ciam ip̄e exaltabit̉: qͥ ꝟo placet magnatis effugiet iniquitatem. Exenia ⁊ dona excecantoculos iudicuꝫ: ⁊ quaſi mutus in ore auertitcorrectōes eoꝝ. Sapiētia abſcōſa: ⁊ theſaurus inuiſus: que vtilitas in vtriſqꝫ? Melioreſt qͥ celat inſipientiā ſuā: qͣꝫ hō qui abſcōditſapientiam ſuam.¶ Ili peccaſti: nō adijcias iterū: ſed etde priſtinis dep̄care vt tibi dimittātur. Quaſi a facie colubri fuge peccata: ⁊ ſi acceſſeris ad illa ſuſcipient te. Dentesleoris dentes eius: interficientes aīas hoīmQuaſi romphea bis acuta homīs iniquitasplage illius non eſt ſanitas. Obiurgatio ⁊ iniurie annullabūt ſb̓am: ⁊ domꝰ q̄ nimis locuples eſt annullabit̉ ſuꝑbia: ſic ſb̓a ſuꝑbi eradicabit̉. Dep̄catio pauꝑis ex ore vſqꝫ ad aures ꝑueniet: ⁊ iudiciū feſtinato adueniet illiQui odit correptionē veſtigiū eſt peccatoriſ⁊ qͥ timet deū cōuertet̉ ad cor ſuū. Notus alōge potens lingua audaci: ⁊ ſenſatus ſcit labi ſe ab ip̄o. Qui edificat domū ſuam impendijs alienis: qͣſi qͥ colligit lapides ſuos ī hyeme. Stuppa collecta ſynagoga peccantium⁊ cōſummatio illorū flamma ignis. Uia peccantiū complantata lapidibus: ⁊ in finē illorum inferi ⁊ tenebre ⁊ pene. Qui cuſtodieritiuſticiā cōtinebit ſenſum eius: cōſummatio timoris dei: ſapiētia ⁊ ſenſus. Non crudiet̉: qͥnō eſt ſapiēs in bono. Eſt aūt inſipiētia queabūdat in malo: ⁊ nō eſt ſenſus vbi eſt amaritudo. Scīa ſapientis tanqͣꝫ inundatio abūdabit: ⁊ ꝯſiliū illius ſicut fons vite ꝑmāet. Corfatui qͣſi vas cōfractū ⁊ oēm ſapīam nō tenebit. Uerbū ſapiēs qd̓cūqꝫ audierit ſcius laudabit: ⁊ ad ſe adijciet: audiuit luxurioſus etdiſplicebit illi: ⁊ ꝓijciet illud poſt dorſū ſuū.Narratio fatui qͣſi ſarcina in via. Nam in labijs ſenſati inueniet̉ gr̄a. Os prudētis q̄rit̉ īeccl̓a: ⁊ v̓ba illius cogitabūt in cordibꝰ ſuis.Tāqͣꝫ domꝰ extermīata: ſic fatuo ſapīa: ⁊ ſcientia inſenſati inenarrabilia ꝟba. Cōpedesin pedibus: doctrina ſtulto: qͣſi vincula manuum ſuꝑ manū dexterā. Fatuus in riſu exaltat voce ſuam: vir aūt ſapiens vix tacite ridebit. Ornamentū aureū prudenti doctrina⁊ qͣſi brachiale in brachio dextro Pes fatuifacilis in domū ꝓximi: ⁊ hō peritus ꝯfundetur a ꝑſona potētis. Stultus a feneſtra reſpiciet in domum: vir aūt eruditus foris ſtabitStulticia hoīs auſcultare ꝑ hoſtium: ⁊ prudens grauabit̉ cōtumelia. Labia imprudentium ſtulta narrabūt: v̓ba aūt prudentiū ſtatera ponderabunt̉. In ore fatuorū cor illorū⁊ ī corde ſapiētiū os illoꝝ. Dū maledicit impius dyabolū: maledicit ip̄e aīmam ſuā. SuEccleſiaſticusſurro coinqͥnabit aīam ſuā: ⁊ in oībus odięt̉⁊ qͥ ꝑmāſerit odioſus erit: tacitus ⁊ ſenſatushonorabitur.XXIIN lapide luteo lapidatꝰ eſt piger: etoēs loquent̉ ſuꝑ aſpernatione illiusDe ſtercore boū lapidatꝰ eſt piger: ⁊oīs qͥ tetigerit eū: excuciet manꝰ. Cōfuſio patris eſt de filio indiſciplinato: filia aūt fatua īdeminoratiōe fiet. Filia prudēs hereditas viro ſuo: nam q̄ ꝯfundit in ꝯtumeliā fit genitoris. Patrē ⁊ virū cōfundit audax: ⁊ ab īpijsnon minorabit̉: ab vtriſqꝫ aūt inhonorabit̉.Muſica in luctu importuna narratio: flagella ⁊ doctrīa in omni tꝑe ſapīa. Qui docet fatuum: qͣſi qͥ cōglutinat teſtā. Qui narrat verbū nō audiēti: qͣſi qͥ excitat dormientē de graui ſomno. Cū dormiēte loqͥt̉ qͥ enarrat ſtultoſapīam ⁊ in fine narratiōis dicit. Quis eſt h̓.Supra mortuū plora: deficit em̄ lux eiꝰ et ſupra fatuū plora: deficit em̄ ſenſu. Modicumplora ſupra mortuuꝫ: qm̄ reqͥeuit. Neqͥſſimiem̄ neqͥſſima vita: ſuꝑ mortem fatui. Luctusmortui ſeptē dies: fatui aūt ⁊ īpij oēs dies vite illoꝝ. Cū ſtulto ne ml̓tū loqͣris: ⁊ cū īſenſato ne abierꝭ. Serua te ab illo vt nō moleſtiamhabeas: ⁊ nō cōinqͥnaberꝭ in pctō illiꝰ. Deflecte ab illo: ⁊ inuenies reqͥem ⁊ nō accidiaberis in ſtulticia illiꝰ. Suꝑ plūbū qͥd gͣuabiturEt qd̓ illi alid̓ nomē qͣꝫ fatuꝰ: Arenā ⁊ ſalē etiaſſam ferri faciliꝰ eſt ferre: qͣꝫ hoīem īprudētem ⁊ fatuū ⁊ impiū. Sicut loramētū ligneūcolligatū fundamēto edificij non diſſolueturſic ⁊ cor ꝯfirmatū in cogitatōe ꝯſilij. Cogitatus ſenſati: in oī tꝑe vl̓ metu nō deprauabit̉.Sic̄ ornatus arenoſus in pariete līpido: ⁊ ſic̄palee in excelſis ⁊ cemēta ſine impenſa poſitaꝯtra faciē venti nō ꝑmanebunt: ſic ⁊ cor timidum in cogitatōe ſtulti cōtra impetū timorisnō reſiſtet: ſic ⁊ cor trepidū in cogitatōe fatuiomī tꝑe nō metuet: ſꝫ ⁊ qͥ in p̄ceptis dei ꝑmanet ſꝑ. Pungēs oculum deducit lachrymas⁊ qͥ pūgit cor ꝓfert ſenſum. Mittēs lapidē īvolatilia deijciet illa: ſic ⁊ qͥ ꝯuiciat̉ aīco: diſſoluit aīciciā. Ad amicū ⁊ ſi ꝓduxerꝭ gladiūnon deſperes: eſt em̄ regreſſus ad amicū. Siaperuerit os triſte: nō timeas Eſt em̄ cōcordatio excepto ꝯuitio ⁊ īproperio ⁊ ſuꝑbia etmyſterij reuelatōe ⁊ plaga doloſa. In his oībuſ effugiet amicꝰ Fidē poſſide cū aīco ī pauꝑtate illius: ⁊ vt in bonis illiꝰ leteris. In tꝑetribulatōis illiꝰ ꝑmane illi fidel̓: vt ⁊ in hereditate illiꝰ coheres ſis An̄ ignē camini vapor⁊ fumꝰ ignis inaltat̉ ſic ⁊ an ſanguinē maledcta ⁊ cōtumelie ⁊ mine. Amicum ſalutare nōꝯfundarꝭ. A facie illiꝰ nō me abſcōdā: ⁊ ſi mala mihi euenerint ꝑ illū ſuſtinebo. Omnis qͥ