ui? Et venit ſuꝑ me indignatio.Eſpondēs aūt eliphaꝫ themanites:rdixit. Si ceperimꝰ loqui tibi: forſitāmoleſte accipies. Sꝫ ꝯceptū ẜmonētenere̓ qͥs poterit: Ecce docuiſti ml̓tos ⁊ manus laſſas roboraſti. Uacillantes cōfirmauerūt ẜmones tui: ⁊ genua tremētia cōfortaſti.Nunc aūt venit ſuꝑ te plaga: ⁊ defeciſti tetigit te ⁊ cōturbatus es. Ubi timor tuus fortitudo tua: ⁊ patiētia tua: ⁊ ꝑfectto viaꝝ tuaꝝRecordare obſecro te: quis vnqͣꝫ innocēs perijt aut qn̄ recti deleti ſunt? Quinpotius vidieos qui oꝑant̉ iniquitatem ⁊ ſeminant dolores ⁊ metunt eos: flante deo periſſe: et ſpiritu ire eius eſſe conſumptos. Rugitus leonis⁊ vox leene: ⁊ dētes catulorum leonū contritiſunt. Tigris perijt eo ꝙ nō haberet predam:⁊ catuli leonis diſſipati ſūt. Porro ad me dictum eſt verbū abſcōditū: ⁊ quaſi furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eiꝰ. In horrore viſionis nocturne qn̄ ſolet ſopor occuparehomines: pauor tenuit me ⁊ tremor: ⁊ omniaoſſa mea ꝑterrita ſunt. Et cum ſpūs me p̄ſente tranſiret: inhoruerūt pili carnis mee. Stetit quidā cuiꝰ nō agnoſcebam vultum: imagocorā oculis meis: ⁊ vocē quaſi aure lenis audiui. Nunquid homo dei comꝑatione iuſtificabitur: aut factore ſuo purior erit vir: Ecce qui ſeruiūt ei nō ſunt ſtabiles: ⁊ in angelisſuis repperit prauitatē. Quātomagis hi quihabitant domos luteas qui terrenum habētfundamētum cōſument̉ velut a tinea: de mane vſqꝫ ad veſꝑam ſuccident̉: ⁊ quia nullꝰ intelligit: in eternū ꝑibunt. Qui aūt reliqui fuerint auferentur ex eis: morient̉ ⁊ non in ſapientia.Oca ergo ſi eſt qui tibi reſpondeat etad aliquē ſanctorū cōuertere. Uiruꝫſtultū interficit iracundia: ⁊ ꝑuulumoccidit inuidia. Ego vidi ſtultū firma radice⁊ maledixi pulcritudini eiꝰ ſtatim. Longe fient filie eiꝰ a ſalute: ⁊ conterent̉ in porta: ⁊ nōerit qui eruat. Cuiꝰ meſſem famelicꝰ comedet⁊ ip̄m rapiet armatꝰ: et bibent ſitientes diuitias eiꝰ. Nihil in terra ſine cauſa fit: ⁊ de humo nō egrediet̉ dolor. Hō naſcit̉ ad laborem⁊ auis ad volatū. Quāobrem ego dep̄cabordn̄m: ⁊ ad deū ponā eloquiū meū. Qui facitmagna ⁊ inſcrutabilia: ⁊ mirabilia abſqꝫ numero. Qui dat pluuiam ſuꝑ faciē terre: ⁊ irrigat aquis vniuerſa. Qui ponit humiles ī ſublime: ⁊ merētes erigit ſoſpitate. Qui diſſipatcogitationes malignorū: ne poſſint īplere manus eorū qd̓ ceperāt. Qui apprehēdit ſapientes in aſtutia eorū: ⁊ conſiliū prauorum diſſipat. Per diem incurrent tenebras ⁊ quaſi inIOVnocte ſic palpabūt in mēridie. Porro ſaluumfacit egenū a gladio oris eorū: ⁊ de manu violenti pauꝑem. Et erit egeno ſpes: iniquitasaūt cōtrahet os ſuum. Beatus hō qui corripit̉ a dn̄o. Increpationem gͦ dn̄i ne reprobesquia ip̄e vulnerat ⁊ medet̉: ꝑcutit ⁊ mauꝰ eiꝰſanabunt. In ſex tribulationibꝰ liberabit te:⁊ in ſeptima nō tanget te malū. In fame eruet te de morte: ⁊ in bello de manu gladij. A flagello lingue abſconderis ⁊ non timebis calamitatem cū venerit. In vaſtitate ⁊ fame ridebis ⁊ beſtias terre nō formidabis. Sed cū lapidibus regionū pactū tuū: ⁊ beſtie terre pacifice erūt tibi. Et ſcies ꝙ pace̓ habeat tabernaculū tuū: ⁊ viſitans ſpeciē tuā nō peccabiſEt ſcies qm̄ multiplex erit ſemen tuū: ⁊ ꝓgenies tua quaſi herba terre. Ingredierꝭ ī abūdantia ſepulcrū: ſicut infert̉ aceruus tritici intemꝑe ſuo. Ecce hoc vt inueſtigauimꝰ ita eſtqd̓ auditū mēte ꝑtractaEſpondens aūt iob dixit. Utinā apr. penderent̉ peccata mea quibus iram(merui: ⁊ calamitas quā patior in ſtatera: quāſi arena maris hec grauior apparerēt. Unde ⁊ verba mea dolore ſunt plena: qꝛſagitte dn̄i in meſunt: quarū indignatio ebibit ſpm̄ meū: ⁊ terrores dn̄i militāt contra meNūquid rugiet onager cū habuerit herbamaut mugiet bos cū an p̄ſepe plenum ſteterit?Aut poterit comedi inſulſuꝫ: qd̓ nō eſt ſale cōditū: Aut pōt aliqͥs guſtare: qd̓ guſtatum affert mortē: Aīe em̄ eſuriēti etiā amara dulciaeē vident̉. Que pͥus nolebat tāgere aīa meaˡ.nūc p̄ anguſtia cibi mei ſunt. Quis det vt veniat petitio mea: et qd̓ expecto tribuat mihideꝰ: ⁊ qͥ cepit ip̄e me ꝯterat? Soluat manū ſuam: ⁊ ſuccidat me: ⁊ hec mihi ſit cōſolatio vtaffligens me dolore nō parcat: nec ꝯtradicaꝫẜmōībꝰ ſancti. Que ē em̄ fortitudo mea vt ſuſtinea: aut qͥs finis meꝰ vt patiēter agā? Necfortitudo lapidū fortitudo mea nec caro meaenea ē. Ecce nō ē auxiliū mihi in me: ⁊ neceſſarij qͦꝫ mei receſſerūt a me. Qui tollit ab amico ſuo miẜicordiā: timorē dn̄i derelinqͥt. Fratres mei p̄terierūt me: ſicut torrēs qui raptimtranſit in cōuallibꝰ. Qui timēt pruinā: irruetſuꝑ eos nix. Tempore qͦ fuerint diſſipati peribūt: ⁊ vt in caluerint ſoluent̉ de loco ſuo Inuolute ſunt ſemite greſſuū eorū: ambulabuntinuacuum: ⁊ ꝑibūt. Cōſiderate ſemitas theman: itinera ſabba: ⁊ expectate pauliſper Cōfuſi ſunt: qꝛ ſperaui. Uenerūt quoqꝫ vſqꝫ adme: ⁊ pudore cooperti ſunt. Nunc veniſtis?et modo videntes plagam meam timetis?Nunquid dixi: afferte mihi et de ſubſtantiaveſtra: donate mihi vel liberate me de manu