Iob⁊ p̄ualuerūt: ⁊ nō fuit qͥ ferret auxiliū. Quaſirupto muro ⁊ aꝑta ianua irruerūt ſuꝑ me: etad meas miſerias deuoluti ſūt. Redactꝰ ſumīnihilū. Abſtuliſti qͣſi ventꝰ deſideriū meū etvelut nubes ꝑtranſijt ſalꝰ mea. Nūc aūt in memetipſo marceſcit aīa mea ⁊ poſſidēt me diesafflictionis. Nocte os meū ꝑforat̉ doloribꝰ.et qͥ me cōmedūt nō dormiūt. In ml̓titudineeorū ꝯſumit̉ veſtimētū meū. et qͣſi capitio tunice ſuccinxerūt me. Eomꝑatꝰ ſum luto ⁊ aſſimilatꝰ ſū fauille ⁊ cineri. Clamo ad te ⁊ nō exaudies me: ſto et nō reſpicꝭ me. Mutatus esmihi ī crudelē. et in duritia manus tue adu̓ſaris mihi. Eleuaſti me et qͣſi vētū ponēs eliſiſti me valde. Scio qꝛ morti trades me: vbi cōſtituta ē domus oī viuēti. Uerū tn̄ non ad cōſumptionē eorū emittis manū tuā et ſi corruerint ipſe ſaluabis. Flebam quōdā ſuꝑ eo qͥ afflictus erat. et cōpatiebat̉ aīa mea pauꝑi. Expectabam bona. ⁊ venerūt mihi mala ꝑ̄ſtolabar lucē. ⁊ eruperunt tenebre. Interiorā meaefferbuerūt abſqꝫ vlla reqͥe p̄uenerūt me diesafflictiōis. Merēs incedebā: ſine furore conſurgēs. in turba clamabā. Frat̓ fui draconuꝫet ſocius ſtrutionū. Cutis mea denigrata eſtſuꝑ me. et oſſa mea aruerūt p̄ caumate. Verſaeſt in luctū cithara mea. et organum meuꝫ invocē flentium.XXXIEpigi fedus cū oculis meis: vt ne cogitarē qͥdē de ꝟgine. Quā em̄ ꝑtē haberet in me deꝰ deſuꝑ. ⁊ hereditatemoīpotes d̓ excelſis. Nūquid nō ꝑditio ē iniqͦ⁊ alienatio oꝑantibꝰ iniuſticiā. Nōne ip̄e ꝯſiderat vias meas. ⁊ cunctos greſſus meos dinumerat? Si ambulaui in vanitate et feſtinauit in dolo pes meꝰ: appēdat me in ſtatera iuſta: ⁊ ſciat deꝰ ſimplicitatē meam. Si declinauit greſſus meus de via: ⁊ ſi ſecutꝰ ē oculꝰ meus cor meū: ⁊ ſi in manibꝰ meis adheſit macula: ſerā ⁊ alius comedat. ⁊ ꝓgenies mea eradicet̉. Si deceptū eſt cor meum ſuꝑ muliere: etſi ad oſtiū amici mei inſidiatꝰ ſum: ſcortū alteriꝰ ſit vxor mea: ⁊ ſuꝑ illaꝫ incuruent̉ alij:Hoc em̄ nephas ē ⁊ īiqͥtas maxima ignis vſqꝫ ad ꝑditionē deuorās. ⁊ oīa eradicas genimina. Si ꝯtempſi ſubire iudiciū cū ẜuo meo⁊ ancilla mea: cum diſceptarēt aduerſum meQuid em̄ faciā cū ſurrexerit ad iudicandumdeꝰ. ⁊ cū queſierit: qͥd rn̄debo illi? Nūqͥd nōin vtero fecit me. qͥ ⁊ illū oꝑatꝰ ē: ⁊ formauitme in vulua vnꝰ? Si negaui qd̓ volebāt pauperibꝰ: ⁊ oculos vidue expectare feci. Si comedi buccellaꝫ meā ſolꝰ: ⁊ nō comedit pupillus ex ea. Quia ab infantia mea creuit mecuꝫmiſeratio. ⁊ de vt̓o mr̄is mee egreſſa ē mecuꝫSi deſpexi p̄tereūtē eo ꝙ nō habuerit indu-mentum: ⁊ abſqꝫ oꝑimēto pauꝑeꝫ. Si nō bn̄dixerūt mihi latera eiꝰ: ⁊ de velleribus ouiūmearū calefactꝰ eſt. Si leuaui ſuꝑ pupillū manū meā etiā cū viderē me in porta ſuꝑiorē humerus meꝰ a iūctura ſua cadat. ⁊ brachiū meum cum ſuis oſſibus ꝯfringat̉. Semꝑ em̄ qͣſitumētes ſuꝑ me fluctus timui deū. ⁊ pōdꝰ eiꝰferre nō potui. Si putaui aurū roburmeuꝫ: ⁊obriſo dixi fiducia mea. Si letatus ſū ſuꝑ ml̓tis diuitijs meis. et qꝛ pl̓ima repperit manusmea. Si vidi ſolē cum fulgeret: ⁊ lunā incedētem clare. ⁊ letatū eſt in abſcōdito cormeū. etoſculatus ſum manuꝫ meā ore meo: q̄ eſt iniqͥtas maxima. ⁊ negatio cō tra deum altiſſimūSi gauiſus ſuꝫ ad ruinā eius: qͥ me oderat. etexultaui ꝙ inueniſſet eū malū. Non em̄ dediad peccāduꝫ guttur meū: vt expeterē maledicens aīam eiꝰ. Si nō dixerūt viri tabernaculi mei: qͥs det de carnibꝰ eiꝰ vt ſaturemur. Foris nō māſit ꝑegrinꝰ: oſtiū meū viatori patuit. Si abſcōdi qͣſi hō pctm̄ meū: ⁊ celaui ī ſinumeo iniqͥtatē meā. Si expaui ad multitudinēnimiā ⁊ deſpectio ꝓpinquoꝝ terruit me ⁊ nōmagis tacui: nec egreſſus ſū oſtiū? Quis mihi tribuat auditorē: vt deſideriū meū audiatoīpotēs. et librū ſcribat ipſe qͥ iudicat: vt ī humero meo portē illū. ⁊ circūdē illū qͣſi coronāmihi?: ꝑ ſingulos gradꝰ meos ꝓnūciabo illuꝫ⁊ qͣſi pͥncipi offerā eū. Si aduerſum me terramea clamat: ⁊ cū ipſa ſulci eius deflēt. Si fructus eius comedi abſqꝫ pecunia: et aīam agricolarum eius afflixi: ꝓ frumento oriat̉ mihitribulus et ꝓ hordeo ſpina.XXXIIMiſerūt aūt tres viri iſti rn̄dere iobeo ꝙ iuſtus ſibi videret̉. Et iratꝰ indignatus ē heliu filiꝰ barachel buzitesde cognatōe ram. Iratus eſt aūt adu̓ſum iobeo ꝙ iuſtū ſe eē diceret corā deo. Porro adu̓ſuꝫ amicos eiꝰ īdignatus ē eo ꝙ nō īueniſſentrn̄ſionē rōnabilē. ſꝫ tm̄modo cōdēnaſſent iobIgit̉ heliu expectauit iob loquētē: eo ꝙ ſeniores eſſent qͥ loq̄bant̉. Cum autem vidiſſet ꝙtres rn̄dere nō potuiſſent: iratus ē vehement̓Rn̄dēſqꝫ heliu filius barachel buzites. dixitIunior ſuꝫ tꝑe. vos aūt antiqͥores. Idcircodimiſſo capite veritus ſum vob̓ indicare meāſentētiā. Sperabā em̄ ꝙ etas ꝓlixior loqueretur. ⁊ annoꝝ multitudo doceret ſapiētiā. Sꝫvt video ſpūs ē in hoībꝰ. ⁊ īſpiratio oīpotētꝭdat intelligētiā. Nō ſunt lōgeui ſapiētes. necſenes intelligūt iudiciū. Ideo dicā audite meoſtēdā vobis etiā ego meā ſapiētiā. Expectaui em̄ ẜmones vr̄os: audiui prudētiā veſtrāDonec diſceptemini ẜmonibꝰ vr̄is. et donecputabā vos aliqͥd dicere: ꝯſiderabā. Sꝫ vt video nō ē qͥ poſſit arguere ioh. ⁊ rn̄dere ex vo