Reeo ꝙ violaſſet thamar ſororē ſuā. Factum eſtautē poſt tꝑs biennij vt tōderent̉ oues abſalon in balaſor que eſt iuxta effraim. Et vocauit abſalon omnes filios regis: venitqꝫ ad regem: ⁊ ait ad euꝫ. Ecce tondentur oues ſeruitui veniat oro rex cū ſeruis ſuis ad ſeruū ſuuꝫDixitqꝫ rex ad abſalon. Noli fili mi: noli rogare vt veniamꝰ oēs et grauemꝰ te. Cū autēcogeret eū ⁊ noluiſſet ire: bn̄dixit ei. Et ait abſalon ad dauid. Si nō vis venire: veniat obſecro nobiſcū ſaltem āmon frater meus Dixitqꝫ ad eum rex. Nō eſt neceſſe vt vadat tecumLoegit itaqꝫ abſalon eū: ⁊ dimiſit cū eo āmō:⁊ vniuerſos filios regis. Fecerat itaqꝫ abſalon cōuiuiū quaſi ꝯuiuiū regis. Preceperataūt abſalon̄ pueris ſuis dicēs. Obſeruate cūtemulētus fuerit āmon vino: ⁊ dixero vob̓ ꝑcutite eū ⁊ int̓ficite: nolite timere. Ego enimſum qͥ precipio vobis. Roboramini: ⁊ eſtoteviri fortes. Fecerūt gͦ pueri abſalon adu̓ſumāmon ſicut p̄ceꝑat eis abſalon. Surgēteſqꝫom̄es filij regis aſcenderūt ſinguli mulas ſuas: ⁊ fugerūt. Cūqꝫ adhuc ꝑgerēt in itinere:famā ꝑuenit ad dauid dicēs. Percuſſit abſalon oēs filios regis: ⁊ nō remaſit ex eis ſaltemvnus. Surrexit itaqꝫ rex dauid: ⁊ ſcidit veſtimēta ſua ⁊ cecidit ſuꝑ terrā: ⁊ oēs ſerui illius qͥ aſſiſtebāt ei ſciderunt veſtimēta ſua. Reſpōdēs aūt ionad ab filiꝰ ſemmaa fratrꝭ dauiddixit. Ne eſtimet dn̄s meꝰ rex ꝙ oēs pueri regis occiſi ſint. Ammon ſolꝰ mortuꝰ eſt: qm̄ inodio abſalon erat poſitꝰ ex die qͣ oppreſſit thamar ſororē eiꝰ: nūc gͦ ne ponat dn̄s meꝰ rex ſuper cor ſuū verbū iſtud: dicēs. oēs filij regisocciſi ſunt: qm̄ āmon ſolꝰ mortuꝰ eſt. Fugitaūt abſalon Et eleuauit puer ſpeculator oculos ſuos ⁊ aſpexit: ⁊ ecce ppl̓us multus veniebat ꝑ iter deuiū ex latere mōtis. Dixit autemionad ad regem. Ecce filij regis aſſunt: iuxtaꝟbū ẜui tui: ſic factū eſt. Cūqꝫ ceſſaſſet loquiapparuerūt ⁊ filij regis. Et intrātes leuauer̄tvocē ſuam ⁊ fleuerūt. Sꝫ ⁊ rex ⁊ om̄es ſeruieius fleuerūt: ploratu magno nimis. Porroabſalon fugiēs abijt ad tholomai filiū ammiur regē geſſur. Luxit gͦ dauid filiū ſuū āmonmultis diebus. Abſalon autē cū fugiſſet ⁊ veniſſet in geſſur fuit ibi tribus annis ceſſauitqꝫrex dauid ꝑſeqͥ abſalon: eo ꝙ ꝯſolatꝰ eſſet ſuꝑammon in teritu.XIIIINtelligēs aūt ioab filiꝰ ſaruie ꝙ corregis verſū eſſet ad abſalon miſit thecuam: ⁊ tulit inde mulierē ſapientemdixitqꝫ ad eā. Lugere te ſimula. ⁊ induere veſte lugubri: ⁊ ne vngaris oleo vt ſis qͣſi mulier iā pl̓imo temꝑe lugens mortuū. Et ingredieris ad regē: ⁊ loqueris ad eū ẜmones hu-gumiuſcemodi. Poſuit aūt ioab v̓ba in ore eiusItaqꝫ cū ingreſſa fuiſſet mulier thecuites adregē cecidit corā eo ſuꝑ terrā ⁊ adorauit et dixit. Serua me rex. Et ait ad eā rex Quid cauſe hēs? Que rn̄dit. Heu mulier vidua ego ſūMortuus eſt em̄ vir meꝰ: ⁊ ancille tue erantduo filij qͥ rixati ſunt aduerſum ſe in agro nulluſqꝫ erat qui eos prohibere poſſet: ⁊ percuſſit alter alterum ⁊ interfecit eum. Et ecce conſurgens vniu̓ſa cognatio aduerſum ancillamtuam: dixit. Trade eū qͥ ꝑcuſſit fratrē ſuū vtoccidamꝰ eū ꝑ aīa fratrꝭ ſui quē int̓fecit: ⁊ deleamus heredem: ⁊ querūt extinguere ſcintillam meā que relicta ē: vt non ſuꝑſit viro meonomē ⁊ reliqͥe ſuꝑ terrā. Et ait rex ad mulierē. Uadeī domū tuā ⁊ ego iubebo ꝓ te. Dixitqꝫ mulier thecuites ad regem. In me dn̄emi rex ſit iniqͥtas ⁊ in domo pr̄is mei: rex aūt⁊ thronꝰ eiꝰ ſit innocēs. Et ait rex. Qui ꝯtradixerit tibi: adduc eū ad me: ⁊ vltra non addet vt tangat te. Que ait. Recordet̉ rex dn̄idei ſui: vt nō multiplicētur ꝓximi ſanguinisad vlciſcendū ⁊ nequaqͣꝫ interficiant filiū meum. Qui ait viuit dn̄s: qꝛ nō cadet d̓ capillisfilij tui ſuꝑ terrā. Dixit ergo mulier. Loquatur ancilla tua ad dn̄m meū regem verbū. Etait. Loquere. Dixitqꝫ mulier. Quare cogitaſti huiuſcemodi rem ꝯtra ppl̓m dei ⁊ locutuſē rex v̓bū iſtud vt peccet: ⁊ nō reducat eiectūſuum. Om̄es morimur ⁊ quaſi aque dilabimur in terrā q̄ nō reuertunt̉. Nec vult deusꝑire aīam: ſed retractat cogitās ne penitꝰ pereat qͥ abiectus ē Nūc igit̉ veni vt loquar addn̄m meū regem v̓bum hͦ pn̄te ppl̓o. Et dixitac illa tua. Loqͣr ad regē ſi qͥ modo faciat rexverbū ancille ſue. Et audiuit rex vt liberaretancillā ſuā de manu oīm qͥ volebāt de hereditate dn̄i delere me ⁊ filiū meum ſimul. Dicatgͦ ancilla tua vt fiat v̓bū dn̄i mei regꝭ: ſic̄ ſacrificiū. Sicut em̄ angelꝰ dn̄i: ſic eſt dn̄s meꝰ rexvt nec bn̄dictione nec maledictione moueat̉.Un̄ ⁊ dn̄s deꝰ tuꝰ ē tecū. Et rn̄dēs rex dixitad mulierē. Ne abſcondas a me verbū qd̓ teinterrogo. Dixitqꝫ ei mulier. Loq̄re dn̄e mirex. Et ait rex. Nunquid manꝰ ioab tecū ē inoībꝰ iſtꝭ? Rn̄dit mulier ⁊ ait. Per ſalutem aīetue dn̄e mi rex nec ad ſiniſtrā nec ad dexteraꝫē ex oībꝰ his q̄ locutꝰ ē dn̄s meꝰ rex. Seruusem̄ tuꝰ ioab ip̄e p̄cepit mihi ⁊ ip̄e poſuit ī osancille tue oīa ꝟ̓ba hec vt verterē figurā ẜmonis huiꝰ. Seruꝰ .n. tuꝰ ioab p̄cepit iſtud Tuaūt dn̄e mi rex ſapiens es ſicut habet ſapientiam angelus dei vt intelligas omnia ſuꝑ terram. Et ait rex ad ioab. Ecce placatus feciverbum tuum. Uade ergo ⁊ reuoca puerumabſalon. Cadenſqꝫ ioab ſuper faciem ſuam in