Emini me ante hoc ferme quinquenniū. cuꝫ adhuc rome eſſem⁊ eccleſiaſten ſancte bleſille legerem. vt eā ad ꝯtemptū mundi huius ꝓuocareꝫ ⁊ omne qd̓in mūdo cerneret putaret eſſe ꝓ nihilo. rogatum ab ea: vt in morem cōmentarioli. obſcura q̄qꝫ diſſererem: vt abſqꝫ me poſſet intelligere qͥ legebat. Itaqꝫ qm̄ in ꝓcinctu noſtri operis ſubita morte ſubtracta eſt et vbi non meruimus a paula ⁊ euſtochiū talē vite noſtrehabere ꝯſortē. tāto vulnere tunc ꝑcuſſus obmutui. nunc in bethleem poſitus. anguſtiorevidelicet ciuitate. ⁊ illiꝰ memorie ⁊ vob̓ reddo qd̓ debeo. Hoc breuiter amonēs ꝙ nulliꝰautoritatem ſecutus ſum. ſed de hebreo trāſferens: maxime ſeptuaginta interp̄tum cōſuetudini me coaptaui: in his dūtaxat q̄ nō multum ab hebraicis diſcrepabāt. Interdū aqͥleqͦꝫ ⁊ ſymmachi ⁊ theodotionis recordatꝰ ſuꝫvt nec nouitate nimia. lectoris ſtudiū deterrerem: nec rurſum ꝯtra ꝯſcīam meā fonte veritatis omiſſo. opinionū riuulos cōſectarer.Explicit prologus ſancti Hieronymi. Incipit Eccleſiaſtes. Ca. I.Erba eccleſiaſtes. filij dauid regꝭ hieruſalem. Uanitas vanitatum dixit eccleſiaſtes: vanitas vanitatū ⁊ omīa vanitas. Quid habꝫ amplhō de vniuerſo labore ſuo quo laborat ſb̓ ſole? Generatio p̄terit. ⁊ generatio aduenit: terra aūt ineternū ſtat. Orit̉ ſol ⁊ occidit. et adlocum ſuū reuertit̉: ibiqꝫ renaſcens girat permeridiem ⁊ flectit̉ ad aquilonem. Luſtransvniuerſa in circuitu ꝑgit ſpūs. ⁊ in circulosſuos reuertit̉. Oīa flumina intrant in mare:⁊ mare non redundat. Ad locū vnde exeuntflumina reuertunt̉: vt iterū fluant. Cūcte resdifficiles nō pōt eas homo explicare ẜmoneNō ſaturat̉ oculus viſu: nec auris auditu īpletur. Quid eſt qd̓ fuit. Ip̄m quod futuruꝫeſt: Quid eſt quod factum eſt. Ip̄m qd̓ faciendum eſt? Nihil ſub ſole nouum. nec valetquiſqͣꝫ dicere: ecce hoc recens eſt. Iam enimp̄ceſſit in ſeculis q̄ fuerunt ante nos. Non eſtpriorum memoria? ſed nec eorū quidem q̄ poſtea futura ſunt erit recordatio apud eos quifuturi ſunt in nouiſſimo. Ego eccleſiaſtes fuirex iſrael in hierl̓m ⁊ propoſui in animo meoq̄rere ⁊ inueſtigare ſapiēter de omnibus queEunt ſub ſole. Hanc ꝯcupationē peſſimā dedit deus filijs hoīm vt ocuparent̉ in ea. Vidi que fiunt cuncta ſub ſole. et ecce vniuerſavanitas ⁊ afflictio ſpiritꝰ. Peruerſi difficilecorrigunt̉. ⁊ ſtultorū infinitus eſt numerus.Locutus ſum in corde meo dicens. Ecce magnus effectus ſum ⁊ preceſſi omnes ſapientiaqui fuerunt ante me in hieruſalem: et mensmea contēplata ē ⁊ multa ſapienter ⁊ didici:dediqꝫ cor meū vt ſcirem prudentiā atqꝫ doctrinam erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiā. Et agnoui ꝙ inhiſ qͦꝫ eſſet labor ⁊ afflictio ſpūs. eo ꝙ in multa ſapientia multa ſit indignatio: ⁊ qui additſcientiam. addit ⁊ labotem.Ixi ergo in corde meo. Uadam ⁊affluam delitijs: ⁊ fruar bonis Etvidi ꝙ hoc quoqꝫ eſſet vanitas.Riſum reputaui errorem. ⁊ gaudio dixi. Quid fruſtra deciperis. Cogitauiin corde meo abſtrahere a vino carnē meam.vt animum meū tranſferrem ad ſapientiam.deuitaremqꝫ ſtulticiā: donec viderem quideſſet vtile filijs hoīm: quo facto opꝰ eſt ſb̓ ſole numero dierū vite ſue. Magnificaui oꝑamea. Edificaui mihi domos ⁊ plātaui vineas: feci hortos ⁊ pomeria ⁊ conſeui ea cunctigeneris arboribus ⁊ extruxi michi piſcinasaquarum vt irrigarem ſiluam lignorum germinantium. Poſſedi ſeruos ⁊ ancillas multamqꝫ familia habui: armenta qͦꝫ ⁊ magnosouium greges vltra omnes qͥ fuerunt an̄ mein hierl̓m. Coaceruaui mihi argentum ⁊ aurum ⁊ ſubſtantias regum ⁊ ꝓuinciarū. Fecimihi cantores ⁊ cantatrices ⁊ delitias filioꝝhominū cyphos ⁊ vrceolos in miniſterio advina fundenda. ⁊ ſuꝑgreſſus ſum opibꝰ omnes qui ante me fuerunt in hierl̓m. Sapiētiaquoqꝫ ꝑſeuerauit mecum: ⁊ omnia q̄ deſiderauerunt oculi mei nō negaui eis: nec prohibui cormeum quin omni voluptate frueret̉.⁊ oblectaret ſe in his q̄ p̄paraueram. Et hācratus ſum partem meā: ſi vterer labore meo.Cūqꝫ me cōuertiſſem ad vniuerſa oꝑa q̄ fecerant manus mee. ⁊ ad labores in quibus fruſtra ſudaueram: vidi in omnibus vanitatem⁊ afflictionem animi. ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſole. Tranſiui ad ꝯtemplandā ſapientiā. erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiā. Quid eſt inquā hō vt ſequipoſſit regem factorem ſuū? Et vidi ꝙ tantuꝫprecederet ſapientia ſtulticiam: qͣꝫtum differtlux a tenebris. Sapientis oculi in capite eiꝰ:ſtultus in tenebris ambulat. Et didici ꝙ vnꝰvtriuſqꝫ eſſet interitus ⁊ dixi in corde meo.Si vnꝰ ⁊ ſtulti ⁊ meus occaſus erit. quid mihi ꝓdeſt ꝙ maiorem ſapientie dedi operam:Locutuſqꝫ cum mente mea animaduerti ꝙhoc qͦꝫ eſſet vanitas Non enim erit memoria