iudicij: nemo audet ꝓ me teſtimoniū dicere.Si iuſtificare me voluero: os meū cōdemnabit me. Si innocentē oſtendero: prauū me cōprobabit. Etiā ſi ſimplex fuero: hͦ ip̄m ignorabit anima mea: ⁊ tedebit me vite mee. Unūē qd̓ locutꝰ ſum: ⁊ innocentē ⁊ impiū ip̄e ꝯſumit. Si flagellat: occidat ſemel. ⁊ nō de penisinnocentiū rideat. Terra data eſt in manꝰ impij: vultū iudicū eiꝰ oꝑit. Ꝙ ſi nō ille ē qͥs gͦ ē:Dies mei velotiores fuerūt curſore: fugerūt⁊ nō viderūt bonū. Pertranſierūt qͣſi nauespoma portātes ſicut aqͥla volās ad eſcā. Cuꝫdixero: neqͣqͣꝫ ita loquar: cōmuto faciē meā ⁊dolore torqueor. Verebar om̄ia oꝑa mea: ſciens ꝙ nō ꝑceres delinquēti. Si aūt ⁊ ſic īpiꝰſum: qua fruſtra laboraui? Si lotꝰ fuero quaſi aqͥs niuis: ⁊ fulſerint velut mūdiſſime manus mee: tn̄ ſordibꝰ intinges me ⁊ abominabūt̉ me veſtimēta mea. Neqꝫ em̄ viro qͥ ſil̓ismei ē rn̄debo: nec qͥ mecū in iudicio ex eqͦ poſſit audiri. Nō ē qui vtrūqꝫ valeat arguere: etponere manū ſuā in ambobus. Auferat a meꝟgā ſuā: ⁊ pauor eiꝰ nō me terreat. Loquar⁊ nō timebo eū. Nec em̄ poſſū metuēs rn̄de̓.Edet aīam meā vite mee.dimittā aduerſum me eloquiū meuꝫ.ALoquar in amaritudine aīe mee: dicam deo noli me ꝯdemnare. Indica mihi cuime ita iudices? Nunqͥd bonū tibi videt̉ ſi calūnieris me ⁊ opprimas me: opus manuū tuarū: ⁊ cōſiliū impiorū adiuues? Nunquid oculi carnei tibi ſunt: aut ſicut videt hō ⁊ tu videbis? Nūquid ſicut dies hoīs dies tui: ⁊ annitui ſicut humana ſunt tꝑa: vt q̄ras iniqͥtatemmeā: ⁊ pctm̄ meuꝫ ſcruteris? Et ſcias qꝛ nihilimpium fecerim: cum ſit nemo qͥ de manu tuapoſſit eruere. Manꝰ tue fecer̄t me ⁊ plaſmauerūt me totū in circūitū: ⁊ ſic repente p̄cipitas me. Memēto q̄ſo ꝙ ſicut lutū fecerꝭ me.⁊ in puluerē reduces me. Nōne ſicut lac mulſiſti me: ⁊ ſicut caſeū me coagulaſti? Pelle etcarnibꝰ veſtiſti me. oſſibꝰ ⁊ neruis cōpegiſtime. Uitā ⁊ miſeri cordiā tribuiſti mihi: ⁊ viſitatio tua cuſtodiuit ſpm̄ meum. Licet hec celes in corde tuo: tn̄ ſcio qꝛ vniuerſorū memineris. Si peccaui ⁊ ad horam peꝑciſti mihi:cur ab iniquitate mea mūdū me eſſe nō pateris. Et ſi impiꝰ fuero ve mihi eſt: ⁊ ſi iuſtꝰ nōleuabo caput: ſaturatꝰ afflictiōe ⁊ miſeria. Etꝓpter ſuꝑbiā qͣſi leenā capies me: reuerſuſqꝫmirabiliter me crucias. Inſtaures teſtes tuos cōtra me: ⁊ multiplicas irā tuā aduerſumme ⁊ pene militāt in me. Quare de vulua eduxiſti me. Qui vtinā cōſumptꝰ eēm ne oculusme videret Fuiſſem qͣſi nō eēm d̓ vt̓o trāſlatꝰad tumulū. Nunqͥd nō paucitas dierū meo-IoOrū finiet̉ breui: Dimitte gͦ me vt plangā paululū dolorē meū anteqͣꝫ vadam ⁊ nō reuertarad terrā tenebroſam ⁊ opertā mortis caligineterrā miſerie ⁊ tenebrarū: vbi vmbra mortꝭ ⁊nullꝰ ordo: ſꝫ ſempit̓nꝰ horror īhabitās. XIEſpondēs aūt ſophar naamathitesr dixit Nūqͥd qͥ ml̓ta loqͥt̉ n̄ audiet autevir ꝟboſus iuſtificabit̉? Tibi ſoli tacebūt hoīes: ⁊ cū ceteros irriſeris a nullo confutaberis. Dixiſti em̄. Purꝰ ē ſermo meus: ⁊mūdꝰ ſum in ꝯſpectu tuo. Atqꝫ vtinā deꝰ loqueret̉ tecū: ⁊ aꝑiret labia ſua tibi: vt oſtēderet tibi ſecreta ſapiētie: ⁊ ꝙ multiplex eēt lexeius: ⁊ intelligeres ꝙ ml̓to minora exigarꝭ abeo qͣꝫ meret̉ iniquitas tua. Forſitan veſtigiadei cōprehendes: ⁊ vſqꝫ ad ꝑfectū om̄ipotentem reꝑies. Excelſior celo ē. Et quid facies.Profundior inferno: ⁊ vnde cognoſces? Lōgior t̓ra mēſura eiꝰ: ⁊ latior mari? Si ſubuertit om̄ia vel in vnum coartauerit: qͥs contradicet ei: vel qͥs dicere ei pōt: cur ita facꝭ? Ipſe em̄ nouit hominū vanitatē: ⁊ vidēs iniquitatē nōne cōſiderat? Uir vanꝰ in ſuꝑbiā erigit̉: ⁊ tanqͣꝫ pullū onagri ſe liberū natū putatTu aūt firmaſti cor tuū: ⁊ expādiſti ad eū manus tuas. Si iniquitatem que ē in manu tuaabſtuleris a te: ⁊ nō manſerit in tabernaculotuo iniuſticia: tūc leuare poterꝭ faciē tuā abſqꝫ macula: ⁊ eris ſtabilis: ⁊ nō timebis. Miſerie quoqꝫ obliuiſceris: ⁊ qͣſi aquarū que preterierūt nō recordaberꝭ: ⁊ qͣſi meridianus fulgor ꝯſurget tibi ad veſꝑam. Et cū te ꝯſūptuꝫputaueris orieris vt lucifer: ⁊ habeb̓ fiduciāp̄poſita tibi ſpe ⁊ defoſſus ſecurus dormies.Reqͥeſces: ⁊ nō erit qͥ te exterreat. Et de p̄cabunt̉ faciē tuam pl̓imi. Oculi aūt impiorumdeficiēt: ⁊ effugiū ꝑibit ab eis: ⁊ ſpes illorumabominatio anime.Eſpōdēs āt iob dixit. Ergo vos eſtꝭr ſoli hoīes: ⁊ vobſicū moriet̉ ſapiētia.Et mihi ē cor ſic̄ ⁊ vob̓: nec īferior veſtriſū. Quis em̄ hec q̄ noſtꝭ ignorat? Qui deridet̉ ab amico ſuo ſic̄ ego: īuocabit deū: ⁊ exaudiet eū. Deridet̉ em̄ iuſti ſimplicitas: lampas contempta apud cogitatiōes diuitū parat a ad tempus ſtatutū. Abundant tabernacula predonū: ⁊ audacter ꝓuocant deum: cūipſe dederit om̄ia in manus eorū. Nimirū interroga iumēta. ⁊ docebūt te: ⁊ volatilia celi⁊ indicabunt tibi. Loquere terre ⁊ reſpondebit tibi: ⁊ narrabūt piſces maris. Quis ignorat ꝙ om̄ia hec manꝰ dn̄i fecerit. In cuiꝰ manu anima om̄is viuētis: ⁊ ſpūs vniuerſe carnis hoīs? Nonne auris ꝟba diiudicat: ⁊ fauces comedētis ſaporē. In antiquis eſt ſapiētia: ⁊ in multo tēꝑe prudentia. Apud ip̄m eſt