parabit qͥdē ſꝫ iuſtus veſtiet̉ illis. ⁊ argentuꝫinnocens diuidet. Edificauit ſic̄ tinea domūſuam: et ſicut cuſtos fecit vmbraculū. Diuescum dormierit. nihil ſecuꝫ auferet: aꝑiet oculos ſuos: ⁊ nihil inueniet. Apprehendet eumqͣſi aqua inopia. nocte opprimet eū tēpeſtas.Tollet eum vētꝰ vrēs ⁊ auferet ⁊ velut turborapiet eū de loco ſuo. Et mittet ſuꝑ eum. ⁊ nōꝑcet: de manu eiꝰ fugiēs fugiet. Stringet ſuꝑeum manus ſuas. et ſibilabit ſuꝑ illum intuens locum eius.XXVIIIAbet argētum venaꝝ ſuarū pͥncipia⁊ auro locutꝰ ē in qͦ ꝯflat̉. Ferruꝫ deterra t ollit̉. et lapis ſolutus calore ines vertit̉. Tempꝰ poſuit tenebris ⁊ vniuerſorum finē ip̄e ꝯſiderat. Lapidē qͦꝫ caliginis etvmbrā mortis diuidit torrēs a ppl̓o ꝑegrinante: eos quos oblitꝰ eſt pes egentis hoīs: et inuios. Terra de qua oriebat̉ panis. ī loco ſuoigni ſb̓uerſa eſt. Locus ſapphyri lapides eiuſ⁊ glebe illiꝰ auꝝ. Semitā ignorauit auis. necintuitꝰ ē oculus vulturis. Nō calcauerūt eaꝫfilij inſtitoꝝ: nec ꝑtrāſiuit ꝑ eā leena Ad ſilicēextēdit manū ſua. ſubuertit a radicibꝰ mōtesIn petris riuos excidit: ⁊ omē p̄cioſuꝫ viditoculus eiꝰ. Profunda qͦꝫ fluuioꝝ ſcrutatꝰ eſt⁊ abſcondita ꝓduxit in lucē. Sapientia verovbi inuenit̉: ⁊ qͥs ē locꝰ ītelligētie. Neſcit hōp̄cium eiꝰ: nec inuenit̉ in t̓ra ſuauit̓ viuētiuꝫ.Abyſſus dicit. nō eſt in me. ⁊ mare loquitur:nō eſt mecū. Nō dabit̉ auꝝ obriſum ꝓ ea necappendet̉ argentū in cōmutatione eiꝰ. Nō cōferet̉ tinctis indie coloribꝰ nec lapidi ſardonico p̄cioſiſſimo. vel ſapphyro. Nō adequabitur ei auruꝫ vel vitrū nec cōmutabunt̉ pro eavaſa auri excelſa ⁊ eminētia. non cōmemorabunt̉ comꝑatione eiꝰ. Trahit̉ aūt ſapientiade occultis. Nō adequabit̉ ei topaziꝰ de ethiopia. nec tincture mūdiſſime cōponent̉. Un̄gͦ ſapiētia venit: ⁊ qͥs eſt locꝰ intelligētie: Abſcondita eſt ab oculis oīm viuētiū: volucresquoqꝫ celi latet. Perditio ⁊ mors dixer̄t. auribꝰ nr̄is audiuimꝰ famā eiꝰ. Deꝰ intelligit viam eiꝰ ⁊ ip̄e nouit locū illiꝰ. Ip̄e cm̄ fines mūdi intuet̉. et oīa q̄ ſub celo ſunt reſpicit. Quifecit ventis pondꝰ. ⁊ aqͣs appendit in menſura. Qn̄ ponebat pluuijs legē: ⁊ viā ꝓcellis ſonantibus: tunc vidit illā et enarrauit. et p̄parauit et inueſtigauit. et dixit hoī. Ecce timordn̄i ipſa eſt ſapientia. ⁊ recedere a malo intelligentia.XXIXOdidit quoqꝫ iob aſſumēs ꝑabolamſuā. ⁊ dixit Quis mihi tribuat vt̄ ſimiuxta mēſes priſtinos ẜm dies qͥbusdeꝰ cuſtodiebat me? Qn̄ ſplendebat lucernaeiꝰ ſuꝑ caput meū et ad lumē eiꝰ ambulabamIobin tenebrris. Sicut fui ī diebꝰ adoleſcētie meeqn̄ ſecreto deus erat in tabernaculo meo. Qn̄erat om̄ipotēs mecū et in circūitū meo puerimei. Qn̄ lauabā pedes meos butyro ⁊ petrafundebat mihi riuos olei. Qn̄ ꝓcedebam adportā ciuitatis. ⁊ in platea parabāt cathedrāmihi. Uidebāt me iuuenes et abſcondebant̉⁊ ſenes aſſurgētes ſtabāt. Prīcipes ceſſabātloqͥ: ⁊ digitū ſuꝑponebāt ori ſuo. Uocē ſuaꝫcohibebant duces ⁊ lingua eoꝝ gutturi ſuoadherebat. Auris audiēs beatificabat me. ⁊oculꝰ vidēs teſtimoniuꝫ reddebat mihi: eo ꝙliberaſſem pauꝑem vociferantē et pupillumcui nō eſſet adiutor. Benedictio perituri ſuꝑme veniebat. ⁊ cor vidue cōſolatꝰ ſum. Iuſticia indutus ſum. ⁊ veſtiui me ſicut veſtimento ⁊ diademate iudicio meo. Oculꝰ fui ceco⁊ pes claudo. Pater erā pauperū: et cauſamquā neſciebam diligentiſſime inueſtigabam.Cōterebā molas iniqui. et de dentibꝰ illiꝰ auferebam p̄dam. Dicebāqꝫ in nidulo meo moriar ⁊ ſicut palma multiplicabo dies. Radixmea aꝑta eſt ſecus aquas. et ros morabitur īmeſſione mea. Gloria mea ſemꝑ innouabit̉et arcus meus ī manu mea inſtaurabit̉. Quime audiebāt: expectabāt ſententiaꝫ. ⁊ intentitacebāt ad cōſiliū meū. Verbis meis adderenihil audebāt. et ſuꝑ illos ſtillabat eloquiuꝫmeū. Expectabant me ſicut pluuiā. ⁊ os ſuuꝫaꝑiebāt qͣſi ad imbrē ſerotinuꝫ. Si qn̄ ridebāad eos nō credebāt. ⁊ lux vultus mei nō cadebat in terrā. Si voluiſſem ire ad eos: ſedebaꝫprimꝰ. Cūqꝫ ſederē qͣſi rex circūſtante exercitu: erā tn̄ merentiū cōſolator.XXXUnc aūt deridēt me iuniores temꝑen quoꝝ nō dignabar pr̄es ponere cumcanibꝰ gregis mei. Quorū ꝟtus manuū mihi erat ꝓ nihilo: ⁊ vita ipſa putabant̉indigni. Egeſtate ⁊ fame ſteriles qͥ rodebantin ſolitudine ſqualētes calamitate et miſeria.Et mādebāt herbas et arborū cortices. et radix iuniperorū erat cibꝰ eorū. Qui de cōuallibus iſta rapiētes: cuꝫ ſingula repperiſſent. adea cū clamore currebant. In deſertis habitabant torrentiuꝫ. et in cauernis terre vel ſuperglaream. Qui inter huiuſcemodi letabant̉: ⁊eſſe ſub ſentibꝰ delitias cōputabant. Filij ſtultorū et ignobiliū ⁊ in terra penitꝰ nō parētesNunc in eoruꝫ canticū ꝟſus ſum. et factꝰ ſumeis in ꝓuerbiū. Abominant̉ me et longe fugiunt a me. ⁊ faciē meaꝫ cōſpuere nō verentur.Pharetrā em̄ ſuā aꝑuit ⁊ afflixit me. ⁊ frenūpoſuit in os meū. Ad dexteram orientis calamitatꝭ mee ilico ſurrexerūt. Pedes meos ſubuerterūt: oppreſſerūt qͣſi fluctibꝰ ſemitis ſuisDiſſipauerūt itinera mea. inſidiati ſunt mihi