Iobbit flāma ignis eiꝰ: Lux obtenebreſcet ī tab̓naculo illius: ⁊ lucerna q̄ ſuꝑ eū ē: extinguet̉Artabunt̉ greſſus ꝟtutis eiꝰ ⁊ p̄cipitabit eūcōſiliū ſuū. Immiſit em̄ in rete pedes ſuos: etin maculis eiꝰ ambulat. Tenebit̉ planta illiꝰlaqueo: ⁊ exardeſcet cōtra eū ſitis. Abſcondita ē in terra pedica eiꝰ: ⁊ decipula illiꝰ ſuꝑ ſemitā. Undiqꝫ terrebūt eū formidīes ⁊ inuoluent pedes eiꝰ. Attenuet̉ fame robur eiꝰ ⁊ inedia inuadat coſtas illiꝰ Deuoret pulcritudinem cutis eiꝰ: ⁊ cōſumat brachia illiꝰ pͥmogenita mors. Auellat̉ de tab̓naculo ſuo fiduciaeiꝰ: ⁊ calcet ſuꝑ eū qͣſi rex interitꝰ. Habitēt intab̓ naculo illiꝰ ſocij eiꝰ qͥ nō ē: aſꝑgat̉ ī tabernaculo eiꝰ ſulphur. Deorſum radices eiꝰ ſiccent̉: ſurſum aūt atterat̉ meſſis eiꝰ. Memoria illiꝰ ꝑeat de t̓ra: ⁊ nō celebret̉ nomen eiusin plateis. Expellet eū de luce in tenebras etde vrbe trāſferet eū. Nō erit ſemen eiꝰ neqꝫ ꝓgenies in ppl̓o ſuo nec vlle reliqͥe in regionibꝰeiꝰ. In die eiꝰ ſtupebūt nouiſſimi ⁊ pͥmos inuadet horror. Hec ſunt gͦ tab̓nacula iniqui: ⁊iſte locus eius qui ignorat deū.XIXEſpōdēs aut iob: dixit. Vſqꝫ qͦ afflir Agitis animā meā: ⁊ atteritis me ẜmonibꝰ: En decies cōfunditis me: ⁊ nōerubeſcitis opprimētes me. Nempe ⁊ ſi ignoraui mecū erit ignorantia mea. At vos cōtrame erigimini ⁊ arguitis me opprobrijs meisSaltem nūc inielligite qꝛ deꝰ nō equo iudicōafflixerit me: ⁊ flagellis ſuis me cinxerit. Ecce clamabo vim patiēs ⁊ nemo audiet. Vociferabor: ⁊ nō ē qͥ iudicet. Semitā meā circūſepſit ⁊ trāſire nō poſſū ⁊ in calle meo tenebraspoſuit. Spoliauit me gl̓ia mea: ⁊ abſtulit coronam de capite meo. Deſtruxit me vndiqꝫ ⁊pereo: ⁊ qͣſi euulſe arbori abſtulit ſpem meamIratꝰ ē cōtra me furor eiꝰ: ⁊ ſic me habuit qͣſihoſtē ſuū. Simul venerūt latrones eius: ⁊ fecerūt ſibi viā ꝑ me ⁊ obſederūt in gyro tabernaculū meū. Fratres meos longe fecit a me:⁊ noti mei qͣſi alieni receſſerunt a me. Dereliquerūt me ꝓpinqui mei: ⁊ qͥ me nouerāt obliti ſūt mei. Inquilini domꝰ mee ⁊ ancille meeſic̄ alienū habuerūt me: ⁊ qͣſi ꝑegrinus fui inoculis eorū. Seruū meū vocaui ⁊ non rn̄ditore ꝓprio dep̄cabar illū. Halitū meū exhorruit vxor mea: ⁊ orabā filios vteri mei. Stulti quoqꝫ deſpiciebant me: ⁊ cum ab eis receſſiſſem detrahebant mihi. Abominati ſunt mequōdā ꝯſiliarij mei: ⁊ quē maxime dilgebamauerſatus ē me. Pelli mee conſumptis carnibus adheſit os meū: ⁊ dere icta ſūt tm̄ modolabia circa dentes meos. Miſeremini mei:miſeremini mei ſaltem vos amici mei: qꝛ manus dn̄i tetigit me. Quare ꝑſequimini me ſicut deus: ⁊ carnibꝰ meis ſaturamini. Quismihi tribuat vt ſcribant̉ ẜmones mel. Quismihi det vt exarent̉ in libro ſtilo ferreo ⁊ plūbi lamina: vel celte ſculpāt̉ in ſilice? Scio em̄ꝙ redēptor meꝰ viuit: ⁊ in nouiſſimo die d̓ terra ſurrecturꝰ ſuꝫ. Et rurſum circūdabor pellemea ⁊ in carne mea videbo deū. Quē viſurꝰſū egoip̄e: ⁊ oculi mei ꝯſpecturi ſunt: ⁊ nō alius. Repoſita eſt hec ſpes mea in ſinu meo.Quare gͦ nūc dicitis: ꝑſequamur eū ⁊ radicēꝟbi īueniamꝰ ꝯtra eū. Fugite gͦ a facie gladijqm̄ vltor īiqͥtatū gladiꝰ ē: ⁊ ſcitote eē iudiciū.Eſpōdēs aūt ſophar naama­ XXrthites dixit. Idcirco cogitatōes meevarie ſuccedūt ſibi: ⁊ mēs in diu̓ſa rapit̉. Doctrinā qͣ me arguis audiā ⁊ ſpūs ītelligētie mee rn̄debit mihi. hoc ſcio a pͥncipio exqͦ poſitꝰ ē hō ſuꝑ t̓rā: ꝙ laus īpioꝝ breuis ſit⁊ gaudiū hypocrite ad īſtar pūcti. Si aſcēderit vſqꝫ ad celū ſuꝑbia eiꝰ: ⁊ caput eiꝰ nubestetigerit: qͣſi ſterqͥlinū in fine ꝑdet̉: ⁊ qͥ eū viderat: dicet: vbi ē. Uelut ſomniū auolans nōinueniet̉: trāſiet ſic̄ viſio nocturna. Oculꝰ qͥeum viderat non videbit: neqꝫ vltra intuebitur eum locus ſuus. Filij eiꝰ atterent̉ egeſtate: ⁊ manꝰ illius reddent ei dolorē ſuuꝫ. Oſſaeius implebunt̉ vitijs adoleſcētie eius: ⁊ cuꝫeo in puluere dormiēt. Cū em̄ dulce fuerit inore eius malū: abſcondit illud ſub lingua ſua.Parcet illi ⁊ nō derelinquet illud: ⁊ celabit īgutture ſuo. Panis eius in vtero illius vertet̉ in fel aſpidū intrinſecus. Diuitias qͣs deuorauit euomet: ⁊ de ventre illiꝰ extrahet easdeꝰ. Caput aſpidū ſuget: ⁊ occidet eū linguaviꝑe. Nō videat riuulos fluminis torrentismellis ⁊ butyri. Luet que fecit omnia: nec tn̄cōſumet̉. Iuxta multitudinē adinuentionuꝫſuarū: ſic ⁊ ſuſtinebit: qm̄ confringens nudauit pauꝑis domū: rapuit. ⁊ nō edificauit eaꝫnec ē ſatiatꝰ vent̓ eiꝰ. Et cū habuerit q̄ ꝯcupierat poſſidere nō poterit. Nō remāſit de ciboeius: ⁊ ꝓpterea nihil ꝑmanebit de bonis eiꝰ.Cum ſatiatꝰ fuerit artabit̉: eſtuabit: ⁊ omnisdolor irruet ſuꝑ eum. Vtinā impleat̉ ventereius: vt emittat in eum irā furoris ſui ⁊ pluatſuꝑ illū bellū ſuū. Fugiet arma ferrea ⁊ irruetī arcū ereū: gladiꝰ eductꝰ ⁊ egrediēs d̓ vagīaſua ⁊ fulgurās in amaritudine ſua. Uadent ⁊veniēt ſuꝑ eū horribiles: omēs tenebre abſcōdite ſunt in ocultis eiꝰ. Deuorabit eum ignisqui nō ſuccendit̉: affliget̉ relictus in tabernaculo ſuo. Reuelabūt celi iniqͥtatē eiꝰ: ⁊ terraꝯſurget aduerſus eum. Aꝑtū erit germē domus illius detrahet̉ in die furoris dei. Hec ēꝑs hoīs impij a deo: ⁊ hereditas ꝟborū eiusXXIa dn̄o.