Ioab aūt filiꝰ ſaruie erat ſuꝑ exęrcitū. Porro ioſaphat filius achilud erat acōmentarijs⁊ ſadoch filius achitob: ⁊ achimelech filiꝰ abiathar erant ſacerdotes: ⁊ ſaraias ſcriba. Banaias aūt filius ioiade ſuꝑ cerethi ⁊ felethi.Filij aūt dauid ſacerdotes erāt.T dixit dauid. Putas ne eſt aliquisqͥ remāſerit de domo ſaul vt faciaꝫ cūeo miẜicordiā ꝓpter ionathan. Eratautem de domo ſaul ſeruus nomīe ſiba Quēcum vocaſſet rex ad ſe dixit ei. Tu ne es ſibaEt ille rn̄dit. Ego ſum ſeruꝰ tuus. Et ait rex.Nunqͥd ſuꝑeſt aliquis de domo ſaul vt faciam cū eo miſericordiā dei. Dixitqꝫ ſiba regi.Suꝑeſt filius ionathe debilis pedibus. Ubiinquit eſt? Et ſiba ad regem. Ecce ait in domo eſt machir filij amihel in lodabar. Miſitergo rex dauid ⁊ tulit eum de domo machirfilij amihel de lodabar. Cum autem veniſſetmiphiboſeth filiuſ ionathe filij ſaul ad dauidcorruit in faciem ſuā: ⁊ adorauit. Dixitqꝫ dauid Miphiboſeth. Qui rn̄dit. Aſſum ẜuustuus. Et ait ei dauid. Ne timeas: quia faciēſfaciam in te miſericordiā ꝓpter ionathan patrem tuū: ⁊ reſtituā tibi om̄es agros ſaul patris tui ⁊ tu comedes panē in mēſa mea ſemper. Qui adorās eū dixit. Quis ego ſum ſeruus tuus: qm̄ reſpexiſti ſuꝑ canē mortuuꝫ ſimilem mei. Vocauit itaqꝫ rex ſibam puerumſaul: ⁊ dixit ei. Om̄ia quecunqꝫ fuerūt ſaul etvniuerſam domū eius dedi filio domini tuiOꝑare igitur ei terraꝫ tu ⁊ filij tui ⁊ ſerui tui⁊ inferes filio dn̄i tui cibos vt alat̉. Miphiboſeth aūt filius dn̄i comedet ſemꝑ panē ſumenſam meam. Erant aūt ſibe quindecim filij ⁊ viginti ſerui. Dixitqꝫ ſiba ad regem. Sicut iuſſiſti dn̄e mi rex ẜuo tuo ſic faciet ẜuustuus. Et miphiboſeth comedet ſuꝑ menſammeā: quaſi vnus de filijs regis. Habebat autē miphiboſeth filiū ꝑuulū noīe micha. Omnis ꝟo cognatio domꝰ ſibe ſeruiebat miphiboſeth. Porro miphiboſeth habitabat ī hieruſalē: qꝛ de mēſa regis iugit̓ veſcebat̉ ⁊ eratclaudus vtroqꝫ pede.Actū eſt aūt poſt hec vt moreret̉ rexfiliorū ammon: ⁊ regnauit anon filiuſeiꝰ ꝓ eo. Dixitqꝫ dauid. Faciā miſericordiā cū anon filio naas ſicut fecit pr̄ eiusmecū miſericordiam. Miſit ergo dauid conſolans eum ꝑ ẜuos ſuos ſuꝑ patris interitu.Cū aūt veniſſent ſerui dauid in terram filiorūammon: dixerunt principes filiorum ammonad anon dominum ſuum. Putas ꝙ propterhonorē patris tui miſerit dauid ad te cōſolatores: ⁊ non ideo vt te inueſtigaret ⁊ exploraret ciuitatē: ⁊ euerteret eā miſit dd̓ ẜuos ſuoſad te? Tulit itaqꝫ anon ſeruos dauid: raſitqꝫdimidiā ꝑtē barbe eoꝝ ⁊ p̄cidit veſtes eoruꝫmedias vſqꝫ ad nates: ⁊ dimiſit eos. Qd̓ cuꝫnūciatū eēt dauid: miſit in occurſū eoꝝ. Erātem̄ viri ꝯfuſi turpiter valde. Et mādauit eisdauid. Manete ī hiericho donec creſcat barba veſtra: ⁊ tunc reuertimini. Uidentes autēfilij ammon ꝙ iniuriā feciſſent dauid: miſerūt⁊ conduxerunt mercede ſyrū roob: ⁊ ſyrū ſoba vigīti milia peditū: ⁊ a rege maacha milleviros: ⁊ ab hiſtob decē milia virorū. Qd̓ cūaudiſſet dauid: miſit ioab ⁊ oēm exercitū bellatorum. Egreſſi ſunt ergo filij ammon ⁊ direxerunt aciem ante ipſum introitum porte.Syrus aūt ſoba ⁊ roob ⁊ hiſtob ⁊ maacha ſeorſum erant in campo. Uidēs ergo ioab ꝙ p̄paratū eſſet aduerſum ſe p̄lium: ⁊ ex aduerſo ⁊ poſt tergum: elegit ſibi ex omnibꝰ electisiſrl̓: ⁊ inſtruxit aciem contra ſyrū: reliquā autem ꝑtem ppl̓i tradidit abiſai fratri ſuo. Quidirexit aciē aduerſus filios ammon. Et ait ioab. Si p̄ualuerint aduerſum me ſyri: eris mihi in adiutorium: ſi autē filij ammon p̄ualuerint aduerſuꝫ te: auxiliabor tibi. Eſto vir fortis: ⁊ pugnemus ꝓ ppl̓o noſtro: ⁊ ciuitate deinoſtri. Dn̄s aūt faciet qd̓ bonū eſt in conſpectu ſuo. Inijt itaqꝫ ioab ⁊ ppl̓s qui erat cū eocertamen contra ſyros qͥ ſtatim fugerunt a facie eius. Filij autē ammon videntes ꝙ fugiſſent ſyri: fugerūt ⁊ ipſi a facie abiſai: ⁊ ingreſſi ſunt ciuitatem. Reuerſuſqꝫ eſt ioab a filijsammon ⁊ venit hieruſalem. Videntes igit̉ filij ammō qm̄ ſyrus expauit: ⁊ qm̄ corruiſſentcoram iſrael congregati ſunt pariter. Miſitqꝫ adadezer ⁊ eduxit ſyros qui erāt trans fluuium ⁊ adduxit eorū exercitum. Sobach autem magiſter militie adadezer erat princepseorum. Quod cum nunciatū eſſet dauid: contraxit oēm iſraelem: ⁊ tranſiuit iordanem: venitqꝫ in helam. Et dixexerūt aciem ſyri ex aduerſo dauid: ⁊ pugnauerunt contra iſrl̓. Fugeruntqꝫ ſyri a facie iſrl̓: ⁊ occidit dd̓ de ſyrisſeptingētos currus: ⁊ quadraginta milia eqͥtum: ⁊ ſobach pͥncipē militie ꝑcuſſit: qͥ ſtatimmortuus eſt. Uidētes autem vniuerſi regesqui erant in p̄ſidio adadezer ſe victos eſſe abiſrael: expauerūt ⁊ fugerunt quinquaginta ⁊octo milia corā iſrl̓. Et fecerunt pacem cū iſrl̓⁊ ẜuierūt eis: timuerūtqꝫ ſyri auxiliū p̄bere filijs ammon.¶ Actū eſt aūt vertente anno eo temꝑea quo ſolēt reges ad bella ꝓcedere: miſit dauid ioab ⁊ ẜuos ſuos cum eo: ⁊vniu̓ſum iſrl̓: ⁊ vaſtauerunt filios ammon: etobſederūt rabba. Dauid aūt remanſit in hieruſalem. Dum hec agerentur accidit quadām 2