Eſpondens aūt iob: dixit audite q̄ſoẜmones meos: ⁊ agite penitētiā. SuIſtinete me vt ego loquar: ⁊ poſt meaſi videbit̉ ꝟba ridete. Nūquid ꝯtra hominēdiſputatio mea ē: vt merito nō debeā ꝯtriſtari. Attendite me ⁊ obſtupeſcite: ⁊ ſuꝑponitedigitū ori veſtro. Et ego qn̄ recordatꝰ fueroꝑtimeſco: ⁊ ꝯcutit carnē meā tremor. Quareergo impij viuūt: ſubleuati ſunt: confortatiqꝫdiuitijs? Semē eorū ꝑmanet corā eis: ꝓpinqͥrū turba ⁊ nepotū in cōſpectu eorū. Domuseorū ſecure ſunt ⁊ pacate: ⁊ nō eſt ꝟga dei ſuper illos. Bos eorū concepit ⁊ nō abortiuit:vacca peꝑit: ⁊ nō eſt priuata fetu ſuo. Egrediunt̉ quaſi greges ꝑuuli eoꝝ: ⁊ infantes eorū exultant luſibꝰ. Tenēt tympanū ⁊ citharā⁊ gaudent ad ſonitū organi. Ducūt in bonisdies ſuos: ⁊ ī pūcto ad inferna deſcēdūt. Quidixerūt deo. recede a nob̓: ſcientiam viarumtuarū nolumus. Quis ē om̄ipotēs vt ſeruiamus ei? Et quid nobis ꝓdeſt: ſi orauerimusillū. Uerūtn quia nō ſunt in manu eoꝝ bonaſua. cōſiliū impiorū longe ſit a me. Quotiēslucerna impioꝝ extinguet̉ ⁊ ſuꝑueniet eis inundatio: ⁊ dolores diuidet furoris ſui. Erūtſicut palee an̄ faciem venti ⁊ ſicut fauilla quāturbo diſꝑgit. Deꝰ ẜuabit filijs illiꝰ dolorempr̄is: ⁊ cū reddiderit tūc ſciet. Uidebūt oculieius interfectionē ſuam ⁊ de furore om̄ipotētis bibet. Quid em̄ ad eū ꝑ tinet de domo ſuapoſt ſe? Et ſi numerus menſiū eius dimidiet̉Nūquid deum docebit quiſpiam ſciētiā: quiexcelſos iudicat? Iſte morit̉ robuſtꝰ ⁊ ſanusdiues ⁊ felix: viſcera eius plena ſunt adipe: ⁊medullis oſſa illius irrigant̉. Aliꝰ ꝟo morit̉in amaritudine anime ſue abſqꝫ vllis opibꝰ ⁊tn̄ ſimul in puluere dormiēt: ⁊ ꝟmes operiēteos. Certe noui cogitationes veſtras: ⁊ ſentētias cōtra me iniquas. Dicitis em̄ vbi eſt domus pͥncipis: ⁊ vbi tabernacula impioꝝ. Interrogate quēlibet de viatoribꝰ: ⁊ hec eademillū intelligere cognoſcetꝭ. Quia in diē ꝑditōnis ſeruat̉ malus: ⁊ ad diem furoris duceturQuis arguet corā eo vias eiꝰ: ⁊ q̄ fecit qͥs reddet illi? Ip̄e ad ſepulcra ducet̉: ⁊ in congeriemortuorū vigilabit. Dulcis fuit glareis coccyti: ⁊ poſt ſe oēm hoīem trahet: ⁊ an ſe innumerabiles. Quō igitur ꝯſolamini me fruſtracum reſponſio veſtra repugnare oſtēſa ſit veritati?XXIIEſpondens aūt eliphaꝫ themanitesrdixit. Nūquid deo pōt comꝑari hō:etiam cū ꝑfecte fuerit ſcientie: Quidꝓdeſt deo ſriuſtꝰ fueris: aut qͥd ei ꝯfers ſi immaculata fuerit vita tua. Nūquid timens arguet te: ⁊ veniet tecū in iudicū ⁊ nō ꝓpt̓ ma-ſPliciā tuā plurimā ⁊ infinitas iniquitates tuſasAbſtuliſti em̄ pignꝰ fratrū tuorū ſine cau a ⁊nudos ſpoliaſti veſtibꝰ. Aquā laſſo nō dediſti ⁊ eſurienti ſubtraxiſti panē. In fortitudīebrachij tui poſſidebas terrā: ⁊ potentiſſimusobtinebas eā. Uiduas dimiſiſti vacuas ⁊ lacertos pupillorū cōminuiſti. Propterea circūdatꝰ es laqueis: ⁊ cōturbat te formido ſubita. At putabas te tenebras nō viſurū: ⁊ impetu aquarū inundantiū nō oppreſſuꝫ iri. Ancogitas ꝙ deus excelſior celo ſit: ⁊ ſuꝑ ſtellarum verticē ſublimet̉. Et dicis. Quid em̄ nouit deꝰ? Et qͣſi ꝑ caliginē iudicat. Nubes latibulū eiꝰ: nec nr̄a ꝯſiderat: ⁊ circa cardīes celiꝑambulat. Nūquid ſemitā ſeculoꝝ cuſtodire cupis quā calcauerūt viri iniqui qui ſublati ſunt an̄ tꝑs ſuū: ⁊ fluuiꝰ ſubuertit fundamētū eorū? Qui dicebāt deo: recede a nob̓: ⁊ qͣſinihil poſſit facere om̄ipotēs: eſtimabāt eū cūille impleſſet domos eorū bonis. Morū ſententia ꝓcul ſit a me. Uidebunt iuſci ⁊ letabūtur: ⁊ innocēs ſubſannabit eos. Nōne ſucciſa eſt erectio eorū: ⁊ reliqͥas eorym deuorauitignis? Acquieſce igit̉ ei: ⁊ hab eto pacem ⁊ ꝑhec habebis fructꝰ optimos. Suſcipe ex oreillius legē: ⁊ pone ẜmones eius in corde tuoSi reuerſus fueris ad om̄iporentē edfiicaberis ⁊ longe facies iniqͥtatē a rabernaculo tuoDabit ꝓ terra ſiliceꝫ: ⁊ ꝓ ſidice torrētes aureos. Eritqꝫ om̄ipotēs cōtra hoſtes tuos: ⁊ argentum coerceruabit̉ tibi. Tūc ſuꝑ om̄ ipotētem delitijs afflues: ⁊ eleuabis ad deū faciemtuā. Rogab̓ eū ⁊ exaudiet te: ⁊ vota tua reddes. Decernes rem ⁊ veniet tibi: ⁊ in vijs tuis ſplendebit lumen. Qui em̄ hūiliatus fueriterit in gloria. ⁊ qͥ inclinauerit oculos ſuos: ipſe ſaluabit̉. Saluabit̉ innocēs: ſaluabit̉ autēin mūdicia manuū ſuaꝝ.XXIIIEſpondens aūt iob ait. Nunc quoqꝫrQ in amaritudine ē ẜmo meus: ⁊ manꝰplage mee aggrauata ē ſuꝑ gemitummeū. Quis mihi tribuat vt cognoſcā: ⁊ inueniā illū: ⁊ veniā vſqꝫ ad ſoliū eiꝰ? Ponā corāeo iudiciū: ⁊ os meū replebo increpatiōibusvt ſciā v̓ba que mihi reſpōdeat: ⁊ intelligamqͥd loquat̉ mihi. Nolo multa fortitudine cōtendat mecū: nec magnitudinis ſue mole mep̄mat. Proponat eqͥtatē cōtra me: ⁊ ꝑuenietad victoriā iudiciū meū. Si ad orientem ieronō apparet: ſi ad occidentem nō intelligam eūSi ad ſiniſtrā: qͥd agā? Nō apprehendā eumSi me ꝟtā ad dexteram: nō videbo illū. Ip̄eꝟo ſcit viā meā: ⁊ ꝓbabit me quaſi auruꝫ qd̓per ignem tranſit. Ueſtigia eius ſecutus eſtpes meus: viam eius cuſtodiui: ⁊ nō declinaui ex ea. Amādatis labiorū eius nō receſſi: et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten