clauſe ſunt ⁊ nō eſt qui aꝑiat. Trāſlata ē oīsiuda tranſmigratione ꝑfecta. Leuate oculosvr̄os ⁊ videte. qͥ venitis ab aqͥlone. Ubi eſtgrex qͥ datus eſt tibi. pecus inclitum tuum.Quid dices cū viſitauerit te? Tu em̄ docuiſti eos adu̓ſuꝫ te: ⁊ erudiſti in caput tuū. Nūquid nō dolores apprehēdent te qͣſi muliereꝫparturientē? Ꝙ ſi dixeris in corde tuo quarevenerūt mihi hec? Propter multitudinē iniqͥtatꝭ tue reuelata ſunt verecūdiora tua: pollute ſunt plante tue. Si mutare pōt ethiopspelleꝫ ſua aut pardus varietates ſuas: ⁊ vospoteritis benefacere cuꝫ didiceritis malum.Et diſſemīabo eos qͣſi ſtipulā q̄ vento raptatur in deẜto. Hec ſors tua parſqꝫ mēſure tuea me dicit dn̄s: qꝛ oblita es mei ⁊ cōfiſa es inmendacio. Un̄ ⁊ ego nudaui femora tua cōtra faciē tuā: ⁊ apparuit igͦminia tua. adulteria tua: ⁊ hinnitus tuus. ſcelus fornicationistue. Suꝑ colles in agro vidi abominationestuas. Ue tibi hieruſalem. Non mundaberispoſt me. Vſqꝫ quo adhuc?XIIIIUod factū eſt v̓bum domī ad hieremiam de ẜmonibus ſiccitatis. Luxit iudea ⁊ porte eiꝰ corruerūt ⁊ obſcurata ſunt in terra. et clamor hierl̓m aſcendit.Maiores miſerūt minores ſuos ad aquam:venerunt ad hauriēdū. Nō inuenerūt aquāreportauerūt vaſa ſua vacua. Cōfuſi ſunt etafflicti. et operuerūt capita ſua ꝓpt̓ vaſtitatem terre. qꝛ nō venit pluuia in terrā. Cōfufiſunt agricole. operuerūt capita ſua. Nam etcerua in agro peperit ⁊ reliqͥt. qꝛ nō erat herba. Et onagri ſteterunt ī rupibus: traxeruntvētū qͣſi dracones: defecerunt oculi eoruꝫ qꝛnō erat herba. Si iniqͥtates nr̄e reſpōderintnob̓: dn̄e fac ꝓpt̓ nomē tuuꝫ: qm̄ multe ſuntauerſiones nr̄e. Tibi peccauimꝰ expectatioiſrl̓: ſaluator noſter in tꝑe tribulatiōis. Quare qͣſi colonus futurus es in terra: et qͣſi viator declinans ad manēduꝫ? Quare futurꝰ esvelut vir vagus ⁊ fortis. qui nō pōt ſaluare?Tu aūt in nob̓ es dn̄e: ⁊ nomen tuuꝫ inuocatum eſt ſuꝑ nos: ne derelinqͣs nos. Hec dicitdn̄s ppl̓o huic qͥ dilexit mouere pedes ſuos.⁊ nō quieuit: et dn̄o nō placuit. Nūc recordabitur iniqͥtatum eoꝝ: et viſitabit peccata eorum. Et dixit dn̄s ad me. Noli orare ꝓ ppl̓oiſto in bonū. Cū ieiunauerīt nō exaudiā p̄ceſeoꝝ: et ſi obtulerīt holocauſtomata ⁊ victīaſnō ſuſcipiā ea: qm̄ gladio ⁊ fame et peſte egoꝯſumaꝫ eos. Et dixi. A. a. a. dn̄e deus. Prophete dicūt eis. Nō videbitis gladium: ⁊ fames nō erit ī vob̓: ſꝫ pacē veraꝫ dabit vob̓ inloco iſto. Et dixit dn̄s ad me. Falſo ꝓphetevaticiuāt̉ in noīe meo. Nō miſi eos: ⁊ non p̄Hieremiascepi eis. neqꝫ locutꝰ ſum ad eos. Uiſionē mēdacē et diuinationē fraudulētaꝫ et ſeductōeꝫcordis ſui ꝓphetāt vob̓. Idcirco hec dic̄ dominꝰ de ꝓphetis qͥ ꝓphetant in noīe meo qͦsego nō miſi. dicētes: gladiꝰ ⁊ fames nō erit interra hac. In gladio ⁊ fame cōſument̉ ꝓphete illi et populi qͥbꝰ ꝓphetāt erūt ꝓiecti ī vijshierl̓m p̄ fame ⁊ gladio. ⁊ non erit qͥ ſepeliateos: ip̄i et vxores eoꝝ. filij ⁊ filie eorū: et effūdam ſuꝑ eos malū ſuū. Et dices ad eos v̓būiſtud. Deducāt oculi mei lachryma ꝑ nocteꝫet diē ⁊ nō taceant: qm̄ ꝯtritione mag cōtritaeſt ꝟgo filia populi mei. plaga peſſima vehement̓. Si egreſſus fuero ad agros ecce occiſigladio et ſi introiero in ciuitatē ecce attenuati famē. Propheta qͦꝫ et ſacerdos abierunt īterrā qua ignorabāt. Nunqͥd ꝓijciens abieciſti iudaꝫ aut ſyon abominata eſt aīma tua?Quare gͦ ꝑcuſſiſti nos ita vt nulla ſit ſanitasExpectauimꝰ pacē ⁊ nō eſt bonū: ⁊ tꝑs curationis: et ecce turbatio. Cognouimꝰ dn̄e impietates nr̄as iniqͥtates patrū noſtroꝝ quiapeccauimꝰ tibi. Ne des nos in obprobriumppt̓ nomen tuuꝫ neqꝫ facias nobis ꝯtumeliāSolij gl̓ie tue recordare: ne irritū facias fedꝰtuū nobiſcū. Nunqͥd ſūnt in ſculptilibus gentium qͥ pluāt: aut celi poſſunt dare imbres niſi tu voluerꝭ? Nōne tu es dn̄s deus nr̄ quemexpectauimꝰ? Tu em̄ feciſti oīa hec. XVT dixit dn̄s ad me. Si ſteterint moyſes et ſamuel corā me: non eſt aīa meaad populum iſtuꝫ. Eijce illos a faciemea ⁊ egrediant̉. Ꝙ ſi dixerint ad. qͦ egrediaemur: dices ad eos. Hec dicit dn̄s. Qui admortē. ad mortē: ⁊ qͥ ad gladiū ad gladiū ⁊ qͥad famē ad famē: ⁊ qͥ ad captiuitatē ad captiuitatem. Et viſitabo ſuꝑ eos qͣttuor ſpēs dic̄dn̄s. Gladium ad occiſioneꝫ ⁊ canes ad lacerandū. ⁊ volatilia celi et beſtias terre ad deuorandum ⁊ diſſipandū: ⁊ dabo eos ī feruorem vniu̓ſis regnis terre ꝓpter manaſſen filium ezechie regis iuda ſuper oībus q̄ fecit inhierl̓m. Quis em̄ miſerebit̉ tui hierl̓m? Autqͥs ꝯtriſtabit̉ ꝓ te? Aut qͥs ibit ad roganduꝫꝓ pace tua? Tu reliqͥſti me dic̄ dn̄s: retrorſūabiſti? Et extendam manū meā ſuꝑ te: et int̓ficiam te. Laboraui rogās. Et diſperdaꝫ eosventilabro in portis terre. Int̓feci ⁊ diſꝑdidi ppl̓m meū ⁊ tn̄ a vijs ſuis non ſunt reuerſi.Multiplicate ſūt mihi vidue eiꝰ: ſuꝑ arenāmaris. Induxi eis ſuꝑ matrem adoleſcentisvaſtatorē meridie. miſi ſuꝑ ciuitates repēteterrorē. Infirmata eſt q̄ peꝑit ſepteꝫ: defecitaīa eius. Occidit ei ſol cum adhuc eſſet dies:ꝯfuſa eſt ⁊ erubuit. Et reſiduos eiꝰ in gladiūdabo in ꝯſpectu inimicorū eorū. ait dominusG 2