die: vt ſurgeret dauid de ſtratu ſuo poſt meridiē: ⁊ deambularet in ſolario domus regieviditqꝫ mulierē ſe lauantē ex adu̓ſo ſuꝑ ſolariū ſuū. Erat aūt ml̓ier pulcra valde. Miſitgͦ rex: ⁊ reqͥſiuit q̄ eēt ml̓ier. Nūciatūqꝫ eſt eiꝙ ip̄a eēt berſabee filia heliā vxor vrie etheiMiſſis itaqꝫ dauid nūcijs tulit eā. Que cuꝫīgreſſa eēt ad illū dormiuit cū ea. Statīqꝫ ſcīficata ē ab īmūdicia ſua: ⁊ reuerſa ē domū ſuam ꝯcepto fetu. Mittenſqꝫ nunciauit dauid⁊ ait. Cōcepi. Miſit āt dauid ad ioab dicēsMitte ad me vriā etheū. Miſitqꝫ ioab vriāad dauid Et venit vrias ad dauid. Queſiuitqꝫ dauid qͣꝫ recte ageret ioab ⁊ ppl̓us: ⁊ quōāminiſtraret̉ bellū. Et dixit dauid ad vriamUade in domū tuā ⁊ laua pedes tuos. Et egreſſus ē vrias de domo regis: ſecutuſqꝫ ē eūcibus regiꝰ. Dormiuit aūt vr̄ias an̄ portā domus regie cū alijs ẜuis dn̄i ſui: ⁊ nō deſcēditad domū ſuā. Nūciatūqꝫ eſt dauid a dicentibus. Nō iuit vrias in domū ſuam. Et ait dauid ad vriā. Nūquid nō de via veniſti. Quare nō deſcēdiſti in domū tuā? Et ait vrias addauid. Arca dei ⁊ iſrl̓ ⁊ iuda habitāt in papilionibꝰ. ⁊ dn̄s meꝰ ioab ⁊ ſerui dn̄i mei ſuꝑ faciem terre manent: et ego ingrediar domummeā vt comedā ⁊ bibā ⁊ dormiam cuꝫ vxoremea? Per ſalutē tuā ⁊ ꝑ ſalutē anīe tue nō faciam rem hanc. Ait gͦ dauid ad vriā. Manehic etiam hodie: ⁊ cras dimittaꝫ te. Manſitvrias in hieruſalē in die illa ⁊ altera: et vocauit eū dauid vt comederet coram ſe ⁊ biberet⁊ īebriauit eū. Qui egreſſus veſꝑe dormiuitin ſtratu ſuo cū ẜuis dn̄i ſui: ⁊ in domū ſuamnō deſcēdit. Factū ē gͦ mane: ⁊ ſcripſit dauidepl̓am ad ioab miſitqꝫ ꝑ manū vrie: ſcribensin epl̓a. Ponite vriā ex adu̓ſo belli vbi fortiſſimū ē p̄liū: ⁊ derelinqͥte eū vt ꝑcuſſus intereat. Igit̉ cū ioab obſideret vrbē poſuit vriāin loco vbi ſciebat viros eē fortiſſimos: egreſſiqꝫ viri de ciuitate bellabāt aduerſum ioab:⁊ ceciderūt de ppl̓o ẜuorū dauid: ⁊ mortuꝰ eſtetiā vr̄ias etheꝰ. Miſit itaqꝫ ioab ⁊ nunciauit dauid om̄ia ꝟba p̄lij: p̄cepitqꝫ nuncio dicens. Cū cōpleueris vniuſos ẜmōes belli adregem: ſi eū videris indignari: ⁊ dixerit quare acceſſiſtis ad murū vt p̄liaremini: an ignorabatis ꝙ multa deſuꝑ ex muro tela mittant̉quis ꝑcuſſit abimelech filiū hieroboal: nonne mulier miſit ſuꝑ eum fragmen mole de muro ⁊ int̓fecit eū in thebes: quare iuxta muruꝫacceſſiſtꝭ: dicēs. Etiā ẜuꝰ tuꝰ vr̄ias etheꝰ occubuit. Abijt ergo nuncius: et venit et narrauitdauid om̄ia que ei p̄ceꝑat ioab: ⁊ dixit nūciꝰad dauid. Preualuerūt aduerſum nos viri ⁊egreſſi ſunt ad nos in agrū. Nos aūt facto im-Regumpetu ꝑſecuti eos ſumꝰ vſqꝫ ad portā ciuitatis⁊ direxerūt iacula ſagittarij ad ẜuos tuos exmuro deſuꝑ: mortuiqꝫ ſūt de ẜuis regꝭ Quinetiā ẜuus tuus vrias etheꝰ mortuus ē. Et dixit dauid ad nunciuꝫ. Hec dices ioab. Nō tefrangat iſta res. Uarius em̄ euentus eſt belli⁊ nunc hūc ⁊ nunc illū cōſumit gladius. Cōforta bellatores tuos adu̓ſus vrbē vt deſtruas eā: ⁊ exhortare eos. Audiuit āt vxor vrieꝙ mortuꝰ eēt vr̄ias vir ſuꝰ: ⁊ plāxit eū. Trāſactoqꝫ luctu miſit dauid ⁊ introduxit eā ī domū ſuā: ⁊ facta ē ei vxor: peꝑitqꝫ ei filium Etdiſplicuit v̓bū hͦ qd̓ fecerat dauid corā dn̄o.Iſit gͦ dn̄s nathanad dauid. Qui cū veniſſet ad eum: di¶Vxit ei. Rn̄de mihi iudiciū. Duo virierant in ciuitate vna: vnꝰ diues ⁊ alter pauꝑDiues habebat oues ⁊ boues pl̓imos valdepauꝑ aūt nihil habebat om̄ino p̄ter ouē vnāꝑuulam quā emerat ⁊ nutrierat: ⁊ que creuerat apud euꝫ cū filijs eiꝰ: ſimul de pane illiuscomedēs ⁊ de calice eiꝰ bibēs: ⁊ in ſinu illiusdormiens: eratqꝫ illi ſicut filia. Cū aūt ꝑegrinus quidā veniſſet ad diuitē: parcens ille ſumere de ouibus ⁊ d̓ bobus ſuis: vt exhiberetcōuiuiū ꝑegrino illi qͥ venerat ad ſe: tulit ouēviri pauꝑis ⁊ p̄parauit cibos homini qui venerat ad ſe. Iratꝰ aūt indignatione dauid aduerſus hominem illū nimis: dixit ad nathanUiuit dn̄s: qm̄ filiꝰ mortis ē vir qͥ fecit hoc.Quē reddet in quadruplū: eo qd̓ fecerit v̓būiſtud ⁊ nō peꝑcerit. Dixit aūt nathan ad dd̓.Tu es ille vir qͥ feciſti hāc rem. Hec dicit dominus deꝰ iſrl̓. Ego vnxi te in regem ſuꝑ iſrl̓⁊ ego erui te de domo ſaul: ⁊ dedi tibi domuꝫdn̄i tui ⁊ vxores dn̄i tui in ſinu tuo: dediqꝫ tibi domū iſrl̓ ⁊ iuda: ⁊ ſi ꝑua ſunt iſta: adijciātibi multo maiora. Quare gͦ ꝯtemſiſti v̓bumdn̄i vt faceres malū in cōſpectu meo: Vriametheū ꝑcuſſiſti gladio: et vxorē illiꝰ accepiſtiin vxorē tibi ⁊ int̓feciſti eū gladio filiorū ammon. Quāobrē nō recedet gladius de domotua vſqꝫ in ſempiternū eo ꝙ deſpexeris me: ⁊tuleris vxorē vr̄ie ethei vt eēt vxor tua. Itaqꝫ hec dicit dn̄s. Ecce ego ſuſcitabo ſuper temalum de domo tua: ⁊ tollaꝫ vxores tuas inoculis tuis ⁊ dabo ꝓximo tuo: ⁊ dormiet cūvxoribus tuis in oculis ſolis huiꝰ. Tu em̄ feciſti abſcondite: ego aūt faciā ꝟbū iſtud in cōſpectu om̄is iſrl̓: ⁊ in conſpectu ſolis huiꝰ. Etdixit dauid ad nathan. Peccaui dn̄o. Dixitqꝫ nathan ad dauid Dn̄s quoqꝫ trāſtulit percatū tuū. Nō morierꝭ. verūtn̄ qm̄ blaſphemare feciſti īimicos nomē dn̄i ꝓpt̓ ꝟbū hͦ: filiꝰ qͥnatꝰ ē tibi morte moriet̉. Et reu̓ſus ē nathan.in domū ſuā. Percuſſitqꝫ dn̄s ꝑuulū quē pę