timebit cū venerit eſtus. Et erit foliū eiꝰ viride: ⁊ in tꝑe ſiccitatꝭ nō erit ſollicitum: nec aliqn̄ deſinet facere fructū. Prauū eſt cor hoīs⁊ inſcrutabile. Quis cognoſcet illd̓? Ego dominꝰ ſcrutās cor ⁊ ꝓbans renes. qͥ do vnicuiqꝫ iuxta viā ſuā. ⁊ iuxta fructū adinuentionūſuarū. Perdix fouit q̄ nō peꝑit. Fecit diuitias et nō in iudicio. In dimidio dierū ſuoruꝫderelinquet eas: et in nouiſſimo ſuo erit inſipiens. Soliū gl̓e altitudīs a pͥncipio: locꝰ ſanctificatōnis nr̄e expectatio iſrl̓. Dn̄e oēs qͥ tederelinquūt cōfundent̉: recedētes a te in terra ſcribent̉: qm̄ dereliq̄runt venā aquarū viuentiū dn̄m. Sana me dn̄e ⁊ ſanabor. ſaluuꝫme fac et ſaluus ero: qm̄ laus mea es tu Ecceip̄i dicūt ad me. Ubi eſt ꝟbum domī? Ueniat. Et ego nō ſum turbatus te paſtorē ſeq̄ns:⁊ diem hoīs nō deſideraui. tu ſcis. Qd̓ egreſſum eſt de labijs meis: rectuꝫ in ꝯſpectu tuofuit. Nō ſis mihi tu formidini ſpes mea tu indie afflictōis. Confundant̉ qͥ me ꝑſequunt̉ ⁊nō cōfundar ego: paueāt illi ⁊ nō paueā egoInduc ſuꝑ eos diē afflictōis et duplici cōtritione ꝯtere eos. Hec dicit dn̄s ad me. Uade⁊ ſta in porta filiorū populi mei ꝑ quā ingrediunt̉ reges iuda ⁊ egrediunt̉: ⁊ in cūctꝭ portis hierl̓m: ⁊ dices ad eos. Audite ꝟbuꝫ dn̄ireges iuda. ⁊ oīs iuda. cunctiqꝫ habitatoreshierl̓m qͥ ingredimī ꝑ portas iſtas. Hec dic̄dn̄s. Cuſtodite aīas vr̄as: et nolite portarepōdera in die ſabbati. nec inferatis ꝑ portashierl̓m: ⁊ nolite eijcere onera de domibꝰ vr̄isin die ſabbati: ⁊ oē opus nō facietis. Sanctificate diē ſabbati ſicut p̄cepi patribus vr̄is.Et nō audierunt nec inclinauerūt aurē ſuamſed indurauerunt ceruicē ſuā ne audirēt me⁊ ne acciꝑent diſciplinā. Et erit: ſi audieritisme dicit dn̄s: vt nō inferatis onera ꝑ portasciuitatꝭ huiꝰ in die ſabbati. ⁊ ſi ſanctificaueritis diē ſabbati ne faciatꝭ in eo oē opꝰ: īgrediētur ꝑ portas ciuitatꝭ huiꝰ. reges ⁊ pͥncipes ſedētes ſuꝑ ſoliū dauid: ⁊ aſcēdētes in curribꝰ⁊ eqͥs ip̄i et pͥncipes eoꝝ viri iuda ⁊ habitatores hierl̓m: ⁊ habitabit̉ ciuitas hec in ſempiternū. Et veniēt de ciuitatibꝰ iuda ī circūitu hierl̓m ⁊ de t̓ra beniamin ⁊ de cāpeſtribꝰ⁊ de mōtuoſis ⁊ ab auſtro portātes holocauſtum ⁊ victimā ⁊ ſacrificiū et thus: et inferētoblatōꝫ in domū dn̄i. Si aūt nō audieritꝭ mevt ſanctificetis diē ſabbati ⁊ ne portetis onuſet ne inferatis ꝑ portas hierl̓m in die ſabbatiſuccendā ignem in portis eiꝰ ⁊ deuorabit domos hierl̓m: et nō extinguet̉.XVIIIErbū qd̓ factū eſt ad hieremiā a domino dicēs. Surge ⁊ deſcēde in domum figuli. ⁊ ibi audies verba mea.HieremiasEt deſcēdi ī domū figuli: ⁊ ecce ipſe faciebatopus ſuꝑ rotā ⁊ diſſipatuꝫ eſt vas qd̓ ipſe faciebat e luto manibuꝰ ſuis. Cōuerſuſqꝫ fecitillud vas alteꝝ: ſicut placuerat ī oculis eiusvt faceret. Et factū eſt v̓bū dn̄i ad me dicēs.Nunqͥd ſicut figulus iſte: nō potero vob̓ facere domꝰ iſrl̓ait dn̄s. Ecce ſic̄ut lutū in manu figuli: ſic vos domꝰ iſrl̓ in manu mea. Repente loqͣr adu̓ſum gentē ⁊ adu̓ſus regnū: vteradicē ⁊ deſtruā ⁊ diſꝑdam illud. Si pnīaꝫegerit gens illa a malo ſuo qd̓ locutꝰ ſum adu̓ſus ea. agam ⁊ ego pnīam ſuꝑ malo qd̓ cogitaui vt facerē ei: ⁊ ſubito loqͣr de gēte et regno vt edificē ⁊ plantē illud. Si fecerit malūin oculis meis vt nō audiat vocē meā: penitentiā agā ſuꝑ bono qd̓ locutus ſuꝫ vt facerēei. Nunc gͦ dic̄ viro iuda ⁊ habitatori hieruſalem dicens. Hec dicit dn̄s. Ecce ego fingoꝯtra vos malū: ⁊ cogito ꝯtra vos cogitatōꝫReu̓tat̉ vnuſqͥſqꝫ a via ſua mala: et dirigitevias vr̄as ⁊ ſtudia vr̄a. Qui dixerūt. Deſperauimꝰ. Poſt cogitatōes em̄ nr̄as ibimus: ⁊vnuſqͥſqꝫ prauitatē cordis ſui mali faciemusIō hec dicit dn̄s. Interrogate gētes. Quisaudiuit talia horribilia: q̄ fecit nimiſ ꝟgo iſrl̓Nunqͥd deficiet de petra agri nix libani: auteuelli pn̄t aq̄ erūpentes frigide et defluentes.Quis oblitus eſt mei ppl̓s meꝰ. fruſtra libantes ⁊ impingentes in vijs ſuis ⁊ in ſemitis ſeculi. vt ambularēt ꝑ eas ī itinere nō trito: vtfieret t̓ra eorū in deſolatōeꝫ ⁊ in ſibilū ſempit̉num. Omnis qͥ p̄terierit ꝑ eā. obſtupeſcet: ⁊mouebit caput ſuū. Sicut vētꝰ vrēs diſpergam eos corā inimico: dorſuꝫ ⁊ nō faciē oſtēdam eis in die ꝑdiōis eorū. Et dixerūt. Uenite ⁊ cogitemꝰ ꝯtra hieremiā cogitationes.No em̄ ꝑibit lex a ſacerdote: neqꝫ cōſiliū a ſapiēte: nec ẜmo a ꝓph̓a. Venite ⁊ ꝑcutiamuſeū lingua: ⁊ nō attēdamꝰ ad vniu̓ſos ẜmōeseiꝰ. Attēde dn̄e ad me: ⁊ audi vocē adu̓ſariorum meorū. Nūqͥd reddet̉ ꝓ bono maluꝫ: qꝛfoderūt foueā aīe mee? Recordare ꝙ ſteteriꝫin ꝯſpectu tuo vt loquerer ꝓ eis bonū ⁊ auterem indigͣtionē tuā ab eis. Propterea da filios eorū in famē: ⁊ deduc eos in manꝰ gladij.Fiāt vxores eorū abſqꝫ liberis ⁊ vidue et viri eaꝝ interficiant̓ morte. Iuuenes eoꝝ cōfodiant̉ gladio in p̄lio: audiat̉ clamor d̓ domibus eorū. adduces em̄ ſuꝑ eos latronē repēte: qꝛ foderūt foueā vt caperēt me: ⁊ laqueosabſconderunt pedibꝰ meis. Tu aūt dn̄e ſcisomne ꝯſiliū eorū adu̓ſum me in mortē. Ne ꝓpitieris iniqͥtati eorum: ⁊ peccatū eorum a facie tua non deleatur. Fiant corruentes in cōſpectu tuo: in tēpore furoris tui abutere eis.XIXG 3