Ue mihī mat̓ mea. Quare genuiſti me viruꝫrixe: virū diſcordie in vniu̓ſa terra? Nō feneraui: nec fenerauit mihi qͥſqͣꝫ. Omēs maledicūt mihi dicit dn̄s. Si nō reliquie tue ī bonūſi nō occurri tibi in tꝑe afflictōis ⁊ in tꝑe tribulatōis adu̓ſum inimicū. Nūqͥd federabit̉ferrū ferro ab aqͥlone et es. Diuitias tuas ettheſauros tuos in d̓ireptōꝫ dabo gͣtis in omnibꝰ peccatꝭ tuis: ⁊ in oībus termīs tuis. Etadducā inimicos tuas de terea quā neſcꝭ: qꝛignis ſuccēſus eſt in furore meo: ⁊ ſuꝑ voſ ardebit. Tu ſcis dn̄e recordare mei ⁊ viſita me⁊ tuere me ab his qͥ ꝑſequunt̉ me. Noli in patientia tua ſuſciꝑe me. Scito qm̄ ſuſtinui ꝓte opprobriuꝫ. Inuenti ſunt ẜmones tui et comedi eos. Et factū eſt michi v̓bū tuum ī gaudiū ⁊ in leticiā cordis mei: qm̄ inuocatum eſtnomē tuū ſuꝑ me. dn̄s deus exercituū. Nonſedi in cōcilio ludentiū: ⁊ gloriatus ſum a facie manꝰ tue. Solus ſedeba qm̄ amaritudinerepleſti me. Quare factus eſt dolormeus ꝑpetuus. ⁊ plaga mea deſperabil̓. rēnuit curari. Facta eſt michi qͣſi mēdaciuꝫ aquarū infideliū. Propter hoc hec dicit dn̄s. Si cōuerteris ꝯuertā te: ⁊ an̄ faciē meaꝫ ſtabis ⁊ ſi ſeꝑaueris p̄cioſuꝫ a vili: qͣſi os meū eris. Conuertent̉ ip̄i ad te: ⁊ tu non cōuerteris ad eosEt dabo te ppl̓o huic in murū ereum fortē: etbellabūt adu̓ſum te. ⁊ nō p̄ualebūt. qꝛ ego tecum ſum vt ſalueꝫ te ⁊ eruā te dicit dn̄s. Et liberabo te de manu peſſimorū: ⁊ redimam tede manu fortium.XVIT factū eſt ꝟbum dn̄i ad me dicens.Nō accipies vxoreꝫ: ⁊ nō erūt tibi fiAlij ⁊ filie in loco iſto. Quia hec dic̄ dominus ſuꝑ filios ⁊ filias qui generāt̉ in locoiſto: ⁊ ſuꝑ matres eorū q̄ genuerūt eos: ⁊ ſuper patres eorū de quoruꝫ ſtirpe ſunt nati int̓ra hac. Mortibus egrotationū morienturNō plangent̉ ⁊ non ſepelient̉. in ſterquiliniū.ſuꝑ faciē terre erūt. Et gladio ⁊ fame ꝯſumētur. ⁊ erit cadauer eorū in eſcā volatilibꝰ celi⁊ beſtijs t̓re. Hec em̄ dicit dn̄s. Ne ingrediaris domū cōuiuij neqꝫ vadas ad plangēduꝫneqꝫ conſoleris eos qꝛ abſtuli pacē meā a ppl̓oiſto dicit dn̄s miſericordiā ⁊ miſeratōes. Etmorient̉ grandes ⁊ parui in terra iſta. nō ſepelient̉ neqꝫ plarigent̉. ⁊ nō ſe incident. neqꝫcaluiciū fiet ꝓ eis. Et nō frangent int̓ eos lugenti panē ad ꝯſolandū ſuꝑ mortuo ⁊ nō dabunt eis potū calicis ad ꝯſolandū ſuꝑ patreſuo ⁊ mr̄e. Et domū ꝯuiuij nō ingrediarꝭ. vtſedeas cū eis ⁊ comedas ⁊ bibas: qꝛ hec dicitdn̄s exercituū deꝰ iſrl̓. Ecce ego auferā de loco iſto in ocul̓ vr̄is ⁊ in diebꝰ vr̄is vocē gaudij ⁊ vocē leticie vocem ſpōſi ⁊ vocem ſpōſe.Et cum anūciaueris ppl̓o huic oīa v̓ba hec ⁊dixerint tibi. qͣre locutus eſt dn̄s ſuꝑ nos oēmalū grande iſtud? Que iniqͥtas nr̄a. aut qd̓pctm̄ nr̄m qd̓ peccauīꝰ dn̄o deo nr̄o: diceſ adeos. Quia dereliq̄runt. me pr̄es vr̄i ait dn̄s:⁊ abierūt poſt deos alienos ⁊ ẜuierūt eis. etadorauerūt eos ⁊ me dereliq̄rūt ⁊ legeꝫ meānō cuſtodierūt. Sed et vos peius oꝑati eſtꝭqͣꝫ pr̄es veſtri. Ecce em̄ ambulat vnuſquiſqꝫpoſt prauitatē cordis ſui mali: vt me non audiat Et eijciā vos d̓ t̓ra hac ī t̓rā quā igͦratisvos ⁊ pr̄es vr̄i: et ẜuietis ibi dijs alienis dieac nocte qͥ non dabunt vobis requiem. Proꝓterea ecce dies veniēt dicit dn̄s: ⁊ non dicetur vltra. viuit dn̄s qͥ eduxit filios iſrl̓ de t̓raegypti. ſed viuit dn̄s qͥ eduxit filios iſrl̓ d̓ t̓raaqͥlonis: et de vniu̓ſis terris ad qͣs eieci eos:et reducam eos in terrā ſuā quam dedi patribus eoꝝ. Ecce ego mittā piſcatores ml̓tos dicit dn̄s: ⁊ piſcabunt̉ eos. Et poſt hec mittaꝫeis ml̓tos venatores ⁊ venabunt̉ eos de omni mōte ⁊ de omī colle ⁊ de cau̓nis petraruꝫ.qꝛ oculi mei ſuꝑ omēs vias eoruꝫ. Non ſuntabſcondite a facie mea: ⁊ non fuitocculta iniqͥtas eoꝝ ab ocul̓ meis. Et reddaꝫ pͥmum duplices iniqͥtates ⁊ peccata eoꝝ. qꝛ ꝯtaminauerunt terrā meā in morticinis idolorū ſuoꝝ⁊ abominatōibus ſuis impleuerūt hereditatem meā. Dn̄e fortitudo mea ⁊ robur meum⁊ refugiū meū in die tribulatōis. Ad te gentes veniēt ab extremis t̓re ⁊ dicēt. Vere mendaciū poſſederūt patres nr̄i: vanitatem q̄ eisnō ꝓfuit. Nunqͥd faciet ſibi hō deos: Et ipſinon ſūt dij. Idcirco ecce ego nſtendā eis pervicem hanc. oſtendā eis manū meā ⁊ ꝟtuteꝫmeā: ⁊ ſcient qꝛ nomen mihi dn̄s. XVIIEccatū iuda ſcriptū eſt ſtilo ferreo inp O vngue adamantino: exaratū ſuꝑ lattudinē cordis eoꝝ. ⁊ in cornibꝰ ararūeoꝝ. Tū recordati fuerīt filij eorū araꝝ ſuarū⁊ lucorū ſuoꝝ. lignorūqꝫ frondentiū in mōtibus excelſis: ſacrificātes in agro: fortitudinētuā ⁊ oēs theſauros tuos in direptōꝫ dabo:excelſa tua ꝓpter peccata in vniu̓ſis finibustuis. Et relinq̄ris ſola ab hereditate tua. quādedi tibi. ⁊ ſeruire te faciā inimicis tuiis ī t̓raquaꝫ ignoras. Qm̄ ignē ſuccendiſti in furoremeo vſqꝫ in eternū ardebit. Hec dicit domīꝰ.Maledictus hō qͥ cōfidit in hoīe. ⁊ poīt carnem brachiū ſuū: ⁊ a dn̄o recedit cor eiꝰ. Eritem̄ qͣſi mirice in deẜto: ⁊ nō. videbit cū venerit bonū: ſed habitabit in ſiccitate in deẜto interra ſalſuginis et inhabitabili. Benedictusvir qͥ cōfidit in dn̄o: ⁊ erit dn̄s fiducia eiꝰ. Eterit quaſi lignuꝫ qd̓ tranſplantat̉ ſuꝑ aquasquod ad humorē mittit radices ſuas: et non