mēſam ſuā. Fili ſi habes bn̄fac tecū: ⁊ deo dignas oblationes offer. Memor eſto quoniāmors nō tardat: ⁊ teſtamentū inferorū: quiademonſtratū eſt tibi. Teſtamentū em̄ huiusmundi morte moriet̉. An̄ mortem bn̄fac aīcotuo: ⁊ ẜm vires tuas exporrigens da pauꝑi.Nō defrauderis a die bono: ⁊ particula boediei nō te p̄tereat. Nōne alijs relīques dolores ⁊ labores tuos? In diuiſiones ſortis da⁊ acciꝑę: ⁊ iuſtifica aīam tuā. An̄ obitū tuuꝫoꝑare iuſticiā: qm̄ nō eſt apud inferos inuenire cibum. Omīs caro ſicut fenū veteraſcet⁊ ſicut folium fructificans in arbore viridi.Alia generant̉ ⁊ alia deijciunt̉: ſic generatiocarnis ⁊ ſanguīs: alia finit̉ ⁊ alia naſcit̉. Oēopus corruptibile in fine deficiet: ⁊ qui illudoperat̉ ibit cum illo Et omne opus electumiuſtifiicabit̉: ⁊ qui operat̉ illud honorabit̉ īillo. Beatus vir qͥ in ſapiētia morabit̉ ⁊ qͥ iniuſticia ſua meditabitur: ⁊ in ſenſu cogitabitcircūſpectionē dei. Qui cogitat vias illiꝰ incorde ſuo: ⁊ in abſconſis ſuis intelligens: vadens poſt illā quaſi inueſtigator: ⁊ in vijs illius conſiſtēs. Qui reſpicit ꝑ feneſtras illiꝰ:⁊ in ianuis illius audiēs. Qui reqͥeſcit iuxtadomū illius: ⁊ in parietibus illius figens palum. Statuet caſulā ſuaꝫ ad manus illius: etrequieſcent in caſula illius bona ꝑ euū. Statuet filios ſuos ſub tegmīe illius: ⁊ ſb̓ ramiseius morabit̉. Proteget̉ ſub tegmine illiusa feruore: ⁊ in gloria eius requieſcet. XVUi timet deū: faciet bona: et qͥ continens eſt iuſticie apprehendet illam: ⁊obuiabit illi qͣſi mater honorificataꝫ⁊ qͣſi mulier a ꝟginitate ſuſcipiet illū. Cibabit illū pane vite ⁊ intellectus ⁊ aqͣ ſapīe ſalutaris potabit illū. Et firmabit̉ in illo ⁊ nō flectetur: ⁊ cōtinebit illū ⁊ nō cōfundet̉: ⁊ exaltabit illū apud ꝓximos ſuos: ⁊ in medio eccleſie aperiet os eius: ⁊ adimplebit eum ſpūſapiētie ⁊ intellectus: ⁊ ſtola gl̓e veſtiet illū.Iocūditatē ⁊ exultationē theſaurizabit ſuꝑillū: ⁊ nomīe eterno hereditabit illuꝫ. Hoīesſtulti non apprehendent illā: et hoīes ſenſatiobuiabūt illi. Hoīes ſtulti nō videbunt eamlonge em̄ abeſt a ſuꝑbia ⁊ dolo. Uiri mendaces nō erunt illius memores: ⁊ viri veracesinuenient̉ in illa ⁊ ſucceſſuꝫ habebūt vſqꝫ adinſpectionē dei. Nō eſt ſpecioſa laus ī ore peccatoris qꝛ nō eſt a domīo miſſus: qm̄ a deo ꝑfecta eſt ſapīa. Sapīe em̄ dei aſtabit laus: etin ore fideli abūdabit: ⁊ domīator dabit eamilli. Nō dixeris ꝑ deū ab eſt: q̄ em̄ odit ne feceris. Nō dicas: ille me implanauit: nō enimneceſſarij ſunt ei hoīes impij. Omne execramentū erroris odit dn̄s: ⁊ nō erit amabile ti-mentibus eū. Deus ab initio ꝯſtituit hoīem⁊ reliqͥt eū in manu cōſilij ſui. Adiecit mādata ⁊ p̄cepta ſua Si volueris mādata ꝯẜuareꝯſeruabunt te: ⁊ in in ꝑpetuum fidē placitaꝫẜuare. Appoſuit tibi aquā ⁊ ignem ad qd̓ volueris porrige manū tuā. An̄ hominē vita ⁊mors: bonū ⁊ malum. Qd̓ placuerit ei dabitur illi: qm̄ multa ſapīa dei: et fortis ⁊ impotentia: videns oēs ſine intermiſſione. Oculidomini ad timentes eū: ⁊ ip̄e agnoſcit omnēoperā homīs. Nemī mādauit impie agere etnemī dedit ſpaciū peccādi. Nō em̄ ꝯcupiſcitmultitudinē filiorū infideliū ⁊ inutilium.E iocunderis in filijs im­ XVIpijs ſi multiplicent̉: nec oblecterꝭ ſuper ip̄os ſi nō ē timor dei in illis. Nōcredas vīte lllorū: ⁊ ne reſpexeris in laboreseorū. Melior eſt em̄ vnus timēs deū: qͣꝫ mille filij impij. Et vtile eſt mori ſine filijs: qͣꝫ relinquere filios impios. Ab vno ſenſato inhabitabit̉ patria: ⁊ a tribus impijs deſeretur.Multa talia vidit oculus meus: ⁊ fortiorahorū audiuit auris mea. In ſynagoga peccātium exardebit ignis: ⁊ in gēte incredibili exardeſcet ira. Nō exorauerūt ꝓ peccatis ſuisantiqͥ gigantes: qͥ deſtructi ſunt confidentesſue ꝟtuti. ⁊ nō peꝑcit ꝑegrinationi illorū: ſedꝑcuſſit eos ⁊ execratꝰ eſt eos p̄ ſuꝑbia verbiillorū. Nō miſertus eſt illis gentē totam perdens ⁊ texollentē ſe in peccatis ſuis. Et ſicutſexcenta milia peditū qͥ cōgregati ſunt in duritia cordis ſui: ⁊ ſi vnus fuiſſet ceruicatꝰ mirum ſi fuiſſet immunis. Miſericordia em̄ etira eſt cū illopotēs exoratio ⁊ effundēs iraꝫ.Scd̓m miſericordiā ſuā: ſic correctio illiꝰ: hominem ẜm oꝑa ſua iudicat. Nō effugiet ī rapina peccator: ⁊ nō retardabit ſufferentia miſericordiā facientis. Omīs miſericordia faciet locū vnicuiqꝫ ẜm meritū operū ſuorum: ⁊ẜm intellectū ꝑegrinatiōis ip̄ius. Nō dicasA deo abſcondar: ⁊ ex ſomno. qͥs mei mēorabitur. In populo meo nō agnoſcar. Que eſtem̄ aīma mea in tam immēſa creatura? Eccecelum ⁊ celi celorū: abyſſus ⁊ vniu̓ſa terra etq̄ in eis ſunt in cōſpectu illius cōmouebūturmontes ſimul ⁊ colles ⁊ fundamenta terre: etcū cōſpexerit illa deus tremore concutienturEt in oībus his inſenſatū eſt cor: ⁊ oē cor intelligit̉ ab illo: ⁊ vias illiꝰ qͥs intelligit? Et ꝓcella quā nec oculus vidit homīs? Nam plurima illius oꝑa ſunt in abſcōſis: ſed opera iuſticie eius qͥs enunciabit: aut qͥs ſuſtinebit:Lōge em̄ eſt teſtamentū a qͥbuſdā: ⁊ interrogatio hoīm in ꝯſummatōe eſt. Qui minoratcorde cogitat inania: ⁊ vir imprudēs ⁊ errascogitat ſtultā. Audi me fili ⁊ diſce diſcipſina