per terrā: non ſtabilieris tu neqꝫ regnū tuumItaqꝫ iā nūc mitte ⁊ adduc eū ad me: qꝛ filiꝰmortis ē. Reſpōdens aūt ionathas ſauli patri ſuo ait. Quare morietur? Quid fecit: Etarripuit ſaul lanceā vt ꝑcuteret euꝫ. Et intellexit ionathas ꝙ diffinitū eēt a pr̄e ſuo vt interficeret̉ dauid. Surrexit gͦ ionathas a menſa in ira furoris ⁊ nō comedit in die kalēdarūſcd̓a panē. Cōtriſtatus eſt em̄ ſuꝑ dauid: eoꝙ confudiſſet eū pater ſuus. Cunqꝫ illuxiſſetmane venit ionathas in agrū iuxta placitumdauid: ⁊ puer ꝑuulus cū eo. Et ait ad puerūſuum. Uade et affer mihi ſagittas qͣs ego iacio. Cūqꝫ puer cucurriſſet iecit aliā ſagittamtrans puerū. Venit itaqꝫ puer ad locū iaculiqd̓ miſerat ionathas. Et clamauit ionathaspoſt tergū pueri: ⁊ ait. Ecce ibi ē ſagitta porro vltra te Clamauit itaqꝫ iteꝝ ionathaſ poſttergū pueri dicēs. Feſtina velociter ne ſteteris: Collegit aūt puer ionathe ſagittas: ⁊ attulit ad dn̄m ſuū: ⁊ qͥd ageret̉ penitꝰ ignorabat. Tm̄ modo em̄ ionathas ⁊ dauid rem nouerant. Dedit ergo ionathas arma ſua puero: ⁊ dixit ei. Uade ⁊ defer in ciuitateꝫ. Cūqꝫabiſſet puer ſurrexit dauid de loco qui vergebat ad auſtrū: ⁊ cadēs pronus in terrā adorauit tertio. Et oſculātes ſe alterutrū: fleueruntꝑiter: dauid aūt amplius. Dixit gͦ ionathasad dauid. Uade in pace. Quęcūqꝫ iurauimꝰambo in noīe dn̄i: dicētes. dn̄s ſit int̓ me ⁊ te.⁊ int̓ ſemē tuū ⁊ ſemē meū vſqꝫ in ſempiternūEt ſurrexit dauid ⁊ abijt ſꝫ ⁊ ionathas ingreſſus eſt ciuitatē.XXIEnit auteꝫ dauid in nobe ad achimev ¶ lech ſacerdotē. Et obſtupuit achime☞ Uech: eo ꝙ veniſſet dd̓ ⁊ dixit ei. Quare tu ſolus ⁊ nullꝰ ē tecū? Et ait dauid ad achimelech ſacerdotē. Rex p̄cepit mihi ſermonē⁊ dixit. Nemo ſciat rē ꝓpter quā miſſus es ame: ⁊ cuiuſmodi p̄cepta tibi dederim. Naꝫ ⁊puerꝭ meis cōdixi in illū ⁊ illū locū. Nūc gͦ ſiqͥd habes ad manū vel qͥnqꝫ panes da mihi.aut qͥcqͥd inuenerꝭ. Et rn̄dēs ſacerdos ad dauid ait. Nō habeo laicos panes ad manū ſedtm̄ panē ſctm̄. Si mūdi ſunt pueri: maxime amulieribꝰ māducēt. Et rn̄dit dauid ſacerdoti ⁊ dixit ei. Et qͥdē ſi de mulieribꝰ agit̉: cōtinuimꝰ nos ab heri ⁊ nudiuſtertiꝰ qn̄ egrediebamur: ⁊ fuerūt vaſa puerorū ſancta. Porrovia hec polluta ē: ſꝫ ⁊ ip̄a hodie ſanctificabit̉in vaſis. Dedit ergo ei ſacerdos ſanctificatuꝫpaneꝫ. Neqꝫ em̄ erat ibi panis niſi tm̄ panesꝓpoſitionis qui ſublati fuerāt a facie dn̄i vtponerent̉ panes calidi. Erat aūt ibi vir qͥdaꝫde ẜuis ſaul in die illa intus in tabernacl̓o domini: ⁊ nomē eiꝰ doech idumeꝰ potentiſſimꝰpaſtorum ſaul. Hic paſcebat mulas ſaul. Dixit autē dauid ad achimelech. Si habes hicad manum haſtam aut gladium: da mihi: qꝛgladium meum ⁊ arma mea non tuli mecumSermo enī regis vrgebat. Et dixit ſacerdosEcce hic gladius goliath philiſtei quem percuſſiſti in valle therebinthi: ⁊ inuolutus pallio pꝰ ephot. Si iſtū vis tollere tolle Neqꝫ .n.hic ē alius abſqꝫ eo. Et ait dauid. Nō ē huicalter ſimilis. Da mihi eū. Surrexit itaqꝫ dauid et fugit in die illa a facie ſaul: et venit adachis regem geth. Dixerūtqꝫ ſerui achis cuꝫvidiſſent dauid. Nūquid nō iſte ē dauid rexterre? Nōne huic cātabant ꝑ choros dicētesꝑcuſſit ſaul mille: ⁊ dauid decē milia. Poſuit aūt dauid ſermōes iſtos in corde ſuo: et extimuit valdea facie achis regis geth. Et mutauit os ſuū corā achis: ⁊ collabebat̉ int̓ manus eoꝝ: ⁊ impingebat in oſtia porte: defluebantqꝫ ſaliue eiꝰ in barbā. Et ait achis ad ſeruos ſuos. Uidiſtis hoīem inſanū: quare adduxiſtis eum ad me? An deſunt nobis furioſi: quia introduxiſtis iſtum vt fureret me preſente. Dimittite illuꝫ hinc ne ingrediatur domum meam.XXIIHijt ergo dauid inde: ⁊ fugit in ſpealuncā odollā. Qd̓ cum audiſſent fraItres eius ⁊ om̄is domꝰ pr̄is eiꝰ deſcēderūt ad eū illuc. Et conuenerunt ad eū omnes qͥ erant in anguſtia conſtituti: et oppreſſiere alieno ⁊ amaro aīo ⁊ factus ē eorum princeps. Fuerūtqꝫ cū eo quaſi quadringēti viriEt ꝓfectus ē dauid inde in maſphat: q̄ ē moab. Et dixit ad regeꝫ moab. Maneat oro pr̄meus ⁊ mater mea vobiſcū: donec ſciā qͥd faciat mihi deꝰ. Et reliqͥt eos an̄ faciē regꝭ moab. Māſerūtqꝫ apud eū cunctis diebꝰ qͥbusdauid fuit in p̄ſidio. Dixitqꝫ gad ꝓpheta addauid. Noli manere in p̄ſidio. Proficiſcere⁊ vade in terrā iuda. Et ꝓfectꝰ ē dauid: et venit in ſaltū areth. Et audiuit ſaul ꝙ apparuiſſet dauid: ⁊ viri qͥ erant cū eo. Saul aūt cummaneret in gabaa: ⁊ eēt in nemore qd̓ eſt in rama: haſtā manu tenens: cūctiqꝫ ſerui eius circūſtarēt eū: ait ad ſeruos ſuos qͥ aſſiſtebāt ei.Audite me nūc filij Iemini. Nūquid om̄ibuſvobis dabit filiꝰ iſai agros ⁊ vineas ⁊ vniuerſos vos faciet tribunos ⁊ cēturiones qm̄ cōiuraſtis oēs aduerſum me: ⁊ nō eſt qͥ mihi renunciet: maxime cū ⁊ filiꝰ meꝰ fedus iunxeritcū filio iſai? Nō eſt qͥ vicē meā doleat ex vob̓nec qui annūciet mihi: eo ꝙ ſuſcitauerit filiusmeus ſeruū meū adu̓ſum me inſidiantē mihivſqꝫ hodie. Reſpōdens aūt doech idumeusqͥ aſſiſtebat et erat primus inter ẜuos ſaul: vidi inquit filium iſai in nobe apud achimelechm 4