ptrum regni: ⁊ potentiā aduerſus eos qͥ eumdeprimebāt: ⁊ mēdaces oſtendit qui maculauerunt illum: ⁊ dedit illi claritatem eternam.Hec populū iuſtū ⁊ ſemen ſine querela liberauit a nationibus que illū deprimebāt. Intrauit in aīam ẜui dei: ⁊ ſtetit ꝯtra reges horrendos in portentis ⁊ ſignis. Et reddit iuſtiſmercedem lalorū ſuoꝝ ⁊ deduxit illos in viamirabili: ⁊ fuit illis in velamēto diei: ⁊ in luce ſtellarū per noctem. Et tranſtulit illos permare rubrū: ⁊ tranſuexit illos per aquam nimiam. Inimicos autē illorū demerſit in mare: ⁊ ab altitudine inferorū eduxit illos. Iōiuſti tulerūt ſpolia impiorū: et decantauerūtdomine nomen ſanctū tuū: ⁊ victricē manuꝫtuam laudauerunt pariter. Quoniā ſapiētiaaperuit os mutoꝝ: ⁊ linguas infantium fecitdiſertas.Irexit oꝑa eorum in manibus prod Op̄hete ſancti. Iter fecerunt ꝑ deſertaque nō habitant̉ ⁊ in locis deſertꝭ fecerunt caſas. Steterūt cōtra hoſtes: ⁊ de inimicis ſe vindicauerūt. Sitierūt ⁊ inuocauerūt te: ⁊ data eſt illis aqua de petra altiſſima⁊ reqͥes ſitis de lapide duro. Per q̄ eī penaspaſſi ſunt inimici illorū: a defectiōe potus ſuiin eis cū abundarēt filij iſrael letati ſunt Perhec cū illis deeſſent bn̄ cū illis actū eſt. Namꝓ fonte qͥdem ſempiterni fluminis humanūſanguine dediſti iniuſtis. Qui cū minuerentur in traductione infantiū occiſorū: dediſtiillis abūdantē aquā inſperate: oſtendēs ꝑ ſitim q̄ tūc fuit quēadmodū tuos exaltares: etaduerſarios illorū necares. Cū em̄ temptatiſunt ⁊ quidē cū miſericordia diſciplinā accipientes ſcierūt: quemadmodū cū ira iudicati impij tormenta paterent̉ Hos qͥdem tanqͣꝫpat̓ monēs ꝓbaſti: illos aūt tanqͣꝫ durus rexinterrogās cōdemnaſti. Abſentes em̄ ⁊ p̄ſentes ſimilit̓ torquebant̉. Duplex em̄ illos acceperat tediū: ⁊ gemitus cū memoria preteritorum. Cū em̄ audirent ꝑ ſua tormēta bn̄ ſecum agi: cōmemorati ſunt dn̄m: admirantesin finē exitus. Quē em̄ in expoſitōe praua ꝓiectum deriſerunt in finē euentus mirati ſuntNō ſimilit̓ iuſtis faciēs: ꝓ cogitatiōibꝰ autēīſenſatꝭ iniqͥtates illoꝝ. Qd̓ qͥdā errātes colebāt mutos ſerpētes ⁊ beſtias ſuꝑuacuas: immiſiſti illis multitudinē mutorū animaliumin vindictā: vt ſcirēt qꝛ ꝑ que peccat qͥs: perhec ⁊ torquetur. Nō em̄ impoſſibilis erat oīpotens manus tua q̄ creauit orbem terraruꝫex materia inuiſa: immittere illis ml̓titudinēyrſorū aūt audaces leones: aut noui generisira plenas et ignotas beſtias. aut vaporemigneū ſpirantes: aut fumi odorem ꝓferentesaut horrēdas ab oculis ſcinticlas emittētesquarū nō ſolum leſura poterat illos exterminare: ſed ⁊ aſpectus ꝑ timorem occidere. Nā⁊ ſine his vno ſpiritu poterant occidi ꝑſecutionem paſſi ab ip̄is factis ſuis: ⁊ diſꝑſi perſpūm ꝟtutis tue: ſed omīa in menſura et numero ⁊ pōdere diſpoſuiſti. Multū em̄ valere tibi ſoli ſuꝑat ſemꝑ: ⁊ ꝟtute brachij tui qͥsreſiſtet? Quoniā tāqꝫ momentū ſtare: ſic eſtante te orbis terrarū: ⁊ tanqͣꝫ gutta roris antelucani qͥ deſcēdit in terrā. Et miſereris omnium: quia omīa potes ⁊ diſſimulas peccatahoīm ꝓpter penitentiā. Diligis em̄ oīa queſunt: ⁊ nihil eorū odiſti que feciſti: nec enimodiens aliqͥd cōſtituiſti: aut feciſti. Quomōaūt poſſet aliqͥd permanere niſi tu voluiſſes:aūt quod a te vocatū eſt non eſſet: cōuerſaret̉Parcis aūt omnibus: qm̄ tua ſunt domine qͥamas animas.Quā bonus ⁊ ſuauis eſt domīe ſpūso N tuus in omībus. Ideoqꝫ hos qͥ exerrāt partibus corrip̄is ⁊ de qͥbus peccant ammones ⁊ alloquerꝭ vt relicta maliciacredant in te dn̄e. Illos em̄ antiqͦs inhabitatores terre ſancte tue qͦs exhorruiſti: quoniāodibilia oꝑa tibi faciebant ꝑ medicamīa ⁊ ſacrificia iniuſta: ⁊ filiorū ſuorū necatores ſinemiſericordia: ⁊ comeſtores viſcerū hominuꝫ⁊ deuoratores ſanguīs: ⁊ auctores parentesanimarū inauxiliatarū ꝑdere voluiſti a medio ſacramēto tuo: ꝑ manus parentū noſtrorum: vt dignā ꝑciperēt ꝑegrinationē puerorum dei que tibi omniū carior eſt terra. Sed⁊ his tanqͣꝫ homībus peꝑciſti: ⁊ miſiſti anteceſſores exercitus tui veſpas vt illos paulatim exterminarēt. Non qꝛ impotens eras inbello ſubijcere impios iuſtis: aut beſtijs ſeuiſaut ꝟbo duro ſimul extermīare: ſed partibꝰiudicās dabas locū penitentie: non ignorāsqm̄ neqͣꝫ ē natio eorū: ⁊ naturalis malicia ipſorū: ⁊ qm̄ nō poterat mutari cogitatio illoꝝin ꝑpetuū. Semen em̄ erat maledictū ab initio. Nec timens aliquem veniam dabas peccatis illorū. Quis em̄ dicet tibi: quid feciſti?Aut qͥs ſtabit contra iudiciū tuū. Aut qͥs inꝯſpectu tuo veniet vindex iniquoruꝫ hoīmAut qͥs tibi imputabit: ſi ꝑirent nationes qͣstu feciſti? Nō eſt em̄ alius deus qͣꝫ tu: cui cura eſt de omnibus: vt oſtēdas qm̄ nō iniuſteiudicas iudiciū Neqꝫ rex neqꝫ tyrānus in cōſpectu tuo inquirent de his quos perdidiſti.Cū ergo ſis iuſtus: iuſte omīa diſponis: ip̄mquoqꝫ qͥ nō debet puniri. cōdemnas ⁊ exterūeſtimas a tua ꝟtute. Uirtus enim tua iuſticie initiū eſt: ⁊ ob hͦ ꝙ oīm dn̄s es omībus teparcere facis. Uirtutem em̄ oſtendis tu: qui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten