ſti qd̓ ignoremꝰ: qͥd intelligis qd̓ neſciamus:Et ſenes ⁊ antiqͥ ſunt in nobis multo vetuſtiores qͣꝫ pr̄es tui. Nūquid grāde ē vt cōſolet̉te deus? Sꝫ v̓ba tua praua hͦ ꝓhibēt. Quidte eleuat cor tuū ⁊ qͣſi magna cogitās attonitos habes oculos? Quid tumet ꝯtra deū ſpiritus tuꝰ vt ꝓferas de ore tuo huiuſcemodiẜmones. Quid ē hō vt īmaculatꝰ ſit: ⁊ vt iuſtus appareat natꝰ de ml̓iere? Ecce inter ſctōseiꝰ nemo īmutabilis: ⁊ celi nō ſunt mūdi in cōſpectu eiꝰ: quātomagis abominabilis ⁊ inutilis hō qͥ bibit qͣſi aquā iniqͥtatē. Oſtēdaꝫ tibiaudi me: qͥd vidi narrabo tibi. Sapiētes confitent̉. ⁊ nō abſcondūt pr̄es ſuos. Quibꝰ ſolis data ē terra ⁊ nō tranſibit alienꝰ ꝑ eos. Cūctis diebꝰ ſuis impius ſuꝑbit ⁊ numerꝰ annorū incertus ē tyrannidis eiꝰ. Sonitꝰ terrorisſemꝑ in auribꝰ illiꝰ. ⁊ cū paxſit: ille ſemꝑ inſidias ſuſpicat̉. Nō credit ꝙ reuerti poſſit d̓ tenebris ad lucē: circūſpectās vndiqꝫ gladiumCū ſemouerit ad querendū panem. nouit ꝙparatꝰ ſit in manu eius tenebrarū dies. Terrebit eū tribulatio. ⁊ anguſtia vallabit eum ſicut regē qͥ p̄parat̉ ad preliū. Tetēdit em̄ aduerſus deū manū ſuā: ⁊ cōtra om̄ipotentē roboratus eſt. Cucurrit aduerſus eū erecto collo: ⁊ pingui ceruice armatꝰ ē. Oꝑuit faciē eiꝰcraſſitudo: ⁊ de lateribꝰ eiꝰ aruina dependetHabitauit in ciuitatibꝰ deſolatis: ⁊ in domibus deſertꝭ que in cumulos ſunt redacte. Nōditabit̉ nec ꝑſeuerabit ſubſtātia eius: nec mittet in terrā radicē ſuam. Non recedet de tenebris. Ramos eiꝰ arefaciet flāma: ⁊ aufereturſpū oris eiꝰ. Nō recedet fruſtra errore deceptus ꝙ aliquo p̄cio redimēdus ſit. An̄qͣꝫ dies eius impleant̉ ꝑibit ⁊ manꝰ eiꝰ areſcēt. Ledet̉ qͣſi vinea in pͥmo flore botrus eiꝰ: ⁊ quaſioliua ꝓijciens florē ſuū. Cōgregatio em̄ hypocrite ſterilis: ⁊ ignis deuorabit tabernacl̓aeorū qͥ munera libēter accipiunt. Cōcepit dolorem ⁊ peꝑit iniquitatem: ⁊ vterꝰ eiꝰ p̄paratdolos.XVIEſpodēs aūt iob: dixit. Audiui fret quēter talia Cōſolatores oneroſi oēs⁊vos eſtis. Nūquid habebūt finē verba ventoſa: Aut aliqͥd tibi moleſtū ē ſi loqͣrisPoterā ⁊ ego ſil̓ia vr̄i loqͥ. Atqꝫ vtinā eēt aīavr̄a ꝓ aīa mea. Cōſolarer ⁊ ego vos ẜmonibus: ⁊ mouerē caput meū ſuꝑ vos. Roborarē vos ore meo ⁊ mouerē labia mea: qͣſi ꝑcēsvob̓. Sꝫ qͥd agā? Si locutꝰ fuero: non qͥeſcitdolor meꝰ: ⁊ ſi tacuero nō recedet a me. Nūcaūt oppreſſit me dolor meus: ⁊ in nihilū redacti ſunt oēs artus mei. Ruge mee teſtimoniūdicūt cōtra me: ⁊ ſuſcitat̉ falſiloquꝰ aduerſusfaciē meā ꝯtradicēs mihi. Collegit furorē ſu-Iobum in me: ⁊ ꝯminās mihi: infremuit ꝯtramedētibꝰ ſuis. Hoſtis meꝰ terribilibꝰ oculis meintuitꝰ ē. Aꝑuerūt ſuꝑ me ora ſua: ⁊ ex ꝓbrātes ꝑcuſſerūt maxillā meā: ſatiati ſunt penismeis. Cōcluſit me deꝰ apud iniquū ⁊ manibus īpioꝝ me tradidit. Ego ille quondā opulentꝰ repēte ꝯtritꝰ ſum: tenuit ceruicem meā.Cōfregit me ⁊ poſuit me ſibi qͣſi in ſignū. Circūdedit me lanceis ſuis cōuulnerauit lūbosmeos. Nō peꝑcit ⁊ effudit in t̓ra viſcera meaConſcidit me vulnere ſuꝑ vulnꝰ: irruit in meqͣſi gigas. Saccū cōſui ſuꝑ cutē meā: ⁊ oꝑuicinere carnē meā. Facies mea intumuit a fletu: ⁊ palpebre mee caligauerunt. Hec paſſusſū abſqꝫ iniqͥtate manꝰ mee cū haberē mūdasad deū p̄ces. Terra ne oꝑias ſanguinē meū:neqꝫ īueniat in te locū latēdi clamor meꝰ. Ecce em̄ in celo teſtis meꝰ: ⁊ ꝯſcius meꝰ in excelſis. Verboſi amici mei: ad deū ſtillat oculusmeꝰ. Atqꝫ vtinā ſic iudicaret̉ vir cū deo: quōiudicat filiꝰ hoīs cū collega ſuo. Ecce em̄ breues anni trāſeūt ⁊ ſemitā ꝑ quā non reuertar:ambulo.XVIIPiritꝰ meꝰ attenuabit̉: dies mei breuiabunt̉: ⁊ ſolū mihi ſuꝑeſt ſepulcrūNō peccaui: ⁊ in amaritudinibꝰ morat̉ oculꝰ meꝰ. Libera me ⁊ pone me iuxta te⁊ cuiuſuis manꝰ pugnet ꝯtra me. Cor eoꝝ lōge feciſti a diſciplina: ꝓpterea nō exaltabunt̉Predā pollicet̉ ſocijs: ⁊ ocl̓i filioꝝ eiꝰ deficient. Poſuit me qͣſi in ꝓu̓biū vulgi: ⁊ exēplūſū corā eis. Caligauit ad īdignationē oculusmeꝰ: ⁊ mēbra mea qͣſi in nihilū redacta ſunt.Stupebāt iuſti ſuꝑ hoc: ⁊ innocēs cōtra hypocritā ſuſcitabit̉. Et tenebit iuſtus viā ſuaꝫ⁊ mūdis manibꝰ addet fortitudinē. Igit̉ omnes vos cōuertimini ⁊ venite: ⁊ nō inueniamin vobis vllum ſapiētem. Dies mei trāſierūtcogitatiōes mee diſſipate ſunt torquētes cormeū. Noctem verterūt in diē ⁊ rurſum pꝰ tenebras ſpero lucē. Si ſuſtinuero: infernꝰ domus mea ē: ⁊ in tenebris ſtraui lectulum meūPutredini dixi pater meus es: mater mea etſoror mea vermibus. Ubi eſt ergo nunc preſtolatio mea: ⁊ patientiam meam quis ꝯſiderat? In profundiſſimum infernū deſcendentomnia mea. Putas ne ſaltem ibi erit requiesXVIIImihi.¶Eſpondens autem baldath ſuites dixit. Vſqꝫ ad quem finem verba iactabis? Intellige prius: et ſic loquamur. Quare reputati ſumus vt iumenta: etſorduimus coram te. Quid perdis animamtuam in furore tuo. Nunquid propter te derelinquetur terra: ⁊ trāſferent̉ rupes de locoſuo? Nonne lux impij extinguet̉: nec ſplēde