mutui ⁊ n̄ aꝑuios meū: qm̄ tu feciſti: amouea me plagas tuaſ. A fortitudine manꝰ tue egodefeci in increpatiōibꝰ ꝓpter iniqͥtatē corripuiſti hoīem. Et tabeſcere feciſti ſicut araneam aīam eiꝰ: verū tn̄ vane ꝯturbat̉ om̄is hō.Exaudi orationē meā dn̄e ⁊ dep̄cationē meāauribꝰ ꝑcipe lachrymas meas. Ne ſileas qm̄aduena ego ſum apud te ⁊ ꝑegrinꝰ ſicut om̄spr̄es mei. Remitte mihi vt refrigerer priuſqͣꝫabeam ⁊ ampliꝰ nō ero. In finē ps dauid.Epectans expectaui XXXIXdn̄m: ⁊ intēdit mihi. Et exaudiuit p̄ces meas: ⁊ eduxit me de lacu miẜie⁊ deluto fecis. Et ſtatuit ſupra petraꝫ pedesmeos: ⁊ direxit greſſus meos. Et īmiſit in osmeū canticū nouū: carmē deo nr̄o. Uidebūtmulti ⁊ timebunt: ⁊ ſperabūt in dn̄o Beatusvir cuiꝰ ē nomen dn̄i ſpes eiꝰ: ⁊ nō reſpexit invanitates ⁊ īſanitas falſas. Multa feciſti tudn̄e deꝰ meꝰ mirabilia tua ⁊ cogitatōibꝰ tuisnō eſt qui ſimilis ſit tibi. Annūciaui ⁊ locutꝰſum multiplicati ſunt ſuꝑ numerum. Sacrificiū ⁊ oblationē noluiſti: aures autē ꝑfeciſtimihi. Holocauſtū ⁊ ꝓ pctō n̄ poſtulaſti: tūcdixi ecce venio. In capite libri ſcriptū eſt deme vt facerē voluntate tuā deꝰ meus volui ⁊legem tuā in medio cordis mei. Annunciauiiuſticiā tuā in eccleſia magna: ecce labia meanō ꝓhibebo dn̄e tu ſciſti Iuſticiā tuā nō abſcondi in corde meo: veritatē tuam ⁊ ſalutaretuū dixi. Nō abſcōdi miẜicordiā tuā ⁊ ꝟitatētuā a cōcilio ml̓to. Tu aūt dn̄e ne longe facias miſerationes tuas a me: miẜicordia ⁊ veritas tua ſemꝑ ſuſceper̄t me. Qm̄ circumndederūt me amala quorū nō ē numerꝰ: cōprehēdęrūt me ini qͥtates mee ⁊ nō potui vt viderēMultiplicate ſunt ſuꝑ capillos capitis mei⁊ cor meū dereliqͥt me. Cōplaceat tibi domine vt eruas me: dn̄e ad adiuuandū me reſpice. Confundant̉ ⁊ reuereant̉ ſimul: qͥ querūtanimā meā vt auferāt eam. Auertant̉ retrorſum ⁊ reuereant̉: qui volunt mihi mala. Ferant confeſtim cōfuſionē ſuā: qui dicunt mihieuge euge. Exultent ⁊ letent̉ ſuꝑ te oēs querentes te: ⁊ dicāt ſemꝑ magnificet̉ dn̄s qͥ diligunt ſalutare tuū. Ego aūt mēdicꝰ ſuꝫ ⁊ pauper: dn̄s ſollicitꝰ eſt mei. Adiutor meꝰ ⁊ ꝓtector meus tu es: deꝰ meꝰ ne tardaueris Infinē psͣ dauid.Eatus vir qͥ intelligit ſuꝑ egenum ⁊b pauꝑem: in die mala liberabit eū dominꝰ. Un̄s cōſeruet eū ⁊ viuificet eū:⁊ btm̄ faciet eum in terra: ⁊ nō tradat eum inanimā inimcorū eius. Dn̄s opem feret illi ſuper lectū doloris eius: vniuerſuꝫ ſtratū eiusverſaſti in infirmitate eius. Ego dixi dn̄e miPſalteriumſerere mei: ſana aīaꝫ meā qꝛ peccaui tibi. Inimici mei dixerūt mala mihi: qn̄ moriet̉ ⁊ peribit nomē eius? Et ſi ingrediebat̉ vt videret̉vana loquebat̉ cor eiꝰ: cōgregauit iniquitatēſibi. Egrediebat̉ foras: ⁊ loquebat̉ in idipſū.Aduerſum me ſuſurrabant omēs inimici meiaduerſum me cogitabant mala mihi. Verbuꝫiniquū ꝯſtituerūt aduerſum me: nūqͥd qͥ dormit nō adijciet vt reſurgat: Etem̄ homo pacꝭmee in quo ſperaui: qui edebat panes meosmagnificauit ſuꝑ me ſupplantationē. Tu autem dn̄e miſerere mei: ⁊ reſuſcita me ⁊ retribuam eis. In hoc cognoui qm̄ voluiſti me: qm̄non gaudebit inimicus meus ſuper me Meaūt ꝓpter innocentiā ſuſcepiſti: ⁊ confirmaſtime in cōſpetu tuo in eternū. Bn̄dictus dominus deꝰ iſrl̓ a ſeculo in ſeculū: fiat fiat. Infinē intellectus filijs chore: psͣ dauid. XLIUēadmodū deſiderat ceruꝰ ad fōtesCIaqͣrū: ita deſiderat aīa mea ad te deꝰ.Sitiuit anima mea ad deū fontem viuun: qn̄ venia ⁊ apparebo an̄ faci ē dei. Fuerunt mihi lachryme mee panes die ac nocte:dū dicit̉ mihi quotidie vbi eſt deꝰ tuus. Hecrecordatꝰ ſum ⁊ effudi in me aīam meā: quoniam tranſibo in locū tabernaculi āmirabilisvſqꝫ ad domū dei. In voce exultatiōis ⁊ confeſſionis: ſonus epulantis. Quare triſtis esanima mea: ⁊ quare cōturbas me. Spera indeo qm̄ adhuc cōfitebor illi: ſalutare vultusmei ⁊ deus meus. Ad meipſum aīa mea conturbata eſt: ꝓpterea memor ero tui de terraiordanis ⁊ hermonijm a mōte modico. Abyſſus abyſſum inuocat: in voce cataractarū tuarū. Om̄ia excelſa tua ⁊ fluctꝰ tui: ſuꝑ me trāſierūt. In die mādauit dn̄s miẜicordiā ſuam⁊ nocte canticū eiꝰ. Apud me oratio deo vitemee: dicā deo ſuſceptor meꝰ es. Quare oblitꝰes mei: ⁊ quare cōtriſtatꝰ incedo dum affligitme inimicus? Dū ꝯfringunt̉ oſſa mea: exprobrauerūt mihi qͥ tribulāt me inimici mei. Dūdicunt mihi ꝑ ſingulos dies vbi ē deus tuusquare triſtis es anima mea ⁊ qͣre ꝯturbas meSpera in deo qm̄ adhuc cōfitebor illi: ſalutare vultus mei ⁊ deꝰ meꝰ. In finē psͣ dauidXLIIUdica me deus⁊ diſcerne cauſam meaꝫ de gente nonſancta: ab hoīe iniquo ⁊ doloſo erueme. Quia tu es deꝰ fortitudo mea: quare merepuliſti ⁊ quare triſtis in cedo aū affligit meinimicus? Emitte lucem tuā ⁊ veritatē tuamip̄a me deduxerūt ⁊ adduxerūt in montē ſanctum tuū ⁊ in tabernacula tua. Et ītroibo adaltare dei: ad deū qui letificat iuuentutē meāCōfitebor tibi in cithara deꝰ deus meꝰ: quare triſtis es anima mea ⁊ quare ꝯturbas me.9 3