Iobhoſtis: ⁊ de manu robuſtorū eruite me? Docete me: ⁊ ego tacebo: ⁊ ſi quid forte ignorauiinſtruite me. Quare detraxiſtis ſermonibusveritatis cum e vobis nullus ſit qui poſſit arguere me? Ad increpandū tm̄ eloquia cōcinnatis: ⁊ in ventū verba ꝓfertis. Suꝑ pupillum irruitis: ⁊ ſubuertere nitimini amicū veſtrū. Uerūtamē quod cepiſtis explete. Prebete aurem: ⁊ videte an mentiar. Reſpondete obſecro abſqꝫ contentione: ⁊ loquentes idqd̓ iuſtum eſt iudicate. Et nō inuenietꝭ in lingua mea iniquitatē: nec in faucibꝰ meis ſtultia ꝑſonabit.Ilitia eſt vita hoīs ſuꝑ terrā: ⁊ ſic̄ dies mercennarij dies eius. Sicut ceruus deſiderat vmbrā: ⁊ ſicut mercennarius p̄ſtolat̉ fineꝫ oꝑis ſui: ſic ⁊ ego habuimēſes vacuos: ⁊ noctes laborioſas enumeraui mihi Si dormiero dicaꝫ qn̄ conſurgam: ⁊rurſum expectabo veſꝑam: ⁊ replebor doloribus vſqꝫ ad tenebras. Induta eſt caro meaputredine ⁊ ſordibꝰ pulueris: cutis mea aruit ⁊ cōtracta eſt. Dies mei velociꝰ tranſierūtqͣꝫ a texente tela ſuccidit̉: ⁊ ꝯſumpti ſunt abſqꝫ vlla ſpe. Memēto qꝛ ventus eſt vita mea⁊ nō reuertet̉ oculus meus vt videat bona:nec aſpiciet me viſus hominis. Oculi tui inme: ⁊ nō ſubſiſtam. Sicut conſumit̉ nubes ⁊ꝑtranſit: ſic qui deſcendit ad inferos nō aſcendet: nec reuertet̉ vltra in domū ſuā: neqꝫ cognoſcet eum amplius locꝰ eius. Quapropter⁊ ego non parcā ori meo: loquar in tribulatione ſpiritus mei: confabulabor cum amaritudine anime mee. Nunquid mare ego ſum autcetus? quia circūdediſti me carcere? Si dixero cōſolabit̉ me lectulus meꝰ: ⁊ releuabor loquens mecum in ſtratu meo: terrebis me perſomnia: ⁊ per viſiones horrore me concutiesQuāobrem elegit ſuſpendium anima mea: etmortem oſſa mea. Deſperaui. Nequaqͣꝫ vltraiam viuam. Parce mihi: nihil eniꝫ ſunt diesmei. Quid eſt homo quia magnificas eū autquid apponis erga eum cor tuum? Uiſitas eūdiluculo ⁊ ſubito probas illum. Vſqꝫ quo nōparcis mihi nec dimittis me vt glutiam ſaliuam meam? Peccaui. Quid faciam tibi o cuſtos hominū? Quare me poſuiſti contrariuꝫtibi ⁊ factus ſuꝫ mihimetipſi grauis. Cur nōtollis peccatū meū: ⁊ quare nō aufers iniquitatem meā? Ecce nunc in puluere dormiā: etſi mane me queſieris nō ſubſiſtam. VIIIEſpondens aūt baldath ſuites dixitr ¶Uſqꝫ quo loqueris talia: ⁊ ſpūs multiplex ẜmonis oris tui. Nūquid deſupplantat iudicium aut om̄ipotens ſubuertit quod iuſtum eſt: Etiam ſi filij tui peccauerunt ei: ⁊ dimiſit eos in manu iniquitatis ſuetu tn̄ ſi diluculo cōſurrexeris ad deū: ⁊ omnipotentem fueris dep̄catus ⁊ mūdus ⁊ erectꝰinceſſeris: ſtatim euigilabit ad te: ⁊ pacatumreddet habitaculum iuſticie tue in tantū vt ſipriora tua fuerint ꝑua: ⁊ nouiſſima tua multiplicent̉ nimis. Interroga em̄ generationempriſtinam: ⁊ diligenter inueſtiga patrum memoriam heſterne quippe ſumus ⁊ ignoramusqm̄ ſicut vmbra dies noſtri ſunt ſuꝑ terrā ip̄idocebūt te. Loquent̉ tibi ⁊ de corde ſuo proferent eloquia. Nūquid virere pōt ſcirpꝰ abſqꝫ humore: aut creſcere charectuꝫ ſine aqua?Cū adhuc ſit in flore nec carpat̉ māu an̄ oēsherbas areſcit: ſic vie oīm qͥ obliuiſcunt̉ deū⁊ ſpes hypocrite ꝑibit. Nō ei placebit vecordia ſua: ⁊ ſicut tela araneaꝝ fiducia eiꝰ. Innitetur ſuꝑ domū ſuā: ⁊ nō ſtabit: fultiet eam: ⁊nō cōſurget. Humectus videt̉ anteqͣꝫ veniatſol: ⁊ in ortu ſuo germmen eiꝰ egrediet̉. Suꝑaceruū petrarū radices eiꝰ denſabunt̉: ⁊ int̓lapides cōmorabit̉. Si abſorbuerit eū de loco ſuo: negabit eū: ⁊ dicet. Nō noui te. Hec ēem̄ leticia vie eiꝰ: vt rurſum de terra alij germinent̉. Deus nō proijciet ſimplicē: nec porriget manū malignis: donec impleat̉ riſu ostuū: ⁊ labia tua iubilo. Qui oderunt te induentur confuſione: ⁊ tabernaculū impioꝝ nonſubſiſtet.T rn̄dens iob ait. Uere ſcio ꝙ ita ſite ⁊ ꝙ nō iuſtificet̉ homo cōpoſitꝰ deo.Si voluerit contēdere cū eo: nō poterit rn̄dere ei vnū ꝓ mille. Sapiēs corde eſt: ⁊fortis robore. Quis reſiſtet ei: ⁊ pacē habuitQui trāſtulit mōtes: ⁊ neſcierūt hi qͦs ſubūtit in furore ſuo? Qui cōmouet terrā de locoſuo: ⁊ colūne eius cōcutiūtur. Qui p̄cipit ſoli ⁊ nō oritur: ⁊ ſtellas clauſit quaſi ſub ſignaculo? Qui extendit celos ſolus ⁊ gradit̉ ſuꝑfluctus maris? Qui facit arcturum et oriono⁊ hyadas: ⁊ interiora auſtri? Qui facit magna ⁊ incōprehenſibilia ⁊ mirabilia quorumnon eſt numerus? Si venerit ad me: non videbo eum: ſi abierit: nō intelligam. Si repente interroget: quis reſpondebit ei? Uel quisdicere ei poteſt: cur ita facis? Deus cuius irenemo reſiſtere poteſt: ⁊ ſub quo curuant̉ quiportant orbem. Quantus ergo ſum ego vt reſpondeā ei: ⁊ loquar verbis meis cū eo? Quietiā ſi habuero quippiā iuſtū non rn̄debo: ſedmeum iudicē deprecabor. Et cum inuocanteme exaudierit: non credo ꝙ audierit vocemmeā. In turbine em̄ conteret me: ⁊ multiplicabit vulnera mea: etiā ſine cā. Non conceditreqͥeſcere ſpm̄ meū ⁊ īplet me amaritudinibꝰ.Si fortitudo querit̉: robuſtiſſimꝰ ē Si eqͥtas