ꝯſurgamus adu̓ſus eū in p̄liū. Ecce ꝑuulumdedi te in gentibus. Cōtētibilis es tu valde.Suꝑbia cordis tui extulit te habitātē ī ſciſſuris petrarū: exaltantē ſoliū tuū. Qui dicis incorde tuo. Quis detrahet me in terrā? Si exaltatus fueris vt aqͥla: ⁊ ſi inter ſidera poſueris nidū tuū: inde detrahā te dicit dn̄s. Si fures introiſſent ad te ſi latrones ꝑ nocteꝫ: quōꝯticuiſſes? Nōne furati eſſent ſufficientia ſibiSi vindemiatores introiſſent ad te: nūqͥd ſaltem racemū reliqͥſſent tibi? Quō ſcrutati ſunteſau? Inueſtigauerūt abſcōdita eiꝰ. Uſqꝫ adterminū emiſerūt te: oēs viri federis tui illuſerunt tibi. Inualuerunt adu̓ſum te viri pacistue. Qui comedūt tecū: ponēt inſidias ſb̓terte. Nō eſt prudētia in eo. Nunqͥd nō in die illa dic̄ dn̄s perdā ſapientes de idumea: ⁊ prudentiā de monte eſau? Et timebūt fortes tuia meridie: vt intereat vir de mōte eſau? Propter interfectōeꝫ ⁊ ꝓpter iniqͥtatē in fr̄em tuūiacob: oꝑiet te ꝯfuſio: ⁊ ꝑibis in eternuꝫ. Indie cū ſtares adu̓ſus eū qn̄ capiebāt alieni exercituꝫ eius ⁊ extranei ingrediebant̉ portaseius ⁊ ſuꝑ hierl̓m mittebat ſortē: tu qͦꝫ eras qͣſi vnus ex eis. Et non deſpicies in die fratristui: in die ꝑegrinatōis eius. Et non letaberꝭſuꝑ filios iuda in die ꝑditōis eorū ⁊ non magnificab̓ os tuum in die anguſtie. Neqꝫ īgredieris portam populi mei in die ruine eorumneqꝫ deſpicies ⁊ tu in mal̓ eius ī die vaſtitatꝭilliꝰ. Et nō emitteris adu̓ſus exercitū eiꝰ ī dievaſtitatis illiꝰ: neqꝫ ſtab̓ in exitibꝰ vt int̓ficias eos qͥ fugerint. Et nō ꝯcludes reliqͦs eiusin die tribulatōis: qm̄ iuxͣ eſt dies dn̄i ſuperoēs gētes. Sicut feciſti. fiet tibi: retributōemtuā ꝯu̓tam in caput tuū. Quō em̄ bibiſti ſuꝑmontē ſanctū meū: bibēt oēs gentes iugit̓: etbibēt ⁊ abſorbebūt: ⁊ erūt qͣſi nō ſint. Et ī mōte ſyon erit ſaluatio ⁊ erit ſanctus. Et poſſidebūt domus iacob eos qͥ ſe poſſederāt. Et eritdomꝰ iacob ignis: ⁊ domꝰ ioſeph flāma ⁊ domus eſau ſtipula. Et ſuccēdēt̉ in eis ⁊ deuorabūt eos: ⁊ nō erunt reliqͥe domꝰ eſau: qꝛ dominus locutꝰ eſt. Et hereditabūt hi qͥ ad auſtrum ſunt montē eſau: et qͥ in cāpeſtribꝰ philiſtijm: ⁊ poſſidebūt regionē effraī ⁊ regionēſamarie. Et beniamī poſſidebit galaad: ⁊ trāſmigͣtio exercitus huius filiorū iſrl̓ omīa locochananeorū vſqꝫ ad ſareptā: ⁊ tranſmigratiohierl̓m que in hoſforo eſt poſſidebit ciuitatesauſtri. Et aſcendent ſaluatores in montemſyon iudicare montem eſau: ⁊ erit domino regnum.Explicit Abdias ꝓpheta. Incipitprologus in Ionam prophetam.IonasOnam ſanctū hebrei affirmant̉filium fuiſſe mulieris vidue ſareptane: quē helyas prophetamortuum ſuſcitauit. matre poſtea dicente ad eū. nunc cognoui qꝛ vir dei es tu: ⁊ ꝟbum dei in ore tuo veritas eſt. Ob hanc etiā cauſam ipſum puerūſic vocauit amathi. Amathi em̄ in nr̄a līguaveritatē ſonat. Et ex eo ꝙ verū helyas locutus eſt. ille qͥ ſuſcitatus eſt filius eſſe dicit̉ veritatis. Ideo de ꝟitate colūba naſcit̉: qͥa Ionas colubam ſonat. In cōdemnatōeꝫ aūt iſrl̓ionas ad gentē mittit̉. ꝙ niniue agēte pnīamilli in malicia ꝑſeuerant. Tꝑibus qͥppe hieroboam regis iſrl̓ qͥ deo derelicto: cū populoſuo in ſamaria idol̓ ſacrificabat: ionā ꝓph̓amfuiſſe: qͣrtus liber regū indicat. Is cuꝫ ꝓphetia illumināte peccatores ciuitatis niniue deimiẜicordiā ꝯſecuturos videret: ne falſa p̄dicare videret̉: ad denunciandū interitū eiuſdēciuitatis ire volebat. Nam ſicut deꝰ ad abraam de impietate ſodomorū ⁊ gomorreorū locutus eſt: clamor ſodomorū ⁊ gomorreoꝝ ꝑuenit ad me. Ita ⁊ de niniue dicit̉. eo ꝙ aſcēderit clamor malicie eius ad deuꝫ. Et qꝛ ſnīadei de ſodomis facta minime reuocata eſt: ita⁊ ionas adu̓ſum niniuen ꝓlatā ſententiam reuocari nolebat. diuine diſpenſatōis ignarusqͥ ſalutem hoīm ad ſe cōuertētiū magis vultqꝫ interitū. Hoc illi acciderat qd̓ et ſancto heliſeo: qͥ filiū ſunamitidis mulierꝭ mortuum igͦrauit. Ideo a cōſpectu dei fugere ſe ionas putabat humanuꝫ aliqͥd paſſus. dicente dauid.Quō ibo a ſpū tuo: et quo a facie tua fugiālicit ꝓlogus. Incipit argumentū.Onas colūba pulcherrīa naufragio ſuo paſſionē domini p̄figurans: mundum ad penitētiam reuocat: ⁊ ſub nomine niniue ſalutem gentibus denunExplicit argumentum. IncipitIonas propheta. Capl̓m IT factu eſtꝟbum dn̄i ad Ionam filiuꝫ amathi dicēs. Surge et vade in niniuen ciuitatem grandē et p̄dica in ea: qꝛ aſcendit malicia eius coram me. Etſurrexit ionas vt fugeret ī tharſis a facie domini. Et deſcendit ioppen: ⁊ inuenit nauemeuntē in tharſis. Et dedit naulū eiꝰ et deſcendit in eā vt iret cum eis in tharſis a facie dn̄i.Dn̄s aūt miſit vētū magnuꝫ in mare: ⁊ facta