PſalteriumSpera in deo qm̄ adhuc confitebor illi: ſalutare vultꝰ mei ⁊ deꝰ meꝰ. In finē ꝓ filijs chore intellectus. psͣ dauid.XLIIIEus auribꝰ nr̄is audiuimꝰ: pr̄es nr̄id annūciauerūt nobis. Opus qd̓ oꝑatus es in diebus eoꝝ: ⁊ in diebꝰ antiquis. Manꝰ tua gētes diſꝑdidit ⁊ plantaſti eos: afflixiſti ppl̓os ⁊ expuliſti eos. Necem̄ in gladio ſuo poſſederūt terrā ⁊ brachiumeoꝝ nō ſaluauit eos. Sed dextera tua ⁊ brachiū tuū ⁊ illuminatio vultꝰ tui: qm̄ cōplacuiſti in eis. Tu es ipſe rex meꝰ ⁊ deus meus: qͥmandas ſalutes iacob. In te inimicos nr̄osventilabimus cornu: ⁊ in noīe tuo ſpernemꝰinſurgētes ī nob̓. Nō em̄ ī arcu meo ſperabo⁊ gladius meus nō ſaluabit me. Saluaſti em̄nos de affligētibꝰ nos: ⁊ odiētes nos cōfudiſti. In deo laudabimur tota die: ⁊ in nominetuo cōfitebimur in ſeculū. Nunc aūt repuliſti⁊ ꝯfudiſti nos: ⁊ nō egredieris in ꝟtutibꝰ noſtris. Auertiſti nos retrorſum poſt inimicosnr̄os: ⁊ qui oderūt nos diripiebant ſibi. Dediſti nos tanqͣꝫ oues eſcarū: ⁊ in gentibus diſperſiſti nos. Vendidiſti ppl̓m tuū ſine precio⁊ nō fuit multitudo in cōmutationibꝰ eorumPoſuiſti nos opprobriū vicinis nr̄is: ſubſannationē ⁊ deriſum his qͥ ſunt in circūitu nr̄o.Poſuiſti nos in ſil̓itudinē gentibus: cōmotionē capitis in ppl̓is. Tota die verecūdia meaꝯtra me eſt: ⁊ cōfuſio faciei mee cooꝑuit me.A voce exprobrātis ⁊ obloquētis: a facie inimici ⁊ ꝑſequētis. Hec omnia venerunt ſupernos nec obliti ſumꝰ te: ⁊ inique nō egimꝰ in teſtamento tuo. Et nō receſſit retro cor noſtrū:⁊ declinaſti ſemitas nr̄as a via tua. Qm̄ humiliaſti nos in loco afflictiōis: ⁊ coꝑuit nosvmbra mortis. Si obliti ſumꝰ nomen dei nr̄i⁊ ſi expādimꝰ manꝰ nr̄as ad deū alienū. Nonne deꝰ reqͥret iſta? ip̄e em̄ nouit abſcōdita cordis. Qm̄ ꝓpter te mortificamur tota die: eſtimati ſumꝰ ſicut oues occiſionis. Exurge qͣreobdormis dn̄e: exurge ⁊ ne repellas in finemQuare faciē tuā auertis: obliuiſceris inopienr̄e ⁊ tribulationis nr̄e? Qm̄ humiliata eſt inpuluere aīa noſtra ꝯglutinatus eſt in t̓ra vēter nr̄. Exurge dn̄e adiuua nos ⁊ redime nosꝓpter nomen tuū. In finē ꝓ his qͥ cōmutabunt̉ filijs chore ad intellectū canticū pro dilecto.XLIIIIRuctauit cor meū ꝟbum bonū dicore Iego oꝑa mea regi. Lingua mea calamus ſcribe: velocit̉ ſcribētis. Specioſus forma p̄ filijs hoīm: diffuſa ē gratia in labijs tuis: ꝓpterea bn̄dixit te deus in eternū.Accingere gladio tuo: ſuꝑ femur tuū potētiſſime. Specie tua ⁊ pulcritudine tua: intendeꝓſpere ꝓcede ⁊ regna. Propter veritatem ⁊māſuetudinē ⁊ iuſticiā: ⁊ deducet te mirabiliter dextera tua. Sagitte tue acute: ppl̓i ſub tecadent in corda inimicoruꝫ regis. Sedes tuadeus in ſeculū ſeculi: ꝟga directiōis virga regni tui. Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniqͥtatem:ꝓpterea vnxit te deꝰ deꝰ tuꝰ oleo leticie p̄ conlortibus tuis. Myrrha ⁊ gutta ⁊ caſia a veſtimētis tuis: a domibꝰ eburneis exqͥbus delectauerūt te filie reguꝫ in honore tuo. Aſtititregina a dextris tuis in veſtitu deaurato: circūdata varietate. Audi filia ⁊ vide ⁊ inclinaaurē tuā: ⁊ obliuiſcere populū tuū ⁊ domumpatris tui. Et cōcupiſcet rex decorē tuū: qm̄ip̄e eſt dn̄s deꝰ tuꝰ ⁊ adorabūt eū. Et filie tyri in muneribꝰ: vultū tuū dep̄cabunt̉ oēs diuites plebis. Om̄is gl̓ia eiꝰ filie regis ab intin fimbrijs aureis circūamicta varietatibus.Adducent̉ regi ꝟgines poſt eā: ꝓxime eiꝰ afferent̉ tibi. Afferent̉ in leticia ⁊ exultatione:adducent̉ in tēplū regis. Pro pr̄ibꝰ tuis nati ſunt tibi filij: ꝯſtituēs eos pͥncipes ſuꝑ oēmterrā. Memores erunt noīs tui dn̄e in oī generatione ⁊ generatione. Propterea ppl̓i cōfitebunt̉ tibi in et̓nū: ⁊ in ſeculū ſeculi. Infinē filijs chore ꝓ arcanis. psͣ dd̓. XLVEus noſter refugium ⁊ virtus: adiud tor in tribulatiōibꝰ q̄ inuenerunt nosnimis. Propterea nō timebimꝰ dumturbabit̉ terra: ⁊ tranſferent̉ mōtes in cormaris. Sonuerūt ⁊ turbate ſunt aque eoꝝ conturbati ſunt montes in fortitudine eiꝰ Fluminis īpetꝰ letificat ciuitatē dei: ſanctificauit tabernaculū ſuū altiſſimꝰ. Deꝰ in medio eiꝰ nōcōmouebit̉: adiuuabit eā deꝰ mane diluculoCōturbate ſunt gentes ⁊ inclinata ſunt regnadedit vocē ſuā mota ē terra. Dn̄s ꝟtutū nobiſcū ſuſceptor noſter deꝰ iacob. Uenite ⁊ viſdete oꝑa dn̄i que poſuit ꝓdigia ſuꝑ terrā auferens bella vſqꝫ ad finem terre. Arcū cōteret⁊ cōfringet arma: ⁊ ſcuta cōburet igni. Uacate ⁊ videte qm̄ ego ſum deꝰ: exaltabor in gentibus ⁊ exaltabor in t̓ra. Dn̄s ꝟtutū nobiſcūſuſceptor noſter deꝰ iacob. In finē ꝓ filijsXLVIchore. psͣ dauid.Mnes gētes plaudite manibꝰ: iubiMate deo ī voce exultatiōis. Qm̄ dn̄sexcelſus t̓ribilis: rex magnꝰ ſuꝑ oēmterrā. Subiecit ppl̓os nobis: ⁊ gentes ſub pedibus nr̄is. Elegit nobis hereditatē ſuā: ſpeciē iacob quā dilexit. Aſcēdit deꝰ in iubilo: ⁊dn̄s ī voce tube. Pſallite d̓o nr̄o pſallite pſallite regi nr̄o pſallite. Qm̄ rex oīs t̓re deꝰ: pſallite ſapient̓ Regnabit deꝰ ſuꝑ gētes: deꝰ ſedetſuꝑ ſedē ſanctā ſuā. Principes ppl̓oꝝ cōgregati ſunt cū deo abraā: qm̄ dij fortes terre ve
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten