vade fac: qꝛ dn̄s tecū ē. Factū ē aūt in illa nocte: ⁊ ecce ẜmo dn̄i ad nathan dicēs. Uade ⁊loq̄re ad ẜuū meū dauid. Hec dicit dn̄s Nūquid tu edificabis mihi domū ad habitandūNeqꝫ em̄ habitaui in domo ex die illa qͣ eduxi iſrl̓ de terra egypti vſqꝫ in diem hanc: ſedambulabā in tabernaculo ⁊ in tentorio ꝑ cuncta loca que trāſiui cū oībus filijs iſrl̓. Nunqͥd loquēs locutꝰ ſum ad vnā de tribubꝰ iſrael cui p̄cepi vt paſceret ppl̓m meū iſrl̓: dicensquare nō edificaſti mihi domū cedrinam? Etnūc hec dices ſeruo meo dauid. Hec dic̄ dn̄sexercituū. Ego tuli te de paſcuis ſequētē greges vt eſſes dux ſuꝑ ppl̓m meū iſrl̓: ⁊ fui tecuꝫin om̄ibꝰ vbicūqꝫ ambulaſti: ⁊ int̓feci vniuerſos inimicos tuos a facie tua: feciqꝫ tibi nomē grāde iuxta nomē magnoꝝ qui ſunt ī terra. Et ponam locuꝫ ppl̓o meo iſrl̓ ⁊ plantaboeum ⁊ habitabo cū eo: ⁊ nō turbabit̉ ampliꝰnecaddent filij iniquitatis: vt affligant eumſicut pͥus: ex die qua cōſtitui iudices ſuꝑ populū meū iſrael. Et requiē dabo tibi ab om̄ibus inimicis tuiſ: p̄dicitqꝫ tibi dn̄s ꝙ domūfaciat tibi dn̄s. Cūqꝫ cōpleti fuerint dies tui⁊ dormieris cū pr̄ibus tuis ſuſcitabo ſemē tuum poſt te: qd̓ egrediet̉ de vtero tuo ⁊ firmabo regnū eiꝰ. Ipſe edificabit domum nominimeo: ⁊ ſt̓abilia thronū regni eius vſqꝫ in ſempiternum. Ego ero ei in patrē: ⁊ ipſe erit mihi in filiū. Qui ſi iniq̄ aliqͥd geſſerit: arguā eūin virga virorū: ⁊ in plagis filiorum hominūMiſericordiā aūt meā nō auferā ab eo ſicutabſtuli a ſaul quē amoui a facie mea. Et fideerit domꝰ tua: ⁊ regnū tuū vſqꝫ in eternuꝫ an̄faciem meā: ⁊ thronꝰ tuus erit firmus iugiterScd̓m om̄ia ꝟ̓ba hec ⁊ iuxta vniuerſaꝫ viſionē iſtā: ſic locutus eſt nathan ad dauid. Ingreſſus ē aūt rex dauid ⁊ ſedit corā dn̄o: ⁊ dixit. Quis ego ſum dn̄e deꝰ ⁊ q̄ domꝰ mea: qꝛadduxiſti me hucuſqꝫ? Sed ⁊ hoc parū viſuꝫē ī ꝯſpectu tuo dn̄e deꝰ meꝰ: niſi loq̄reris etiāde domo ſerui tui in longinquuꝫ. Iſta eſt em̄lex adam dn̄e deꝰ. Quid gͦ addere poterit adhūc dauid vt loquat̉ ad te? Tu em̄ ſcis ſeruūtuū dn̄e deꝰ. Propter v̓bū tuū ⁊ ẜm cortuūfeciſti om̄ia magnalia hec ita vt notū faceresſeruo tuo. Idcirco magnificatꝰ es dn̄e deus:quia nō eſt ſimilis tui: neqꝫ ē deꝰ extra te ī omnibꝰ que audiuimꝰ auribꝰ nr̄is. Que eſt autēvt ppl̓s tuꝰ iſrl̓ gens in terra ꝓpter quam iuitdeꝰ vt redimeret eā ſibi in ppl̓m: ⁊ poneret ſibi nomē: faceretqꝫ eis magnalia ⁊ horribiliaſuꝑ terrā a facie ppl̓i tui queꝫ redemiſti tibi exegypto gentē ⁊ deū eiꝰ? Firmaſti em̄ tibi populū tuū iſrl̓ in ppl̓m ſempiternum: ⁊ tu domine deꝰ factꝰ es eis in deū. Nūc gͦ dn̄e deꝰ ver-Regumbum qd̓ locutꝰ es ſuꝑ ẜuū tuū ⁊ ſuꝑ domumeius ſuſcita in ſempiternū ⁊ fac ſic̄ locutus esvt magnificet̉ nomē tuū vſqꝫ in ſempiternumatqꝫ dicat̉. Dn̄s deꝰ exercituū deꝰ ſuꝑ iſrael.Et domus ẜui tui dauid erit ſtabilita coramdn̄o: qꝛ tu dn̄e exercituū deꝰ iſrl̓: reuelaſti auriculā ſerui tui dicens: domum edificabo tibiꝓpterea inuenit ſeruus tuus cor ſuum vt oraret te or̄one hac. Nūc gͦ dn̄e deꝰ tu es deꝰ verus ⁊ v̓ba tua erūt ꝟa. Locutꝰ es em̄ ad ẜuūtuū bona hec. Incipe gͦ ⁊ bn̄dic domui ſeruitui vt ſit in ſempiternū corā te: qꝛ tu dn̄e deuſlocutꝰ es hec: ⁊ bn̄dictiōe tua bn̄dicet̉ domꝰſerui tui in ſempiternum.Actuꝫ eſt aūt poſt hec ꝑcuſſit dauidphiliſtijm ⁊ hūiliauit eos et tulit dauid frenū tributi de manu philiſtijm⁊ ꝑcuſſit moab: ⁊ menſus ē eos funiculo coequans terre. Mēſus ē aūt duos funiculos:vnū ad occidendū: ⁊ vnū ad viuificādū. Factuſqꝫ ē moab dauid ſeruiens ſub tributo. Etpercuſſit dauid adadezer filiū roob regē ſobaqn̄ ꝓfectus ē vt dn̄aret̉ ſuꝑ flumen eufratenEt captis dauid ex ꝑte eius mille ſeptingētiſequitibꝰ: ⁊ viginti milibꝰ peditum ſubneruauit om̄es iugales curruū. Dereliquit autemex eis centū currus Uenit quoqꝫ ſyria damaſci vt p̄ſidiū ferret adadezer regi ſoba: ⁊ percuſſit dauid de ſyria vigintiduo milia virorū⁊ poſuit dauid p̄ſidiū in ſyria damaſci: factaqꝫ eſt ſyria dauid ſeruiēs ſub tributo. Seruauitqꝫ dn̄s dd̓ ī oībꝰ ad q̄cūqꝫ ꝓfectꝰ ē Et tulitdauid arma aurea ⁊ torq̄s qͣs habebant ſeruiad adezer ⁊ detulit ea in hierl̓m. Et de bethe⁊ de beroth ciuitatibꝰ ad adezer tulit rex dauid es multū nimis. d̓ quo fecit ſalomon oīavaſa erea in templo: ⁊ mare eneū ⁊ colūnas ⁊altare. Audiuit aūt thou rex emath ꝙ ꝑcuſſiſſet dauid oē robur adedezer: ⁊ miſit thouiorā filium ſuum ad regem dauid vt ſalutareteū cōgratulās: ⁊ gr̄as ageret eo ꝙ expugnaſſet adadezer ⁊ ꝑcuſſiſſet eū. Hoſtis qͥppe eratthon adadezer. Et in manu eiꝰ erāt vaſa aurea ⁊ vaſa argētea ⁊ vaſa erea: que ⁊ ipſa ſanctificauit rex dauid domīo cum argento ⁊ auro q̄ ſanctificauerat de vniu̓ſis gētibꝰ qͣs ſubegerat de ſyria ⁊ moab ⁊ filijs ammon ⁊ philiſtijm ⁊ amalech ⁊ de manubijs adadezer filijroob regꝭ ſoba. Fecit qͦꝫ ſibi dauid nomen cūreuerteret̉ capta ſiria in valle ſalinaruꝫ ceſisdecē ⁊ octo milibꝰ: ⁊ in gebelem ad vigītitriamilia: ⁊ poſuit in idumēa cuſtodes: ſtatuitqꝫp̄ſidiū. Et facta ē vniu̓ſa idumea ſeruiēs dauid: ⁊ ẜuauit dn̄s dauid in oībꝰ ad q̄cūqꝫ ꝓfectus ē. Et regnauit dauid ſuꝑ oēm iſrl̓: faciebat qͦꝫ dauid iudiciū ⁊ iuſticiā om̄i ppl̓o ſuo.