PſalteriumReuela dn̄o viā tuā ⁊ ſpera in eo. ⁊ ip̄e facietEt educet qͣſi lumē iuſticiā tuā. ⁊ iudiciū tuūtāqͣꝫ meridiē. ſubditꝰ eſto dn̄o ⁊ ora eū. Noliemulari in eo qͥ ꝓſperat̉ in via ſua. in hoīe faciente iniuſticias. Deſine ab ira ⁊ derelinquefurorē. noli emulari vt maligneris. Qm̄ qͥ malingnant̉ exterminabūt̉. ſuſtinētes aūt dominū ip̄i hereditabūt terrā. Et adhuc puſillum⁊ nō erit pctōr. ⁊ queres locū eiꝰ ⁊ nō inuenies. Māſueti aūt hereditabūt terrā. ⁊ delectabunt̉ in multitudine pacis. Obẜuabit peccator iuſtū. ⁊ ſtridebit ſuꝑ eū dentibꝰ ſuis. Dominꝰ aūt irridebit eum. qm̄ ꝓſpicit ꝙ venietdies eiꝰ. Gladiū euaginauerūt pctōres. intēderūt arcū ſuū. Vt decipiant pauꝑem ⁊ inopem. vt trucident rectos corde. Gladiꝰ eoruꝫintret in corda ip̄orū. ⁊ arcꝰ eorū confringat̉Meliꝰ ē modicūiuſto ſuꝑ diuitias pctōrummultas. Qm̄ brachia pctōrū cōterent̉. confirmat aūt iuſtos dn̄s. Houit dn̄s dies īmaculatorū. ⁊ hereditas eorū in eternū erit. Nō cōfundēt̉ in temꝑe malo ⁊ in diebꝰ famis ſaturabunt̉. quia pctōres ꝑibūt. Inimici ꝟo dn̄imox vt honorificati fuerint ⁊ exaltati. deficientes quēadmodū fumꝰ deficient. Mutuabit̉ pctōr et non ſoluet. iuſtꝰ autem miſeret̉ ettribuet. Quia bn̄dicētes ei hereditabūt t̓rammaledicētes aūt ei diſꝑibunt. Apud dominūgreſſus hōis diriget̉. ⁊ viā eiꝰ volet. Cum ceciderit nō collidet̉. quia dn̄s ſupponit manūſuā. Iunior fui etem̄ſenui. ⁊ nō vidi iuſtū derelictū: nec ſemē eius querēs panē. Tota diemiẜet̉ ⁊ cōmodat. ⁊ ſemē illiꝰ in bn̄dictōe eritDeclina a malo ⁊ fac bonū. ⁊ in habita ī ſeculum ſecl̓i. Quia dn̄s amat iudiciū. ⁊ nō derelinquet ſcōs ſuos. in eternuꝫ ꝯẜuabunt̉. Iniuſti punient̉. ⁊ ſemē impiorū ꝑibit. Iuſti autem hereditabūt terrā. ⁊ inhabitabūt in ſeculum ſeculi ſuꝑ eā. Os iuſti meditabit̉ fapientiā. ⁊ lingua eiꝰ loquet̉ iudiciū. Lex dei eiusin corde ipſiꝰ. ⁊ nō ſupplātabūt̉ greſſus eiꝰ.Cōſiderat pctōr iuſtū ⁊ querit mortificare eūDn̄s aūt nō derelinquet eū in manibꝰ eiꝰ. necdānabit eū cū iudicabit̉ illi. Expecta dn̄m etcuſtodi vias eiꝰ. ⁊ exaltabit te: vt heredītatecapias terrā. cū ꝑierint pctōres videbis. Uidi impiū ſuꝑexaltatū: ⁊ eleuatū ſicut cedroslibani. Et trāſiui. ⁊ ecce nō erat. ⁊ q̄ſiui eū: etnō eſt inuētus locꝰ eiꝰ. Cuſtodi innocentiamet vide equitatē: qm̄ ſunt reliquie homini pacifico. Iniuſti aūt diſꝑibunt: ſimul reliqͥe impiorū interibūt. Salꝰ aūt iuſtorū a dn̄o: ⁊ ꝓtector eorū in tꝑe tribulatiōis. Et adiuuabiteos dn̄s ⁊ liberabit eos: ⁊ eruet eos a pctōribꝰ ⁊ ſaluabit eos qꝛ ſperauerūt in eo. Pſalmus dauid in rememoratione ſabbati.Omine ne in furore tuo XXXVIIdarguas me: neqꝫ in ira tua corripiasme. Qm̄ ſagitte tue infixe ſunt mihi:⁊ cōfirmaſti ſuꝑ me manū tuā. Nō ē ſanitas īcarne mea a facie ire tue nō eſt pax oſſibꝰ meis a facie pctōrum meoꝝ. Qm̄ iniqͥtates meeſuꝑgreſſe ſunt caput meū: ⁊ ſicut onus grauegrauate ſunt ſuꝑ me. Putruerūt ⁊ corrupteſunt cicatrices mee: a facie inſipientie mee.Miſer factus ſum ⁊ curuatꝰ ſum vſqꝫ in finētota die cōtriſtatꝰ ingrediebar. Qm̄ lūbi meiimpleti ſunt illuſionibus: ⁊ non eſt ſanitas incarne mea. Afflictꝰ ſum ⁊ humiliatꝰ ſū nimisrugiebā a gemitu cordis mei. Dn̄e an̄ te om̄edeſideriū meū: ⁊ gemitꝰ meus a te nō ē abſcōditus. Cor meū ꝯturbatū eſt: dereliquit̉ meꝟtus mea: ⁊ lumen oculorū meorū ⁊ ip̄m nōē mecū. Amici mei ⁊ ꝓximi mei adu̓ſū me appropinquauerūt ⁊ ſteterunt. Et qui iuxta meerant de longe ſteterūt ⁊ vim faciebāt qͥ querebāt aīam meā. Et qui inquirebāt mala mihi locuti ſunt vanitates: ⁊ dolos tota die meditabant̉. Ego aūt tanqͣꝫ ſurdus nō audiebā⁊ ſicut mutus nō aꝑiens os ſuū. Et factꝰ ſumſicut hō nō audiēs: ⁊ nō hn̄s in ore ſuo redargutiones. Qm̄ in te dn̄e ſperaui: tu exaudiesme dn̄e deus meus. Quia dixi neqn̄ ſuꝑgaudeāt mihi inimici mei: ⁊ dū cōmouent̉ pedesmei ſuꝑ me magna locuti ſunt. Qm̄ ego in flagella paratꝰ ſum: ⁊ dolor meꝰ in ꝯſpectu meoſemꝑ. Qm̄ iniquitatē meā annunciabo ⁊ cogitabo ꝓ peccato meo. Inimici autē mei viuunt ⁊ confirmati ſunt ſuꝑ me: ⁊ multiplicatiſunt qͥ oderūt me iniq̄. Qui retribuūt mala ꝓbonis detrahebāt mihi qm̄ ſeq̄bar bonitate.Nō derelinqͣs me dn̄e deꝰ meꝰ ne diſceſſerꝭ ame. Intende in adiutoriū meū: dn̄e deꝰ ſalutis mee. In finē ꝓ ydithū cāticum dauid.Ixi cuſtodiam XXXVIIIvias meas: vt nō delinquam inlingua mea. Poſui ori meo cuſtodiā cū cōſiſteret pctōr aduerſum me. Obmutui ⁊ humiliatꝰſum ⁊ ſilui a bonis: ⁊ dolor meꝰ renouatus ē.Cōcaluit cor meū intra me: ⁊ in meditationemea exardeſcet ignis Locutus ſum in linguamea: notū fac mihi dn̄e finē meū: ⁊ numerumdierū meoꝝ quis ē: vt ſciā qͥd deſit mihi. Ecce mēſurabiles poſuiſti dies meos: ⁊ ſubſtancia mea tanqͣꝫ nihilū an̄ te. Uerutn̄ vniuerſavanitas: om̄is homo viuens. Uerū tn̄ in imagine ꝑtranſit homo: ſed ⁊ fruſtra ꝯturbatuTheſaurizat ⁊ ignorat cui cōgregabit ea. Etnūc que ē expectatō mea: nōne dn̄s? ⁊ ſubſtatia mea apud te ē. Ab om̄ibꝰ iniqͥtatibꝰ meiserue me: opprobriū inſipiēti dediſti me. Ob;