pus retributiōis in cōuerſatiōe facies. Memento paupertatis in tempore abundantie.⁊ neceſſitatē paupertatis in die diuitiarū. Amane vſqꝫ ad veſperā immutabit̉ tꝑus ⁊ hecoīa citata in oculis dei. Hō ſapiēs in oībusmetuit: ⁊ in diebus delictorū attēdet ab inertia. Omīs aſtutus agnoſcit ſapīam: ⁊ inuenienti eam dabit cōfeſſionē. Senſati in verbis⁊ ip̄i ſapiēter egerūt: ⁊ intellexerūt veritateꝫ⁊ iuſticiā: ⁊ implorauerūt ꝓuerbia et iudiciaPoſt ꝯcupiſcentias tuas nō eas: ⁊ a volūtate tua auertere. Si p̄ſtes aīme tue cōcupiſcētias eiꝰ: faciet te in gaudiū inimicis tuis. Neoblecteris in turbis nec in modicis. Aſſiduaem̄ eſt cōmiſſio illorū. Ne fuerꝭ mediocris incōtentiōe ex fenore ⁊ nō eſt tibi nihil in ſeculoEris em̄ inuidus anime tue.XIXPerariꝰ ebrioſus nō locupletabit̉: ⁊qui ſpernit modica: paulatiꝫ deciditUinū ⁊ mulieres apoſtatare faciuntſapiētes: ⁊ arguūt ſenſatos: ⁊ qͥ ſe iungit fornicarijs: erit neqͣꝫ. Putredo ⁊ ꝟmis hereditabūt illū: ⁊ extollet̉ in exemplū maius: ⁊ tollet̉ de numero anīa eiꝰ. Qui credit cito leuiscorde ē ⁊ minorabit̉. ⁊ qͥ delinqͥt in aīam ſuāinſuꝑ habebit̉. Qui gaudet iniquitate: denotabit̉ ⁊ qͥ odit correptionē minuet̉ vita ⁊ quiodit loqͣcitatē extinguit maliciā. Qui peccatin aīam ſuā penitebit: ⁊ qͥ iocūdat̉ in maliciadenotabit̉. Ne iteres v̓bū neqͣꝫ ⁊ durū: ⁊ nōminoraberis. Aīco ⁊ inimico noli narrare ſēſum tuū: ⁊ ſi eſt tibi delictum noli denudare.Audiet em̄ te ⁊ cuſtodiet te: ⁊ qͣſi defendenspeccatū odiet te: ⁊ ſic aderit tibi ſꝑ. Audiſtiꝟbum adu̓ſus ꝓximū tuū cōmoriat̉ in te: videns qm̄ nō te dirūpet. A facie ꝟbi parturitfatuus: tāqͣꝫ gemitꝰ partus infantis Sagittainfixa femori canis: ſic ꝟbum in corde ſtulti.Corripe amicū ne forte nō intellexerit: et dicat: nō feci. aut ſi fecerit ne iterū addat facereCorripe ꝓximū: ne forte nō dixerit ⁊ ſi dixerit: ne forte iteret. Corripe amicū: ſepe em̄ fitcōmiſſio: ⁊ nō oī ꝟbo credas. Eſt qͥ labit̉ lingua ſua: ſed nō ex aīmo. Quis eſt em̄ qͥ nō deliq̄rit in lingua ſua? Corripe ꝓxmū anqͣꝫ conmineris: ⁊ da locū timori altiſſimi: qꝛ omnisſapīa timor dei. Et in illa timere deū: ⁊ in oīſapīa diſpoſitio legis. Et nō eſt ſapīa neqͥtiediſciplina: ⁊ nō eſt cogitatꝰ bonꝰ pctōꝝ prudētia Eſt prudētie neqͥtia: ⁊ in ip̄a execratio⁊ eſt inſipiēs qͥ minuit̉ ſapīa. Melior eſt hōqͥ minuit̉ ſapīa ⁊ deficiēs ſenſu in timore deiqꝫ qͥ abūdat ſenſu ⁊ tranſgredit̉ legē altiſſimi.Eſt ſollertia certa ⁊ ip̄a iniqͣ: ⁊ eſt qui emittitverbū certū enarrās ꝟitate. Eſt qͥ neqͥter humiliat ſe: ⁊ interiora eiꝰ plena ſunt dolo: ⁊ eſtiuſtus qͥ ſe nimiū ſubmittit a ml̓ta hūilitate: ⁊eſt iuſtꝰ qͥ inclinat faciē ſuā ⁊ fingit nō videreſe qd̓ ignoratū eſt: Et ſi ab imbecillitate viriūvetet̉ peccare: ſi inuenerit tꝑs male faciendimale faciet. Ex viſu cognoſcit̉ vir ⁊ ab occurſu faciei cognoſcit̉ ſenſatꝰ. Amictꝰ corꝑis: etriſus dentiū: ⁊ ingreſſus hoīs enūciāt de illoEſt correptio mendax in ira cōtumelioſi: ⁊ ēiudiciū quod non ꝓbatur eſſe bonū: et eſt tacens ⁊ ip̄e eſt prudens.Uam bonū eſt arguere qͣꝫ iraſci: ⁊ cōfitentē in or̄oe nō ꝓhibere. Cōcupīaſpadonis deuirgīauit iuuēculā: ſic qͥfacit ꝑ vim iudiciū iniquū. Quā bonū ē correptū manifeſtare pnīam: ſic em̄ effugies voluntariū pctm̄. Eſt tacēs qͥ inuenit̉ ſapiēs: ⁊eſt odibil̓ qͥ ꝓcax eſt ad loquendū. Eſt aūt tacens ⁊ nō hn̄s ſenſuꝫ loq̄le: ⁊ eſt tacens ſciēstꝑs apti tꝑis. Hō ſapiēs tacebit vſqꝫ ad tꝑslaſciuus aūt ⁊ imprudēs nō ẜuabit tempus.Qui ml̓tis vtit̉ ꝟbis: ledet aīaꝫ ſuā: ⁊ qͥ poteſtatē ſibi ſumit iniuſte odiet̉. Eſt proceſſio inmalis viro indiſciplīato ⁊ eſt inuētio in detrimentū. Eſt datū qd̓ nō eſt vtile: ⁊ eſt datumcuiꝰ retributō duplex. Eſt ꝓpt̓ gl̓am minoratio: ⁊ eſt qͥ ab hūilitate leuabit caput. Eſt qͥml̓ta redimat modico p̄cio: ⁊ reſtituens ea inſeptuplū. Sapiēs in vbis ſeip̄m amabilē facit: gr̄e aūt fatuorū effundent̉. Datꝰ inſipiētis nō erit vtilis tibi: ocl̓i em̄ illiꝰ ſeptēplicesſunt. Exigua dabit ⁊ multa improperabit: etapertio oris illiꝰ inflāmatio eſt. Hodie fenerat̉ qͥs ⁊ cras expetit: ⁊ odibilis ē hō hmōi.Fatuo nō erit aīcꝰ: ⁊ nō erit gr̄a in bōis illiꝰ.Qui em̄ edūt panem illius: falſe lingue ſunt.Quotiēs ⁊ quāti irridebūt eū? Neqꝫ em̄ qd̓habendū erat: directo ſenſu diſtribuit: ſimiliter ⁊ qd̓ non erat habendū. Lapſus falſe lingue qͣſi qͥ in pauimēto cadēs: ſic caſus malorum feſtinanter veniet. Hō acharꝭ qͣſi fabulavana ⁊ in ore indiſciplinatorum aſſidua eritEx ore fatui reprobabit̉ parabola: non enimdicit illā in temꝑe ſuo. Eſt qui vetatur peccare p̄ inopia: ⁊ in requie ſua ſtimulabit̉. Eſt qͥperdet aīam ſuam ꝑ confuſione: ⁊ ab imprudenti ꝑſona perdet eam: ꝑſone aūt acceptione ꝑdet ſe. Eſt qui p̄ confuſione ꝓmittit amico ⁊ lucratus eſt eū inimicum gratis. Opprobrium nequā in homīe mendaciū: ⁊ in ore indiſciplinatorū aſſidue erit. Potior fur qͣꝫ aſſiduitas viri mendacis: ꝑditionē autē ambohereditabunt. Mores hoīm mendaciū ſinehonore: ⁊ cōfuſio illorū cū ip̄is ſine int̓miſſione. Sapiēs in ꝟbis ꝓducet ſeip̄m: ⁊ hō prudēs placebit magnatis. Qui oꝑat̉ terra ſuaꝫinaltabit aceruū frugū: ⁊ qui operatur iuſti-