ſenſus: ⁊ in ꝟbis meis attende in corde tuo.⁊ dicam in eqͥtate diſciplinam: ⁊ ſcrutabor ēnarrare ſapīaꝫ: ⁊ in ꝟbis meis attēde in corde tuo: ⁊ dico in eqͥtate ſpūs: ꝟtutes qͣs poſuit deus in opera ſua ab initio: ⁊ in veritateenuncio ſcīam eius. In iudicio dei oꝑa ip̄iuſab initio: ⁊ ab inſtitutōe hoīm ip̄orū diſtīxitpartes illorū: ⁊ initia eoruꝫ in gentibus ſuis.Ornauit in eternū oꝑa illoꝝ: nec eſurier̄t neclaborauerūt ⁊ nō deſtiterūt ab oꝑibus ſuis.Unuſquiſqꝫ ꝓximū ſibi nō anguſtiabit vſqꝫin eternū. Nō ſis incredibilis ꝟbo illiꝰ Poſthec deus in terrā reſpexit ⁊ impleuit illā bonis ſuis. Anīa aūt oīs vitalis denūciauit an̄faciē ip̄ius ⁊ in ip̄a iteꝝ reuerſio illoꝝ. XVIIEus creauit d̓ eterra homīem: ⁊ ẜmtit illū in ip̄am: ⁊ ẜm ſe veſtiuit illumimaginē ſuā fecit illū. Et iterū cōuerꝟtute. Numerū dierū ⁊ tꝑus dedit illi: ⁊ dedit illi poteſtatē eorū que ſunt ſuper terram.Poſuit timorē illius ſuꝑ omnē carnē: et dominatꝰ eſt beſtiarū ⁊ volatiliū. Creauit ex ipſo adiutoriū ſimile ſibi: ꝯſiliū ⁊ līguaꝫ ⁊ oculos ⁊ aures ⁊ cor dedit illis excogitādi ⁊ diſciplina intellectꝰ repleuit illos. Creauit ill̓ ſciētiam ſpūs: ſenſu impleuit cor illorū: ⁊ mala ⁊bona oſtendit illis. Poſui t oculū ip̄orū ſuꝑcorda illorū oſtēdere ill̓ magnalia opeꝝ ſuorum vt nomē ſanctificatōnis collaudēt ⁊ gloriari in mirabilibus illius: vt magnalia enarrent operū eiꝰ Addidit illis diſciplinā ⁊ legēvite hereditauit illos. Teſtamentū eternumſtituit cū ill̓: ⁊ iuſticiā ⁊ iudicia ſua on̄dit ill̓Et magnalia honoris eiꝰ vidit oculus illorū⁊ honorē vocis audierūt aures illorū: ⁊ dixit ill̓: attēdite ab omni iniqͦ. Et mādauit illisvnicuiqꝫ de ꝓximo ſuo Uie illoꝝ coram illoſunt ſꝑ: nō ſunt abſcōſe ab ocl̓is ip̄iꝰ. In vnāquāqꝫ gentē p̄poſuit rectorē: ⁊ ꝑs dei iſrl̓ facta eſt manifeſta. Et oīa oꝑa illorū velut ſolin ꝯſpectu dei: ⁊ oculi eius ſine intermiſſioneinſpiciētes ī vijs eorū. Nō ſunt abſconſa teſtamenta ꝓpter iniquitatē illorū: ⁊ omēs iniqͥtates eorū in conſpectu dei. Elemoſyna viri quaſi ſacculus cū ip̄o: ⁊ gr̄am homīs quaſi pupillam ꝯſeruabit: et poſtea reſurget ⁊ retribuet illis retributionem vnicuiqꝫ in caputip̄orū: et conuertet in inferiores partes terre.Penitentibus autem dedit viam iuſticie: etcōfirmauit deficientes ſuſtinere: ⁊ deſtinauitillis ſortem veritatis. Conuertere ad dominum ⁊ relinque peccata tua: p̄care ante faciēdn̄i ⁊ minue offēdicula. Reuertere ad dn̄m ⁊auertere ab iniuſticia tua: ⁊ nimis odito execrationē: et cognoſce iuſticias et iudicia dei:⁊ ſta in ſorte ꝓpoſitionis ⁊ oratōnis altiſſimiEccleſiafticusdei. In partes vade ſeculi ſancti cum viuis⁊ dantibus confeſſionem deo. Non demoreꝰris in errore impiorū: ante mortem confitere.Amortuo quaſi nihil perit confeſſio. Confiteberis viuens: viuus et ſanus confiteberis⁊ laudabis deum ⁊ gloriaberis in miſerationibus eius. Quā magna miſericordia domī⁊ ꝓpitiatio illius conuertentibus ad ſe. Necenim omnia poſſunt eſſe in homībus: qͦniamnon eſt immortalis filius homīs ⁊ in vanitate malicie placuerūt. Quid lucidius ſole: ethic deficiet Aut quid nequius qͣꝫ quod excogitauit caro ⁊ ſanguis? ⁊ hoc arguet̉. Uirtutem altitudinis celi ip̄e conſpicit: ⁊ omēs homines terra ⁊ cinis.XVIIIUi viuit in eternū creauit omīa ſiml̓Deus ſolus iuſtificabit̉: ⁊ manet inuictus rex in eternum. Quis ſufficietenarrare opera illius? Quis enim inueſtigabit magnalia eius? Uirtutem autem magnitudinis eius qͥs enunciabit: Aut quis adijciet enarrare miſericordiā eius. Non eſt minuere neqꝫ adijcere: nec eſt inuenire magnalia dei. Cum cōſummauerit hō: tunc incipiet⁊ cū quieuerit oꝑabitur. Quid eſt hō: ⁊ quegratia illius: ⁊ quid eſt bonū: aut quid neqͣꝫillius. Numerus dierū hoīm vt multū cēiuꝫanni: quaſi gutte aque maris deputati ſunt.Et ſicut calculus arene: ſic exigui anni in dieeui. Propter hoc patiens eſt deus in illis: eteffundit ſuper eos miẜicordiam ſuā. Uidit p̄ſumptionem cordis eorū: qm̄ mala eſt: ⁊ cognouit ſubuerſionē illorū: quoniā nequā eſtIdeo adimpleuit ꝓpitiationem ſuam in illis⁊ oſtendit ei viam equitatis. Miẜatio hominis circa ꝓximum ſuū: miſericordia autēdei ſuꝑ omnē carnem. Qui miſericordiā habet docet ⁊ erudit: quaſi paſtor gregē ſuum.Miſerator excipiens doctrinā miſeratōnis⁊ qui feſtinat in iudicijs eius. Fili in bonisnō des querelam: ⁊ in omni dato nō des triſticiam ꝟbi mali. Nonne ardorem refrigerabit ros? Sic ⁊ ꝟ̓bum melius qͣꝫ datū. Nōneecce ꝟbum ſuꝑ datū bonū? Sed vtrāqꝫ cumhomīe iuſtificato. Stultus acrit̓ improperatbit: ⁊ datus indiſciplinati tabeſcere facit oculos. An̄ iudiciū para iuſticiā tibi: ⁊ an̄qͣꝫ loqͣris diſce. An̄ languorem adhibe medicinā: etan̄ iudiciū interroga teip̄m: ⁊ in cōſpectu deiinuenies ꝓpitiationē. An̄ languore humiliate: ⁊ in tꝑe infirmitatis oſtende ꝯuerſationeꝫtuā. Non impediaris orare ſemper: ⁊ ne veterꝭ vſqꝫ ad morteꝫ iuſtificari: qm̄ merees deimanet in eternum. An̄ orationem p̄para animam tuā ⁊ noli eſſe quaſi homo qͥ tēptat deūMemento ire in die conſummatōnis: ⁊ tem