ſapiētis ſimilit̓ vt ſtulti in ꝑpetuū: et futuraoꝑa obliuione cūcta pariter operiēt. Morit̉doctus ſimiliter vt indoctus ⁊ idcirco teduitme vite mee videntē mala vniuerſa eſſe ſub ſole: ⁊ cūcta vanitatē ⁊ afflictiōeꝫ ſpūs Rurſuſdeteſtatus ſum oēm induſtriā meā qua ſb̓ ſole ſtudioſiſſime laboraui habiturus heredeꝫpoſt me quem ignoro vtrum ſapiens an ſtultus futurus ſit: ⁊ dominabitur in laboribusmeis quibus deſudaui ⁊ ſollicitus fui. Et eſtquicqͣꝫ tam vanum? Unde ceſſaui renunciauitqꝫ cor meum vltra laborare ſub ſole. Namcum alius laboret in ſapīa ⁊ doctrina ⁊ ſollicitudine: homī ocioſo queſita dimittit. Et hͦquoqꝫ vanitas: ⁊ magnū malum. Quid em̄ꝓderit homini de vniuerſo labore ſuo ⁊ afflictione ſpūs qua ſub ſole cruciatus eſt: Cuncti dies eius doloribus ⁊ erumnis pleni ſuntnec per noctem mēte requieſcit. Et hoc nōnevanitas eſt? Nonne melius eſt comedere etbibere: ⁊ oſtēdere aīme ſue bona de laboribꝰſuis: Et hoc de manu dei eſt. Quis ita deuorabit ⁊ delitijs affluet vt ego: Homī bono inconſpectu ſuo dedit deus ſapīam ⁊ ſcientiam⁊ intelligētiā: peccatori aūt dedit afflictionē⁊ curā ſuꝑfluam: vt addat ⁊ cōgreget ⁊ tradat ei qui placuit deo. Sed ⁊ hͦ vanitas eſt:⁊ caſſa ſollicitudo mentis.Mnia tempus habēt: ⁊ ſuis ſpatijso Dtranſeūt vniuerſa ſub celo. Tempusnaſcendi: ⁊ tempus moriēdi. Tēpusplantādi: ⁊ tempus euellēdi qd̓ plantatū eſtTempus occidēdi ⁊ tēpus ſanandi. Tēpusdeſtruendi: ⁊ tempus edificādi. Tꝑus flēdi⁊ tēpus ridendi. Tēpus plangendi: ⁊ tēpusſaltādi. Tꝑus ſpargendi lapides: ⁊ tempuscolligendi. Tempus amplexādi: ⁊ tꝑus longefieri ab amplexibus. Tp̄us acquirendi: ⁊tꝑus ꝑdendi. Tempus cuſtodiendi: ⁊ tꝑusabijciendi. Tempus ſcindēdi: ⁊ tꝑus cōſuendi. Tempus tacēdi: ⁊ tꝑus loquēdi. Tēpusdilectionis. ⁊ tꝑus odij. Tempus belli: ⁊ tēpus pacis. Quid habet amplius hō de labore ſuo? Uidi afflictionem quā dedit deus filijs hominū vt diſtentant̉ in ea. Cuncta fecitbona in tꝑe ſuo: ⁊ mundum tradidit diſpoſitioni eoꝝ vt nō inueniat hō opꝰ qd̓ oꝑatus ēdeus ab initio vſqꝫ ad finem. Et cognoui ꝙnō eſſet melius niſi letari: facere betie in vitaſua. Omnis em̄ hō qui comedit ⁊ bibit: ⁊ videt bonū de labore ſuo: hoc donū dei eſt. Didici ꝙ omnia oꝑa que fecit deus ꝑſeuerēt inꝑpeluum. Nō poſſumus eis quicqͣꝫ adderenec auferre q̄ fecit deus vt timeat̉. Quod factum eſt ip̄m permanet. Que futura ſunt iamfuerūt: ⁊ deus inſtaurat qd̓ abijt. Vidi ſb̓ ſo-Eccleſiaſtesle in loco iudicij impietateꝫ: ⁊ in loco iuſticieiniquitatem: ⁊ dixi in corde meo. Iuſtū ⁊ impium iudicabit dn̄s: ⁊ tēpus oīs rei tūc erit.Dixi in corde meo de filijs hominū vt probaret eos deus: ⁊ oſtenderet ſimiles eſſe beſtijsIdcirco vnus interitꝰ eſt homīs ⁊ iumētorū⁊ equa vtriuſqꝫ conditio. Sicut moritur hōſic ⁊ illa moriunt̉. Similiter ſpirāt omīa ⁊ nihil habet hō iumēto amplius. Cuncta ſubiacent vanitati ⁊ omīa ꝑgunt ad vnū locū. Deterra facta ſunt: ⁊ in terrā pariter reuertunt̉.Quis nouit ſi ſpūs filiorū adam aſcendat ſurſum: ⁊ ſi ſpūs iumentorū deſcendat deorſum.Et deprehendi nihil eſſe melius qͣꝫ letari hominem in opere ſuo: ⁊ hanc eſſe partem illiusQuis em̄ eum adducet vt poſt ſe futura cognoſcat.Erti me ad alia et vidi calūnias queV Iſub ſole gerunt̉: ⁊ lachrymas innoc ētium ⁊ neminē ꝯſolatorem: nec poſſereſiſtere eorū violentie: cunctorū auxilio deſtitutos Et laudaui magis mortuos qͣꝫ viuētes: et feliciorē vtroqꝫ iudicaui qͥ nec dum natus eſt: nec vidit mala q̄ ſub ſole fiūt. Rurſuꝫcōtemplatus ſum oēs labores hoīm: ⁊ induſtrias animaduerti patere inuidie ꝓximi Etin hoc ergo vanitas: ⁊ cura ſuꝑflua eſt. Stultus complicat manꝰ ſuas: ⁊ comedit carnesſuas dicens. Melius eſt pugillus cū requieqͣꝫ plena vtraqꝫ manus cū labore ⁊ afflictiōeanimi. Conſiderās repperi ⁊ aliam vanitatēſub ſole. Unꝰ eſt ⁊ ſecundū nō habet: nō filiūnō fratrē: ⁊ tn̄ laborare nō ceſſat: nec ſatiāturoculi eiꝰ diuitijs: nec recogitat dicēs: Cui laboro: ⁊ fraudo aīam meā bonis? In hͦ qͦꝫ vanitas eſt: ⁊ afflictio peſſima. Meliꝰ eſt ergoduos eſſe ſimul qͣꝫ vnū: habet em̄ emolimētūſocietatis ſue Si vnus ceciderit ab altero fulcietur. Ue ſoli: qꝛ cum ceciderit nō habꝫ ſubleuantem ſe. Et ſi dormier. nt duo fouebunt̉mutuo. Unus quō calefiet? Et ſi qͥſpiam preualuerit ꝯtra vnū: duo reſiſtunt ei. Funiculus triplex difficile rumpit̉. Melior eſt puer pauper et ſapiēs rege ſene ⁊ ſtulto: qͥ neſcitp̄uidere in poſterū. Ꝙ de carcere catheniſqꝫinterdū qͥs egrediat̉ ad regnū: ⁊ alius natusin regno inopia conſumatur. Uidi cunctosviuentes qͥ ambulant ſub ſole cū adoleſcenteſecūdo: qui conſurget ꝓ eo. Infinitus numerus eſt populi oīm qͥ fuerūt ante eū: ⁊ qui poſtea futuri ſunt nō letabunt̉ in eo. Sed ⁊ hocvanitas ⁊ afflictio ſpūs. Cuſtodi pedē tuumingrediens domum dei: ⁊ appropinqua vt audias. Multo enim melior eſt obedientia qͣꝫſtultorum victime: qui neſciunt quid faciunt