue erat ciuitas magna itinere trium dierum.Et cepit Ionas introire ciuitateꝫ itinere dieivnius: ⁊ clamauit ⁊ dixit. Adhuc qͣdragītadies. et niniue ſubuertet̉. Et crediderunt viri niniuite in dn̄o: ⁊ p̄dicauerūt ieiuniū: ⁊ veſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫ ad minoreꝫ. Etꝑuenit ꝟbum ad regeꝫ niniue. Et ſurrexit deſolio ſuo: ⁊ abiecit veſtimentū ſuū a ſe: ⁊ īdutus eſt ſacco: ⁊ ſedit in cinere: ⁊ clamauit et dixit in niniue ex ore regis ⁊ pͥncipū eiꝰ dicens.Hoīes ⁊ iumēta ⁊ boues et pecora nō guſtētquicqͣꝫ nec paſcāt̉: ⁊ aquā nō bibāt: ⁊ operiātur ſaccis homīes: ⁊ iumenta clamēt ad dn̄min fortitudine: et cōuertat̉ vir a via ſua mala⁊ ab iniqͥtate que eſt in manibus eorū. Quisſcit ſi ꝯuertat̉ ⁊ ignoſcat deꝰ: ⁊ reu̓tat̉ a furore ire ſue: ⁊ nō ꝑibimus. Et vidit deꝰ oꝑa eorum: qꝛ cōuerſi ſunt de via ſua mala. ⁊ miẜtꝰeſt ſuꝑ maliciā quā locutus fuerat vt facereteis ⁊ non fecit.T afflictus eſt ionas afflictōne magͣ⁊ iratus eſt ⁊ orauit ad dn̄m: ⁊ dixitObſecro dn̄e: nunqͥd nō hoc eſt verbuꝫ meū cuꝫ adhuc eſſem in t̓ra mea? Propt̓hoc p̄occupaui vt fugerem in tharſis. Scioem̄ qꝛ tu deus clemens et miſericors es: patiens ⁊ ml̓te miſeratōis: ⁊ ignoſcēs ſuper malicia. Et nunc dn̄e tolle q̄ſo aīam meaꝫ a me: qꝛmelior eſt mihi mors qͣꝫ vita. Et dixit domīꝰ.Putaſne bn̄ iraſcerꝭ tu. Et egreſſus eſt ionasde ciuitate: ⁊ ſedit contra orientem ciuitatis.Et fecit ſibimet vmbraculuꝫ ibi: ⁊ ſedebat ſb̓ter illud in vmbra. donec videret qͥd accideret ciuitati. Et p̄ꝑauit dn̄s deꝰ ederā: et aſcēdit ſuꝑ caput ione. vt eſſet vmbra ſuꝑ capnieius: ⁊ ꝓtegeret eū. Laborauerat em̄. Et letatus eſt Ionas ſuper edera leticia magna. Etparauit deus vermē aſcēſu diluculi ī craſtinū⁊ ꝑcuſſit ederā et exaruit. Et cuꝫ ortus fuiſſetſol precepit dn̄s vento calido et vrenti ⁊ ꝑcuſſit ſol ſuꝑ caput ione: et eſtuabat. Et petiuitaīe ſue vt moreret̉. Et dixit. Melius eſt mihi mori qͣꝫ viuere. Et dixit dn̄s ad Ionam.Putaſne bn̄ iraſceris tu ſuꝑ ederā? Et dixit.Bn̄ iraſcor ego vſqꝫ ad mortē. Et dixit dn̄s.Tu doles ſuꝑ ederā ī qͣ nō laboraſti neqꝫ feciſti vt creſceret q̄ ſub vna nocte nata eſt et ſubvna nocte perijt: ⁊ ego non parcā niniue ciuitati magne. in qͣ ſunt pluſqͣꝫ centum vigīti milia hoīm qͥ neſciūt qͥd ſit inter dexteraꝫ et ſini