perit vxor vrie dauid: ⁊ deſperatꝰ ē. Dep̄catuſqꝫ ē dauid dn̄ꝫ ꝓ ꝑuulo ⁊ ieiunauit dauidieiunio. ⁊ ingreſſus ſeorſum iacuit ſuꝑ terrāUenerūt aūt ſeniores domꝰ eiꝰ cogētes eumvt ſurgeret d̓ terra. Qui noluit. nec comeditcū eis cibum. Accidit aūt die ſeptima vt moretur infans tinueruntqꝫ ſerui dauid nūciareei ꝙ mortuꝰ eēt ꝑuulꝰ: dixerūt em̄. Ecce cumparuulꝰ adhuc viueret loquebamur ad eum⁊ nō audiebat vocē noſtrā: qͣꝫtomagis ſi dixerimus mortuꝰ ē puer ſe affliget̉: Cū gͦ dauidaudiſſet ẜuos ſuos muſitāteſ. ītellexit ꝙ mortuꝰ eēt infantulꝰ. Dixitqꝫ ad ẜuos ſuos: Nūmortuꝰ ē puer? Qui rn̄derūt ei. Mortuus ēSurrexit ergo dauid de terra. ⁊ lotꝰ vnctuſqꝫ ē Cūqꝫ mutaſſet veſtē. ingreſſus ē domuꝫdn̄i ⁊ adorauit. ⁊ venit in domū ſuā petiuitqꝫvt ponerēt ei panē. ⁊ comedit. Dixerūt autēei ẜui ſui. Quis ē ẜmo quē feciſti? Propt̓ infātē cū adhuc viueret ieiunaſti ⁊ flebas: mortuo aūt puero ſurrexiſti ⁊ comediſti panem.Qui ait. Propter infantē dū adhuc viueretieiunaui ⁊ flleui. Dicebā em̄. Quis ſcit: ſi forte donet eū mihi dn̄s ⁊ viuat infans. Nuncaūt qꝛ mortuus ē: quare ieiuno. Nūquid potero reuocare eū ampliꝰ? Ego vadā magꝭ adeum: ille ꝟo nō reuertet̉ ad me. Et cōſolatuseſt dauid berſabee vxorē ſuā. ingreſſuſqꝫ adeā dormiuit cū ea Que genuit filiū ⁊ vocauitnomē eiꝰ ſalomon. ⁊ dn̄s dilexit eū. Miſitqꝫeum in manu nathan ꝓphete: ⁊ vocauit nomen eius amabilis dn̄o: eo ꝙ diligeret eū dominꝰ. Igit̉ pugnabat ioab cōtra rabbath filiorū āmon ⁊ expugnabat vrbem regiā. Miſitqꝫ ioab nūcios ad dd̓ dicēs. Dimicaui aduerſum rabba ⁊ capiēda eſt vrbs aquarum.Nūc igit̉ cōgrega reliquā ꝑtem ppl̓i: ⁊ obſide ciuitatē ⁊ cape eā. ne cū ame vaſtata fuerit vrbs nomini meo aſcribat̉ victoria. Congregauit itaqꝫ dauid oēm ppl̓m ⁊ ꝓfectus ēaduerſum rabba. Cūqꝫ dimicaſſet cepit eamEt tulit diadema regis eorū de capite eiꝰ pōdo auri talentū hn̄s gēmas p̄cioſiſſimas. ⁊ īpoſitū ēſuꝑ caput dauid. Sꝫ ⁊ p̄dā ciuitatisaſportauit multā valde ppl̓m qͦꝫ eiꝰ adducēsſerrauit. et circūegit ſuꝑ eoſt ferrata carpētaDiuiſitqꝫ cultris ⁊ traduxit in typo laterumSic fecit vniu̓ſis ciuitatibꝰ filioꝝ āmō. Et reuerſus ē dauid ⁊ oīs exercitus in hieruſalē.Actū eſt aūt poſt hecXIIIfvt abſalon filij dauid ſororē ſpecioſiſſimā vocabulo thamar adamaret ammon filius dauid: et deꝑiret in eā valde ita vtꝓpter amorē eius egrotaret. qꝛ cū eſſet virgodifficilie ei videbat̉ vt quippi ā inhonoſte ageret cū ea. Erat aūt āmon amicꝰ noīe ionadabfillus ſemmaa fratris dauid vir prudēs valde. Qui dixit ad eum. Quare ſic attenuarismacie fili regis ꝑ ſingulos dies: Cur nō indicas mihi? Dixit qͣꝫ ei āmon Thamar ſororemfratris mei abſalon amo. Cui rn̄dit ionadabCuba ſuꝑ lectū tuū et languorē ſimula. cūqꝫvenerit pater tuus vt viſitet te dic ei. Ueniatoro thamar ſoror mea vt det mihi cibū. et faciat pulmētū vt comedā de manu eiꝰ. Accubuit taqꝫ āmon. et quaſi egrotare cepit Cūqꝫ veniſſet rex ad viſitandū eum ait āmon ad regeꝫUeniat obſecro thamar ſoror mea vt faciat īoculis meis duas ſorbitiunculas. et cibū paratū capiā demāu eiꝰ Miſit gͦ dauid ad thamar domū dicens. Ueni in domū āmon fratris tui. ⁊ fac ei pulmentū. Venitqꝫ thamar īdomū āmon fratrꝭ ſui ille aūt iacebat Que tollens farinā cōmiſcuit. ⁊ liquefaciēs in oculiseius coxit ſorbitiūculas. tollēſqꝫ qd̓ coxerateffudit ⁊ poſuit coram eo. ⁊ noluit comedereDixitqꝫ āmon. Eijcite vniu̓ſos a me. Cunqꝫeieciſſent om̄es. dixit ānon ad thamar Infercibum in cōclaui vt veſcar de manu tua. Tulit ergo thamar ſorbitiunculas quas fecerat⁊ intulit ad ānon fratrē ſuū in cōclaui. Cūqꝫobtuliſſet ei cibum. apprehēdit eā et ait. Ueni cuba mecuꝫ ſoror mea. Que rn̄dit ei. Nolifrater mi. noli opprimere me. neqꝫ em̄ hͦ fas ēin iſrl̓. Noli facere ſtulticiā hanc. Ego em̄ ferre nō potero obprobriū meū ⁊ tu eris qͣſi vnꝰde inſipientibꝰ in iſrl̓ qͥnpotius loq̄re ad regē⁊ nō negabit me tibi. Noluit aūt āmon acquieſcere p̄cibꝰ eiꝰ. ſꝫ p̄ualēs viribꝰ oppreſſit eam⁊ cubauit cū ea. Et exoſaꝫ eā habuit odio magnonimis. ita vt maius eēt odiū quo oderateam: amore qͦ an̄ dilexerat. Dixitqꝫ ei āmon.Surge ⁊ vade. Que rn̄dit. Maiꝰ ē hoc malum qd̓ nunc agis aduerſum me qͣꝫ qd̓ an̄ feciſti expellens me. Et noluit audire ea. ſed vocato puero qͥ miniſtrabat ei dixit. Eijce hanca me foras ⁊ claude oſtiū poſt eā. Que induta erat talari tunica. huiuſcemodi em̄ filie regis virgines veſtibꝰ vtebant̉. Eiecit itaqꝫ eāminiſter illiꝰ foras: clauſitqꝫ fores poſt eam.Que aſꝑgens cinerē capiti ſuo ſciſſa talari tunica impoſitiſqꝫ manibꝰ ſuꝑ caput ſuū ibat īgrediēs ⁊ clamās. Dixit aūt ei abſalon fraterſuꝰ. Nūquid āmon frater tuꝰ cōcubuit tecumSꝫ nūc ſoror ta ce. frater tuꝰ ē. Neqꝫ affligascor tuū ꝓ hac re. Manſit itaqꝫ thamar contabeſcēs in domo abſalon fratris ſui. Cū autem audiſſet rex dauid verba hec contriſtatꝰeſt valde: ⁊ noluit contriſtare ſpm̄ āmnon filijſui: qm̄ diligebat eum: quia primogenitꝰ eratei. Porro nō eſt locutus abſalō ad āmon necmalum nec bonū. Oderat eniꝫ abſalon āmon.n 3