Iopſapientia ⁊ fortitudo: ⁊ ipſe habet ꝯſiliū ⁊ intelligentiā. Si deſtruxerit: nemo ē qͥ edificet:ſi incluſerit hoīem: nullꝰ ē qͥ aꝑiat. Si ꝯtinuerit aquas: oīa ſiccabunt̉: ſi emiſerit eas: ſubuertent terrā. Apud ip̄m eſt fortitudo ⁊ ſapientia. Ip̄e nouit ⁊ decipientē: ⁊ eū qͥ decipit̉Adducit ꝯſiliarios in ſtultū finē ⁊ iudices inſtuporē. Baltheū regū diſſoluit: ⁊ p̄cingit fune renes eoꝝ. Ducit ſacerdotes inglorios: ⁊optimates ſupplantat. Cōmutās labiū veraciū ⁊ doctrina ſenū auferēs. Effundit deſpectionē ſuꝑ pͥncipes: ⁊ eos qui oppreſſi fuerantreleuans. Qui reuelat ꝓfunda de tenebris: ⁊ꝓducit ī lucē vmbrā mortꝭ Qui ml̓tiplicat gētes ⁊ ꝑdit eas: ⁊ ſubuerſas in integrū reſtituit. Qui īmutat cor pͥncipum ppl̓i terre: ⁊ decipit eos vt fruſtra incedāt ꝑ inuiū. Palpabūtqͣſi in tenebris ⁊ nō in luce: ⁊ errare eos facietquaſi ebrios.XIIICce om̄ia hec vidit oculus meꝰ: ⁊ auediuit aurꝭ mea ⁊ ītellexi ſingl̓a. Scd̓mſcientiā vr̄am: ⁊ ego noui: nec inferior vr̄i ſum. Sꝫ tn̄ ad om̄ipotētē loquar: ⁊ diſputare cū deo cupio: priꝰ vos oſtēdēs fabricatores mēdacij: ⁊ cultores ꝑuerſoꝝ dogmatum. Atqꝫ vtinā taceretꝭ: vt putaremini eē ſapiētes. Audite gͦ correctiones meas: ⁊ iudicium labiorū meorū attendite. Nūquid deꝰ indiget vr̄o mēdacio: vt ꝓ illo loqͣmini dolos:Nūquid faciē eius accipitis: ⁊ ꝓ deo iudicare nitimini? Aut placebit ei quem celare nihilpōt aūt decipiet̉ vt hō vr̄is fraudulētijs? Ipſe vos arguet: qm̄ in abſcondito faciē eius accipitꝭ. Statim vt ſe cōmouerit: turbabit vos⁊ terror eiꝰ irruet ſuꝑ vos. Memoria veſtracomꝑabit̉ cineri: ⁊ redigent̉ in lutū ceruicesvr̄e. Tacete pauliſper: vt loqͣr qd̓cunqꝫ mihimens ſuggeſſerit. Quare lacero carnes measdentibꝰ meis ⁊ animā meā porto ī manibꝰ meis: Etiam ſi occiderit me: in ip̄o ſperabo. Uerūtn̄ vias meas in cōſpectu eius arguā: ⁊ ip̄eerit ſaluator meꝰ. Nō em̄ veniet ī ꝯſpectu eiꝰom̄is hypocrita. Audite ẜmonē meū: ⁊ enigmata ꝑcipite auribꝰ vr̄is. Si fuero iudicatꝰ:ſcio ꝙ iuſtꝰ inueniar. Quis ē qͥ iudicet̉ mecūUeniat. Quare tacēs conſumor? Duo tm̄ nefacias mihi ⁊ tunc a facie tua non abſcondar.Manū tuā longe fac̄ ame ⁊ formido tua nōme t̓reat. Voca me ⁊ ego rn̄debo tibi: aut certe loquar: ⁊ tu rn̄de mihi. Quātas habeo inquitates ⁊ peccata: ſcelera mea ⁊ delicta meaoſtēde mihi. Cur faciē tuā abſcondis: ⁊ arbitraris me inimicū tuū: Cōtra foliū qd̓ ventorapit̉ oſtēdis potētiā tuā ⁊ ſtipulā ſic cā ꝑſeq̄ris. Scribis em̄ cōtra me amaritudines ⁊ cōſumere me vis peccatis adoleſcētie mee. Poſuiſti in neruo pedū meū: ⁊ obſeruaſti oēs ſemitas meas: ⁊ veſtigia pedum meorū cōſideraſti. Qui quaſi putredo conſumēdus ſum: ⁊qͣſi veſtimentū qd̓ comedit̉ a tinea. XIIIIOmo natꝰ de ml̓iere breui viuēs tꝑehreplet̉ multis miſerijs. Qui qͣſi flosegredit̉ ⁊ ꝯterit̉ ⁊ fugit velut vmbra⁊ nunqͣꝫ in eodem ſtatu ꝑmanet. Et dignumducis ſuꝑ huiuſcemodi aꝑire oculos tuos: ⁊adducere eū tecū in iudiciū. Quis pōt faceremundū de īmundo conceptū ſemine? Nonnetu qui ſolus es? Breues dies hoīs ſunt: nūerus menſium eius apud te eſt. Cōſtituiſti terminos eiꝰ qͥ p̄teriri nō poterūt. Recede paululū ab eo vt quieſcat donec optata veniant:⁊ ſicut mercēnarij dies eiꝰ. Lignū habet ſpeꝫSi p̄ciſumfuerit: rurſum vireſcit: ⁊ rami eiuſpullulāt. Si ſenuerit in t̓ra radix eiꝰ: ⁊ in puluere emortuus fuerit truncꝰ illiꝰ ad odorē aq̄germinabit: ⁊ faciet comā quaſi cū primū plātatū ē. Hō ꝟo cū mortuꝰ fuerit: ⁊ nudatꝰ atqꝫcōſumptꝰ: vbi queſo eſt? Quō ſi recedant aq̄de mari: ⁊ fluuiꝰ vacuefactus areſcat: ſic homo cum dormierit non reſurget. Donec atteratur celū nō euigilabit: nec conſurget d̓ ſomno ſuo. Quis mihi hoc tribuat vt in infernoꝑtegas me: ⁊ abſcondas me donec ꝑtranſeatfuror tuus: ⁊ conſtituas mihi tempus in quorecorderis mei. Putas ne mortuus hō rurſūviuet. Cunctis diebꝰ quibus nūc milito: expecto donec veniat īmutatio mea. Uocabisme: ⁊ ego nō rn̄debo tibi. Oꝑi manuū tuarūporiges dexteram. Tu quidem greſſus meos dinumeraſti: ſed ꝑce peccatꝭ meis Signaſti quaſi in ſacculo delicta mea: ſed curaſti iniquitatem meam. Mons cadens defluit: etſaxum trāſfert̉ de loco ſuo. Lapides excauātaque: ⁊ alluuione paulatim terra cōſumitur:⁊ hoīes ergo ſimiliter ꝑdes. Roboraſti eumpaululū: vt in ꝑpetuū tranſiret. Immutabisfaciem eius ⁊ emittes eum. Siue nobiles fuerint filij eius ſiue ignobiles: nō intelliget. Attn̄ caro eiꝰ dn̄ viuet dolebit: ⁊ aīa illiꝰ ſuꝑ ſemetipſo lugebit.Eſpondēs āt eliphaꝫ themanites: dir Exit. Nūqͥd ſapiēs rn̄debit qͣſi in vētūloquens: ⁊ īplebit ardore ſtomachuꝫſuū: Arguis ꝟbis eū qͥ nō ē eqͣlis tibi ⁊ loq̄rꝭquod tibi nō expedit. Quātū in te eſt euacuaſti timorem: et tuliſti preces coram deo. Docuit enim iniquitas tua os tuum: et imitarislinguam blaſphemantium. Condemnabit teos tuum ⁊ non ego: ⁊ labia tua rn̄debunt tibi. Nūquid primus homo tu natus es: ⁊ anomnes colles formatus? Nūquid cōſiliū deiaudiſti: ⁊ inferiorte erit eius ſapīa. Quid no-