OAPIENcianō crederis eſſe in virtute cōfirmatus: et hosqͥ te neſciunt in audacia traducis. Tu autemdomīator ꝟtutis cū tranquillitate iudicas.⁊ cum magna reuerētia diſponis nos. Subeſt em̄ tibi cum volueris poſſe. Docuiſti em̄populū tuum ꝑ talia opera: quoniā oportetiuſtum eſſe ⁊ humanū ⁊ bone ſpei feciſti filios tuos: quoniā iudicans das locū in peccatis penitētie. Si em̄ inimicos ẜuorū tuorum⁊ debitos morti cū tanta cruciaſti attentione⁊ liberaſti dans tempus ⁊ locū ꝑ que poſſentmutari a malicia: cum quāta diligentia iudicaſti filios tuos quorū parentibus iuramenta ⁊ conuentiones dediſti bonarum ꝓmiſſionum. Cum ergo das nobis diſciplina inimicos noſtros multiplicit̓ flagellas vt bonitatem tuam cogitemus iudicantes: ⁊ cū de nobis iudicat̉ ſperemus miſericordiam tuam.Unde ⁊ illis qui in vita ſua inſenſate ⁊ iniuſte vixerūt: ꝑ hec que coluerūt dediſti ſumma tormenta. Etem̄ in erroris via diutius eirauerunt deos eſtimantes hec que in animabus ſunt ſuꝑuacua: infantium inſenſatorummore viuētes. Propter hoc tanqͣꝫ pueris inſenſatis iudiciū in deriſum dediſti. Qui autēludibrijs ⁊ increpationibus non ſunt correctidignū dei iudiciū experti ſunt. In his enimq̄ patiebantur moleſte ferebāt: in quibus patiētes indignabant̉. Per hec quos putabātdeos in ip̄is cum exterminarent̉ vidētes illūquem olim negabant ſe noſſe: verū deū agnouerunt. Propter qd̓ ⁊ finis cōdemnationiseorum veniet ſuꝑ illos.XIIIAni ſunt omēs hoīes in quibus nonſubeſt ſciētia dei: ⁊ de his que videntur bona nō potuerūt intelligere euꝫqui eſt: neqꝫ operibus attēdētes agnouerūtquis eſſet artifex: ſed aūt ignē: aut ſpiritum:aut citatū aerē: aut gyrū ſtellarū: aut nimiaꝫaquā: aut ſolē: ⁊ lunam rectores orbis terrarum deos putauerūt. Quoꝝ ⁊ ſi ſpecie delectati deos putauerūt ſciant quāto his dominator eorū ſpecioſior eſt. Speciei em̄ generator hec omīa cōſtituit. Aut ſi ꝟtutem et opera eorū mirati ſunt: intelligāt ab illis: quoniāqͥ hec fecit fortior eſt illis. A magnitudīe em̄ſpeciei ⁊ creature: cognoſcibilit̓ poterit creator horū videri. Sed tn̄ adhuc in his minoreſt querela. Et hi em̄ fortaſſe errāt deū querentes ⁊ volentes inuenire. Etem̄ cū in operibus illius ꝯuerſent̉: inqͥrunt ⁊ ꝑſuaſum habent: qm̄ bona ſunt q̄ vident̉. Iterū autē nechis debet ignoſci. Si em̄ tm̄ potuiſſent ſcirevt poſſent eſtimare ſeculū: quō huius dominum nō faciliꝰ inuenerūt. Infelices aūt ſunt⁊ inter mortuos ſpes illoꝝ eſt: qui appellauerunt deos oꝑa manuū hoīm: aurū ⁊ argentum artis inuentionē: ⁊ ſimiltudines anīaliūaut lapidē inutilē opus manꝰ antique. Autſi qͥs artifex faber de ſilua lignū rectuꝫ ſecuerit: ⁊ huius docte eradat omnē corticē ⁊ arteſua vſus diligent̓ fabricet vas inutile in conuerſationē vite: reliquijs aūt eius oꝑis ad p̄parationē eſce abutat̉: ⁊ reliquū horū qd̓ adnullos vſus facit: lignū curuū ⁊ ꝟticibꝰ plenum ſculpat diligēter ꝑ vacuitatē ſuā: et perſciētiā artis figuret illud ⁊ aſſimulet illd̓ imagini hoīs: aut alicui ex aīmalibus illud comparet: ꝑliniēs rubrica: et rubicundū faciensfuco colorē illius: ⁊ oēm maculā q̄ in illo ē ꝑliniens: ⁊ faciat ei dignā habitationē: ⁊ in pariete ponēs illud ⁊ ꝯfirmans ferro ne forte cadat ꝓſpiciēs illi: ſciēs qm̄ nō poteſt adiuuare ſe. Imago em̄ eſt: ⁊ opus eſt illi adiutoriūEt de ſubſtantia ſua: ⁊ de filijs ſuis: ⁊ de nuptijs: votū faciens inqͥrit. Non erubeſcit loqui cū illo qͥ ſine aīma eſt: ⁊ ꝓ ſanitate qͥdeminfirmū dep̄catur: et ꝓ vita rogat mortuum:⁊ in adiutoriū inutilem inuocat: et ꝓitinerepetit ab eo qͥ ambulare nō poteſt: ⁊ de acquirendo ⁊ de operando. ⁊ de oīm rerū euētu petit ab eo qͥ in omībus eſt inutilis.XIIIITerū alius nauigare cogitans ⁊ perferos fluctus iter facere incipiēs: ligno portante ſe: fragilius lignū inuocat. Illud em̄ cupiditas acquirēdi excogitauit: ⁊ artifex ſapīa fabricauit ſua. Tua auteꝫpater ꝓuidentia ab initio cūcta gubernat: qͦniam dediſti in mari viam: ⁊ inter fluctꝰ ſemitam firmiſſimā oſtēdēs qm̄ potēs es ex omībus ſanare: etiā ſi ſine rate aliqͥs adeat mare.Sed vt nō eſſent vacua ſapīe tue oꝑa: ꝓpterh̓ etiā ⁊ exiguo ligno credūt hoīes aīas ſuas⁊ tranſeūtes mare ꝑ ratē liberati ſunt. Sed ⁊ab initio cum ꝑirent ſuꝑbi gigantes: ſpes orbis terrarū ad ratē cōfugiens: remiſit ſeculoſemen natiuitatis: q̄ manu tua erat gubernata. Bn̄dictum eſt em̄ lignum ꝑ qd̓ ſit iuſticiaPer manus aūt qd̓ fit idolū maledictū eſt: etip̄m: ⁊ qͥ fecit illud: qꝛ ille qͥdem oꝑatus eſt.illud aūt cū eſſet fragile: deus cognominatꝰeſt. Similit̓ aūt odio ſunt deo: impiꝰ ⁊ impietas eius. Etem̄ quod factū eſt: cū illo qͥ fecittormēta patiet̉. Propt̓ hͦ ⁊ in idolis nationūnō erit reſpectus: qm̄ creature dei in odiū facte ſunt ⁊ in temptationē aīe hoīm ⁊ in muſcipulam pedibꝰ inſipientiū. Initiū em̄ fornicationis eſt exquiſitio idoloꝝ ⁊ adinuētio illorum corruptio vite eſt. Neqꝫ em̄ erat ab initio: neqꝫ erunt in perpetuum. Superuacuitas enim hominum hec adinuenit in orbemterrarum: ⁊ ideo breuis illoruꝫ finis eſt inuē-