tus. Acerbo em̄ luctu dolēs pater rapti citoſibi filij fecit imaginē ⁊ illū qui tunc quaſi hōmortuus fuerat: nūc tanqͣꝫ deū colere cepit ⁊conſtituit inter ſeruos ſuos ſacra ⁊ ſacrificiaDeinde interueniente temꝑe: cōualeſcēte antiqͣ cōſuetudine: h̓ error tanqͣꝫ lex cuſtodituseſt: ⁊ tyrannorū imperio colebant̉ figmenta.Et hos quos in palam hoīes honorare nonpoterant ꝓpter hoc ꝙ lōge eſſent: a longinqͦfigura eorū allata euidentē imaginem regisquē honorare volebant fecerūt vt illū qui aberat tanqͣꝫ p̄ſentem colerent ſua ſollicitudine.Prouexit aūt ad horū culturā ⁊ hos qͥ ignorabant artificis eximia diligentia. Ille enimvolens plus placere illi qͥ ſe aſſumpſit: elaborauit arte ſua vt ſimilitudinē in meliꝰ figuraret. Ml̓titudo aūt hominū abducta ꝑ ſpēmoperis: eum qͥ ante tꝑus tanqͣꝫ hō honoratufuerat nunc deū eſtimauerūt. Et hec fuit vite humane deceptio qm̄ aūt affectui aut regibus deſeruiētes hoīes: incōmunicabile nomen lapidibus ⁊ lignis impoſuerunt. Et nōſuffecerat erraſſe eos circa dei ſcientiā: ſed etin magno viuētes inſciētie bello: tot ⁊ tā magna mala pacē appellant̉. Aut em̄ filios ſuosſacrificantes: aut obſcura ſacrificia facientesaut inſanie plenas vigilias habētes neqꝫ vitam neqꝫ nuptias mūdas iam cuſtodiūt: ſed⁊ alius aliū ꝑ inuidiam occidit: aut adulterans cōtriſtat: ⁊ omīa cōmixta ſunt ſanguis.homicidiū: furtum ⁊ fictio: corruptio et infidelitas: turbatio ⁊ ꝑiuriū: tumultus: bonoꝝdei immemoratio: animarū inquinatio: natiuitatis immutatio: nuptiarū incōſtātia: inordinatio mechie ⁊ impudicitie. Infandorumem̄ idolorū cultura omīs mali cauſa eſt: et initium ⁊ finis. Aut em̄ dum letantur inſaniūt:aut certe vaticinant̉ falſa: aut viuūt iniuſte:aut ꝑiurant cito. Dū em̄ cōfidunt in idolisīſunt ſine aīma male iurātes noceri ſe non ſperant Vtraqꝫ ergo illis eueniēt digne: quoniāmale ſenſerūt de deo attēdentes idolis: et iurauerūt iniuſte in idolo cōtemnētes iuſticiā.Non em̄ iurantiū eſt ꝟtus: ſed peccantiū pena ꝑambulat ſꝑ iniuſtorū p̄uaricationē. XVU aūt deus noſter: ſuauis ⁊ verꝰ espatiens ⁊ in miſericordia diſponensAomīa. Etem̄ ſi peccauerimꝰ tui ſumꝰſcientes magnitudinē tuā: ⁊ ſi nō peccauerimus: ſcimus qm̄ apud te ſumus computati.Noſſe em̄ te cōſummata iuſticia eſt ⁊ ſcire iuſticiam ⁊ ꝟtutem tuā radix eſt immortalitatis. Non em̄ in errorē induxit nos hominuꝫmale artis excogitatio nec vmbra picture: labor ſine fructu: effigies ſculpta per varios colores: cuius aſpectus dat inſenſato concupi-ſcentiam: ⁊ diligit mortue imaginis effigiemſine aīa. Malorū amatores digni ſunt morte: qͥ ſpem habēt in talibus: ⁊ qͥ faciūt illos: ⁊qui diligunt: ⁊ qui colūt. Sed ⁊ figulus morlem terra p̄mens laborioſe fingit ad vſus noſtros vnūquodqꝫ vas: ⁊ de eodē luto fingitꝰque munda ſunt in vſum vaſa: ⁊ ſimiliter quehis ſunt cōtraria. Horū autē vaſorū quis ſitvſus iudex eſt figulus. Et cum labore vanodeū fingit de eodē luto: ille qui paulo ante degerra factus fuerat: ⁊ poſt puſillū reducit ſevnde acceptus eſt repetitus anime debitumquam habebat. Sed cura eſt illi nō quia laboraturus eſt: nec qͦniaꝫ breuis illi vita eſt: ſꝫcōcertat̉ aurificibꝰ ⁊ argentarijs: ſed ⁊ erarios imitat̉: ⁊ gloriā p̄fert: quoniā res ſuꝑuacuas fingit. Cinis eſt em̄ cor eius ⁊ terra ſuꝑuacua ſpes illius: et luto vilior vit a eiꝰ: ꝗm̄ignorauit qui ſe finxit: ⁊ qͥ inſpirauit illi animam que operat̉: ⁊ qui inſufflauit ei ſpirituꝫvitalem. Sed ⁊ eſtimauerunt luſum eſſe vitānoſtram: ⁊ cōnuerſationē vite compoſitā adlucrū ⁊ oportere vndecunqꝫ etiā ex mala acquirere. Hic em̄ ſcit ſe ſuꝑ omēs delinquerequi ex terre materia fragilia vaſa et ſculptilia fingit. Omnes em̄ inſipientes ⁊ infelicesſupra modū anime ſue ſuꝑbi ſunt inimici populi tui: ⁊ imperātes illi: quoniā omīa idolanationū deos eſtimauerūt quibus neqꝫ oculorū viſus eſt ad videndū: neqꝫ nares ad ꝑcipiendum ſpiritū: neqꝫ aures ad audiendumneqꝫ digiti manuū ad tractandū: ſed ⁊ pedeseorū pigri ad ambulandū. Homo em̄ fecit illos: ⁊ qui ſpiritū mutatus eſt: is finxit illosNemo em̄ ſibi ſimilē homo poterit deum fingere. Cum em̄ ſit mortalis mortuū fingit manibus iniqͥs. Melior em̄ eſt ip̄e his quos colit: quia ip̄e qͥdem vixit cū eſſet mortalis: illiaūt nunqͣꝫ. Sed ⁊ aīmalia miſerrimi colunt.Inſenſata em̄ cōparata his illis ſunt deteriora. Sed nec aſpectu aliqͥs ex his animalibusbona poteſt conſpicere. Effugerunt autē deilaudem ⁊ benedictionem eius.Ropter hec et his ſimilia paſſi ſuntpdigne tormēta ⁊ ꝑ multitudinem beſtiarū exterminati ſunt Pro quibustormentis bn̄ diſpoſuiſti populū tuū: quibꝰdediſti cōcupiſcentiā delectamenti ſui nouūſaporē eſcā parās eis ortigometrā: vt illi quidem cōcupiſcentes eſcā ꝓpter ea q̄ illis oſtenſa ⁊ miſſa ſunt: etiā a neceſſaria cōcupiſcentiaauerterent̉. Hi autē in breui inopes facti nouam guſtauerūt eſcā. Oportebat em̄ ill̓ ſineexcuſatiōe qͥd ē ſuꝑuenire interitū exercētibꝰtyrannidē: his aūt tm̄ oſtēdere quēadmodūinimici eoꝝ ext̓mīabant̉. Etem̄ cū ill̓ ſuꝑue