Iobbis ẜmonibus eius. Ne forte dicatꝭ: īuenimꝰſapiētiā deus ꝓiecit eū nō homo. Nihil locutus ē mihi. ⁊ ego nō ẜm ẜmones vr̄os rn̄debo illi. Extimuerūt. nec rn̄derūt vltra abſtuleruntqꝫ a ſe eloquiuꝫ. Qm̄ igit̉ expectaui. ⁊ nōſunt locuti. ſteterūt. nec rn̄derunt vltra. rn̄debo ⁊ ego ꝑtem meā. ⁊ oſtendā ſciētiam meamPlenꝰ ſum em̄ ẜmonibꝰ. ⁊ coartat me ſpiritꝰvteri mei. En vent̓ meꝰ qͣſi muſtū abſqꝫ ſpiraculo qd̓ lagūculas nouas dirūpit. Loqͣr ⁊ reſpirabo paululū. aꝑiam labia mea ⁊ rn̄deboNō accipiam ꝑſonam viri: et deuꝫ hoī nō eqͣbo. Neſcio em̄ qͣꝫdiu ſubſiſtā: ⁊ ſi poſt modicum tollat me factor meus.XXXIIIUdi igit̉ iob eloquia mea. ⁊ oēs ẜmones meos auſculta. Ecce aꝑui os meum. loqͣt̉ lingua mea ī faucibus meisSimplici corde meo ẜmones mei. ⁊ ſentētiaꝫlabia mea puraꝫ loquent̉. Spūs dei fecit me.et ſpiraculum oīpotentis viuificauit me. Sipores rn̄de mihi. et adu̓ſus faciē meam ꝯſiſteEcce et me ſicut ⁊ te fecit deꝰ. et de eodeꝫ lutoego qͦꝫ formatus ſum. Uerū tn̄ miraculuꝫ meum non te terreat: ⁊ eloquētia mea non ſit tibi grauis. Dixiſti gͦ in auribꝰ meis. et vocemverboꝝ tuorū audiui. Mundus ſum ego etabſqꝫ delicto: īmaculatꝰ et nō eſt iniqͥtas ī meQuia q̄relas ī me repperit ideo arbitratus eſtme inimicū ſibi. Poſuit in neruo pedes meoſcuſtodiuit oēs ſemitas meas. Hoc ē gͦ in qͦ nōes iuſtificatus. Rn̄debo tibi: qꝛ maior ſit deꝰhoīe. Adu̓ſus eum contēdis: ꝙ non ad om̄iaꝟba rn̄derittibi. Semel loquit̉ deus. ⁊ ſecundo idipſuꝫ non repetit Per ſomniū in viſione nocturna: qm̄ irruit ſopor ſuꝑ homines. etdormiunt in lectulo. Tunc aꝑit aures viroꝝet erudiēs eos inſtruit diſciplina: vt auertathominē ab his q̄ fecit. et liberet eum de ſuꝑbia: eruēs aīam eius a corrupione et vitā illius vt non tranſcat in gladiū. Increpat qͦꝫ perdolorē in lectulo. ⁊ oīa oſſa eius marceſcere facit. Abominabilis ei fit ī vita ſua panis ⁊ aīeillius cibus an̄ deſiderabilis. Tabeſce caroeius. ⁊ oſſa q̄ tecta fuerant nudabunt̉. Appropinqͣbit corrupitioni aīa eius. ⁊ vita illiꝰ mortiferis. Si fuerit ꝓ eo angelus loquēs vnꝰ demilibus vt annunciet hoīs eqͥtatem: miſerebit̉ eiꝰ. et dicet. Libera eum vt non deſcēdatin corruptionē. Inueni in quo ei ꝓpitier. Cōſumpta eſt caro eius a ſupplitijs. reuertat̉ addies adoleſcētie ſue. De p̄cabit̉ deum et placabilis ei erit: ⁊ videbit faciē eiꝰ in iubilo. ⁊ reddet homini iuſticiam ſuā. Reſpicit homineset dicet: Peccaui ⁊ vere deliqui. et vt eramdignus non recepi. Liberauit aīam ſuam neꝑgeret in interituꝫ: ſed viuens lucem videretEcce hec om̄ia oꝑat̉ deus tribus vicibus ꝑſingulos. vt reuocet animas eorū a corruption ⁊ illuminet luce viuentiū. Attende iob etaudi me: ⁊ tace dū ego loquor. Si aūt habesquid loquarꝭ. rn̄de mihi. Loquere. Volo em̄te apparere iuſtum. Quod ſi non habes: audime. tace et docebo te ſapientiā. XXXIIIIRonuncians it aqꝫ etiā heliu hec locutus eſt. Audite ſapiētes v̓ba mea⁊ eruditi auſcultate me. Auris em̄ ꝟba ꝓbat. ⁊ guttur eſcas guſtu dijudicat. Iudiciū eligamus nobis ⁊ int̓ nos videamꝰ qͥdſit melius. Quia dixit iob. iuſtus ſum: ⁊ deuſſubuertit iudiciū meuꝫ. In iudicando em̄ memēdaciū eſt. violenta ſagitta mea abſqꝫ vllopctō. Quis eſt vir vt eſt iob qͥ bibit ſubſannationē quaſi aquā: qͥ gradit̉ cū oꝑantibus iniquitatē. ⁊ ambulat cū viris impijs? Dixit em̄Nō placebit vir deo: etiā ſi cucurrerit cuꝫ eoIdeo viri cordati audite me. Abſit a deo impietas. ⁊ ab oīpotēte inqͥtas. Opus enim hominis reddet ei: ⁊ iuxta vias ſinguloruꝫ reſtituet eis. Vere em̄ deꝰ non ꝯdemnabit fruſtranec om̄ipotens ſubuertet iudiciū. Quem ꝯſtituit aliuꝫ ſuꝑ terram aut quē poſuit ſuper orbem quē fabricatꝰ eſt. Si direxerit ad euꝫ corſuuꝫ ſpūm illius ⁊ flatuꝫ ad ſe trahet. Deficiet om̄is caro ſimul ⁊ homo in cinerē reuertetur. Si habes gͦ intellectū audi qd̓ dicit̉: ⁊ auſculta vocem eloquij mei. Nunquid qui nonamat iudiciū ſanari pōt? Et quō tu eum qͥ iuſtus eſt in tm̄ cōdemnas? Qui dicit regi apoſtata. qui vocat duces impios. Qui nō accipit ꝑſonas pͥncipū. nec cognouit iyrannū cūdiſceptaret cōtra pauꝑem. Opꝰ em̄ manuuꝫeius ſunt vniuerſi. Subito morient̉ et in media nocte turbabunt̉ ppl̓i. et ꝑtrāſibūt ⁊ auferent violentū abſqꝫ manu. Oculi eius ſuꝑ vias hominū: ⁊ omēs greſſus eorū conſiderat.Nō ſunt tenebre. ⁊ nō ē vmbra mortis: vt abſcondant̉ ibi qui oꝑant̉ iniquitatē. Neqꝫ em̄vltra in hominis poteſtate ē. vt veniat ad deum in iudiciū. Conteret multos innumerabiles et ſtare faciet alios ꝓ eis. Nouit em̄ opera eorū. ⁊ idcirco inducet noctē. ⁊ conterent̉.Quaſi impios ꝑcuſſit eos in loco videntiumQui qͣſi de induſtria receſſerūt ab eo. et omēsvias eiꝰ intelligere noluerūt. vt ꝑuenire facerent ad eum clamorē egeni. et audiret vocempauꝑum. Ip̄o em̄ cōcedēte pacē: qͥs eſt qͥ cōdēnet? Ex quo abſconderit vultū: quis eſt qͥcontemplet̉ eū? Et ſuper gentes et ſuper omnes homines. Qui regnare facit hominē hypocritaꝫ. ꝓpter peccata ppl̓i. Quia ergo egolocutꝰ ſum ad deū: te quoqꝫ nō ꝓhibebo. Sierraui: tu doce me. Si iniquitatē locutus ſuꝫ